Ο κόκκος της Άμμου…. …Χανιά 12-16/06/2009
Το διάστημα από την άνοιξη του 2008 – μέχρι τους πρώτους μήνες του 2009 αποδεικνύεται σίγουρα σαν μια χρονιά απότομης αύξησης της παγκόσμιας και τοπικής εντροπίας… ..αταξίας, αύξηση ατασθαλιών και παραβατικών συμπεριφορών ή αν θέλετε μιας συμπεριφοράς εθελοντικής συμμετοχής σε στάσεις, καταλήψεις και επεισόδια. Όμως εκτός από όλα τα παραπάνω αναφερόμενα, σημειώθηκαν στο παγκόσμιο σκηνικό, περιφερειακές συγκρούσεις, ένταση στην Άπω Ανατολή όσο αφορά τον Κορεάτικο εμφύλιο, πειρατείες στις θάλασσες, ένταση με το θέμα της πολιτικής του Ιράν και παραδοχή από την πλευρά του νεοεκλεγέντος Προέδρου των Η.Π.Α. Μπ.Ομπάμα των δυσκολιών και της αποτυχίας μέρους των επιχειρήσεων σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Πακιστάν…. νέες και παλιές δυνάμεις διεκδικήσαν μερίδιο από ότι συμβαίνει παγκόσμια και πληρώθηκαν σε ….δημοσιότητα…
Αυτό το σκηνικό σε Μέση Ανατολή και Ασία – Κέρας της Αφρικής, τις κυριότερες χώρες προέλευσης του μεταναστευτικού ρεύματος που έχει σαν πρώτο του σταθμό την Ελλάδα, σημαίνει άραγε ότι λύση θα ήταν η συγκέντρωση των πληθυσμών ή η αρωγή, η περίθαλψη και ο επισιτισμός τους και όποια οικονομική ενίσχυση αρκούν αν γίνονται εκεί που βρίσκονται οι γενεσιουργές αιτίες του προβλήματος;
ή ότι θα ήταν καλύτερα απλά να πιστεύαμε ότι ο πόλεμος δεν ευθύνεται για τίποτα από όλα αυτά, ακόμα και αν θυμηθούμε τον αυτοπροσδιορισμό εντοπιότητας των βετεράνων των αποικιοκρατικών – ιμπεριαλιστικών πολέμων – ή καλύτερα όλων των πολέμων, ακόμα και κάποιων Νατοϊκών στρατιωτών τα καλοκαιρινά βράδια στο λιμάνι της πόλης: we are from Holland ..and Afghanistan, [….καταγόμαστε από μια πατρίδα και από μια χώρα δανεική, εκεί που αφήσαμε την αθωότητα και ίσως το αίμα μας].
….στην δική μας χώρα, εν μέσω αποκαλύψεων και σκανδάλων, υπεράκτιων και ευρωπαϊκών εμβασμάτων όπως επίσης και συνειδητοποίησης του μεγέθους της διοικητικής αναλγησίας και της τακτικής της απραξίας, φαίνεται να δίνεται σήμερα μια μοναδική ευκαιρία: να διεκδικήσει από τους εταίρους της αναγνώριση για τον μοναδικό ρόλο του θυρωρού της ηπείρου, λόγω και των αποτελεσμάτων των πρόσφατων εκλογών ….τουλάχιστον όσο αφορά τα από ανατολής και νότο σύνορα της… και μαζί να καρπωθεί και τα όποια οικονομικά οφέλη από νέες και παλιότερες συμφωνίες….
Στο κέντρο όλων αυτών των προτάσεων και των συζητήσεων των τελευταίων ημερών είναι ακόμα και αυτή η ανθρώπινη κινητικότητα από το Νότο προς τον Βορά, από την Ανατολή προς την Δύση περνώντας την Εσωτερική Θάλασσα – την Μεσόγειο: δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τα τείχη του Αιγαίου ή της Αδριατικής ούτε με τις διαταγές των κυβερνώντων στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο και τις δυνάμεις αστυνόμευσης, ακτοφυλακή και συνοριοφύλακες. Είναι οι ίδιες οι έννοιες της μετανάστευσης, της βιώσιμης μετακίνησης και της αναγέννησης των πληθυσμών όπως επίσης της γεωγραφίας, της χωροταξίας, της κατοίκισης του χώρου και της οικονομίας και της γεωπολιτικής στις οποίες πρωταγωνιστούν, επαναπροσδιορίζοντας τις, χιλιάδες κυρίως νέοι άνθρωποι – πρόσφυγες – αιτούντες πολιτικό άσυλο – οικονομικοί μετανάστες - με συνεχόμενα αυξανόμενο κίνδυνο της ζωής τους και της σωματικής τους ακεραιότητας….
