σκυλοκρέμμυδο ή ρόγδι...;

μετανιώνω που αρνήθηκα σε εκείνον τον ταλαίπωρο Αλβανό το τάληρο που ζητούσε για ένα ή δύο επίσης ταλαιπωρημένα σκυλοκρέμμυδα, γνωστότερα σαν ασκελετούρες... ήταν εκεί γύρω στις 6 του Δεκέμβρη;
εμείς, η μαμά δηλαδή έχει σαν έθιμο να φέρνει στο σπίτι ρόγδια αυτές τις μέρες, μόνο που τα συνηθίσαμε και σε κάθε γαμπριάτικο τραπέζωμα με τους νέους συγγενεις - λόγω μικρού αδερφού και της καλής του- τα τρώμε, τα ρουμπίνια δηλαδή... μεσα στην πασίγνωστη της φρουτοσαλάτα.... ...μετά άρχισε να βάζει και κουκουνάρια... πιο πρίν φουντούκια.... πας για την μπανάνα και την κονσέρβα ανανά και κράκ σου σπάει η ...μασέλα....

να δούμε τι θα βγεί το 2009; σκυλοκρέμμυδο ή ρόγδι...;

Υ.Γ.
(αν ακούσει κανείς για το τι μαγικές ιδιότητες έχει το καθένα - βλέπε τις τοπικές και μη εκπομπές στο ράδιο για τα γιορτινά ήθη και έθιμα θα αρχίσει να τα αναζητά στην ...μαύρη για ακριβά αφροδισιακά; π.χ. εγώ! πνεύμα των Χριστουγέννων αν γύρναγε ο χρόνος πίσω και έπερνα εκείνη/ες τις ασκελετούρες από τον ...ταλαίπωρο; Αλβανό; δεν θα φαινόμουνα ούτε δυο λεπτά ρατσιστής, δεν, δεν....;)

2008 ...τέλος - η συνέχεια...

τοσοι θάνατοι...μην ρωτας ποιανού είναι η σειρά... η καμπάνα χτυπάει κάθε φορά και για σένα....(ελεύθερη μετάφραση από τον αμερικανό - δημοκρατικό Χεμινγουέι - Ισπανικός εμφύλιος)

χιλιάδες χρόνια τώρα... ευχές για ειρήνη στον κόσμο και εκεχειρία στην μέση Ανατολή όλο το 2009....

ΝΙ. ΚΑ.

2008... τέλος

τόσοι θάνατοι... γιατί...; δεν διακόπηκε δα και καμιά Ολυμπιάδα... ...τα παιδιά... τα παιδιά φαίνεται ότι δεν περιμένουν πια κανένα Αϊ Βασίλη - Σάντα, Σάντα Κλάους ή όπως θυμάμαι ...σε κάποιες χώρες ...Αϊ Νικόλα ...δέντρα στολισμένα ή καραβάκια ταξιδιάρικα...; ..καλοταξιδιάρικα; εδώ εμβολίστηκε η διεθνής βοήθεια... Dignity πάει να πει ...αξιοπρέπεια; αλήθεια πότε άνοιξαν οι γιορτές για μας... 21η Νοέμβρη με την ...πολιούχο ή 28η με το ...Οχι ...θυμάται άραγε κανείς πως τελικά δεν ήταν μόνος του ο Ελληνικός λαός που αρνήθηκε την Ιταλική κατοχή και την υποταγή στον άξονα, αλλά και οι άσπονδοι σύμμαχοι που από τον 15Αυγουστο του '40 αποφάσισαν ότι η καλύτερη άμυνα ήταν η επίθεση και τα στρατά μας άρχισαν να προελαύνουν στην Αλβανία που είχε δεχτει ήδη την Ιταλική επίθεση στον Βορρά; Κάτι σαν το προοίμιο του μεγάλου πολέμου στην Φιλανδία, στην Πολωνία, το Κατίν... μικρή χώρα Αλβανία, μικρό Ισραήλ ακόμα πιο μικρή ζώνη - λωρίδα Γάζας.... και όταν δεν υπάρχει η ενδοχώρα ...τα ψαχνά δηλαδή ....γη και χώρος να κατακτηθεί... τα σχέδια αλλάζουν δεν υπάρχουν πια αμυνώμενοι και επιτιθέμενοι αλλά μόνο ευκαιρία για κάποια μεγάλα παιδιά να πνιγούν στο αίμα, να παίξουν με τα ακριβά παιχνίδια τους και να δείξουν όπως ο κόσμος δεν αλλάζει ...προχωρά με μαχαίρι και φωτιά και αυτά μένουν πιστά στους ....παραδοσιακούς τους φίλους... αχ... μακάρι να ασχολιόταν ο Ο....μπάμμμμ....μα μόνο με τα του οίκου του.... ένα link από το Μαϊαμι ....ε; ψέματα την Χαβάη έως την Δυτική Αφρική; ε; από εκεί είναι η καταγωγή ....και αυτού του μετανάστη....
θα έχει και το 2009 παρελάσεις ...και ο κερατάς με τα ψεύτικα παράσημα στο ψεύτικο στήθος να σου λέει περίπου αυτό ...βάλε την Ελλάδα στην (ψευτικη) καρδιά σου.... σιγά ρε! θα μαθευτεί... ποιος ρε σε δασκάλεψε σε αυτό το θέατρο; ...και η κυρία στο μπαλκόνι με ομπρέλα στον φθινοπωρινό ή τον ανοιξιάτικο ήλιο, σε χτύπησε η ζέστη παιδάκι μου;
Από τις 6 του Δεκέμβρη δέχομαι μόνο δώρα... έδειξα και εγώ λίγο - υπομονή - αυτοσυγκράτηση - και τις τελευταίες μέρες ασχολήθηκα και με κάτι ανηλημένες υποχρεώσεις με την δουλειά....
...στα σαράντα του νεκρού δεν θα έπρεπε να είχε μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα...
...αλλά ρε παιδιά... φασαρίες και πορείες σε αυτήν την ηλικία; γιατί και με αυτήν την ευκαιρία να μην βάλουμε μια ακόμη φωτίτσα.... ...στον πλανήτη, ένα πάρτυ παγκόσμιο, αναρχικό, γιορτινό, όργιο βακχικό και με πολύ φαγητό ένα ατέλειωτο φαγοπότι καννιβάλων.... αφού τους σκοτώνεται γιατί δεν τους τρώτε απορούσε - για μια δυο μέρες ο τοίχος της Δημοτικής Αγοράς απέναντι από την ταλαιπωρημένη Εθνική.....

