...κανείς δεν τολμούσε να φάει την σάρκα κάποιου που πέθανε τρελός.

Είχαν περάσει σαράντα τρεις μέρες από τότε που άφησαν το νησί Χέντερσον κι εβδομήντα οκτώ από τότε που εγκατέλειψαν το Εσσεξ και, κανείς όμως δεν πρότεινε - εκείνο το απόγευμα τουλάχιστον - να φάνε το πτώμα του Κολ. Ολο το βράδυ το σώμα του έμεινε ξαπλωμένο δίπλα τους κι ο καθένας κρατούσε τις σκέψεις του για τον εαυτό του.

Το άλλο πρωί ο Λόρενς και ο Νίκερσον άρχισαν τις ετοιμασίες για να ρίξουν τον Κολ στην θάλασσα. Ο Τσέις τους σταμάτησε. Ολη την νύχτα τον παίδευε το ερώτημα τι να κάνουν Ηξερε ότι έχοντας ψωμί για τρεις μέρες ακόμα, μπορεί να έφθαναν στο σημείο να ρίξουν κλήρο. Ηταν προτιμότερο να φάνε ένα νεκρό συνάδελφο - κι ας ήταν άρρωστος - παρά ν' αναγκαστούν να σκοτώσουν κάποιον.

Στην Καρδιά της Θάλασσας - Ναθάνιελ Φιλμπρικ - Εκδόσεις Ωκεανίδα 2002 - σελ.281 - 282