Είναι ακόμα και η έννοια του χρόνου και η σχέση με το άτομο, μέσα στην παγκοσμιότητα, που εδώ αναπαρίσταται από μια γιγαντιαία κλεψύδρα …κάθε κόκκος της άμμου μετριέται και διαθέτει σημασία και μοναδικότητα, καθένας – κόκκος – που χάνεται μπορεί να αποβεί μοιραίος – η αιτία να αποπρογραμματιστεί, να σταματήσουν δηλαδή να γυρνούν τα γρανάζια μιας μηχανής που δεν φαίνεται πια ούτε καλολαδωμένη ούτε καλοκουρδισμένη. Δεν είναι μόνο ότι καθένας ικανός να αλλάξει την μοίρα του πρέπει να μας βρίσκει αρωγούς στην προσπάθεια του – δεν είναι μόνο ανθρωπισμός – είναι ίσως ότι τώρα φαίνεται επιτακτική η ανάγκη για την δημιουργία νέων παγκόσμιων κανόνων διακυβέρνησης. Ακόμα καλύτερα θα ‘πρεπε να θυμηθούμε τις ρήσεις του Θουκυδίδη: η θέληση είναι η δύναμη με την οποία μετριέται το πάχος και το ύψος των τειχών που προβάλουν κάθε φορά σαν εμπόδιο.
Αναρωτιέμαι αν αυτά τα νέα τείχη θα γίνουν κάποια στιγμή το άλλοθι των πραγματικών ηττημένων και από τις δυο πλευρές τους. Αναρωτιέμαι ακόμα αν έγιναν πραγματικότητα όταν όλες οι υποτιθέμενες φοβίες και κίνδυνοι επαληθεύτηκαν ή αν βρισκόμαστε στην αναμονή μεγαλύτερων παγκόσμιων αλλαγών.
Η ενίσχυση των υποδομών και η αλλαγή προς το καλύτερο των συνθηκών υποδοχής των μεταναστών μπορούν να εξασφαλίσουν την σε πρώτο στάδιο ένταξη τους αλλά η κοινωνική και οικονομική τους εξέλιξη, η ενσωμάτωση και η ενεργή συμμέτοχη τους στις οικονομικές και κοινωνικές – κοινοτικές διαδικασίες απαιτεί μια πιο προσεκτική αντιμετώπιση. Αντί για τα παραπάνω μέτρα σήμερα μιλάμε για στρατόπεδα συγκέντρωσης τους με σκοπό την επαναπροώθηση τους στις χώρες προέλευσης.
Ο χώρος στην περίμετρο του κέντρου της Αθήνας εξακολουθεί να αποτελεί τον πυρήνα οργάνωσης της ζωής των μεταναστών στην χώρα ολόκληρη. Όσες γειτονιές μεταναστών δημιουργήθηκαν την προηγούμενη δεκαετία αντιμετώπισαν χωρίς αμφιβολία πρόβλημα “νομιμοποίησης” με θετικά όμως τα σημερινά αποτελέσματα. H διαχείριση των περιοχών που συγκεντρώνουν σήμερα νέους μετανάστες πρέπει να γίνεται όχι αποκλειστικά με αστυνομικά μέτρα και απαγορεύσεις αλλά με κριτήριο την δημιουργία συνθηκών βιωσιμότητας και συνοχής. Με τις νέες πολιτικές και όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες προσπάθειες που θα υποστήριζαν αυτό που συμβαίνει αναπόφευκτα στο κέντρο της Αθήνας, δηλαδή την ύπαρξη διαπερατών από κίνηση θυλάκων κατοικίας και διημέρευσης μεταναστών και την ταυτόχρονη ανάπτυξη χρήσεων που θα ενίσχυαν την προοπτική ενσωμάτωσης των νέων πληθυσμών καταδικάζονται αυτεπάγγελτα σε αποτυχία.
τελικά από ότι φαίνεται τα ανοίγματα ήταν εκατέρωθεν.... εμφανίστηκε ο Ερντογάν να προτείνει μια Τουρκία πιο πολυεθνική από όσο μπορεί να την φανταστεί κανείς..... πιο ανοιχτή σε κύματα μεταναστών ή ίσως και παλινοστούντων - για να αναφερθούμε στο δικό μας εθνικό ζήτημα..... - βέβαια ο σημερινός πρωθυπουργός της γείτονος κάθε άλλο παρά εθνικιστής είναι...... η οθωμανική αυτοκρατορία απλώς αναβάλλεται λόγω ....κουμπαριάς..... ...κατά τα άλλα τα βρήκε και με την Ρωσία να! ένας αγωγός! - από την μαύρη θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο.... έτσι με την ελπίδα ότι η Τουρκία θα πάψει να είναι απλώς το tranzit των μεταναστευτικών ρευμάτων μπορούμε να περιμένουμε μια πιο ευρωπϊκή εικόνα της ίδιας χώρας, πιο σύχγρονη - διαθετιμένη να αποτελέσει κάτι περισσότερο από ....προθάλαμο της Ευρώπης - να γίνει η ίδια αποδέκτης των οφελειών των φιλομεταναστευτικών πολιτικών - μην ξεχνάμε στην σύγκρουση αλλά και στα ανοίγματα της Ευρώπης με την παλαί ποτέ μεγάλη Μητέρα (Τουρκία) οφείλουμε σαν Ελληνες πολλά....