η Εθνική Βιβλιοθήκη....

ρηχή η δική μου μνήμη για ένα κτήριο ...το πιο ωραίο, το μόνο ανοιχτό για όλους - σεισμόπληκτο μέχρι πρόσφατα - από τα ...τρια της οδού Πανεπιστημίου - Βιβλιοθήκη, Πανεπιστήμιο, Ακαδημία...
ο 15χρονος Αλέξανδρος - Ανδρέας Γρηγορόπουλος θα είχε περάσει μερικές τουλάχιστον φορες από αυτούς τους δρόμους τα τελευταία χρόνια, τους τελευταίους μήνες...
καίγεται αυτήν την ώρα....
εγώ θυμάμαι την περιοχή πολύ καλά από τις φοιτητικές μου βόλτες για καφέ στην πλατεία... ψέματα την ...οδό Κοραή...
Αλέξανδρε πια να ήταν η πορεία σου τα χρόνια που θα ακολουθούσαν αν δεν κοβόταν το νήμα της ζωής σου τόσο πρόωρα... Βόρεια Προάστια, Βουκουρεστίου, Σχολή Μωραϊτη - Λύκειο στην Σταμάτα και από εκεί βολτα στους δρόμους πέριξ της πλατείας Εξαρχείων... τα πράγματα δεν πηγαίνουν πάντα από το καλό στο καλύτερο ...αλλά με λίγη υπομονή όλο και κάποιο κολέγιο θα σε περίμενε και σένα... πτυχίο από την Αγγλία ή πρώτη μούρη όπως σήμερα στα νέα του CNN; ...και τελικά μια θέση στην τράπεζα; - γάμος; λεφτά, επιτυχία, μια μικρή εταιρεία ίσως... ...φεύγουν από εδώ όλα μαζί σου φίλε... - αν το επιτρέψεις να το πώ αυτό - η μοναδική φωτογραφία σου μου θύμισε το κίτρινο LP που επανακυκλοφορούσε και την δεκαετία του '80, SEx PiStoLs God SaVe the Queen... σήμερα... τι γίνεται σήμερα... τι να πώ για αυτά που ακούω και βλέπω; Εκλογές; μέτρα καταστολής από το ΠΑΣΟΚ; Αλληλεγγύη στην Κυβέρνηση; ρε παιδιά πείτε πως αλλάζουν οι ρόλοι, αν δεν γίνει πόλεμος ....κάπου στον πλανήτη.... ο Γιωργάκης και η Ε.Ε. δεν πρόκειται να βρούνε τα ...λεφτά, ούτε ο Ομπάμα θατα βρει.... άρα ούτε και εμείς.... τους τα πήρες λοιπόν Αλέξανδρε... και δεν είναι λίγοι αυτοί που ....καήκαμε... να καιγόταν και οι τηλεοράσεις εε;....

γράμμα στην Γιαγιά μου...

 μάστερ... μάστερ.. 

(η γιαγιά δυστυχώς 

καταμετριέται με τους 

λίγους Ελληνικής 

καταγωγής 

επίσημα 

αναλφάβητους πολίτες 

...αν και πάνω από 80 σήμερα, 

διαβάζει αλλά με δυσκολία γράφει)

μην μου το κάνεις μάστερ, μάστερ... - αναδρομικά - και τα λέμε...

Δεν δέχτηκε η σύνοδος των Πρυτάνεων των Ελληνικών Α.Ε.Ι. να αναγνωρίσει σαν Μάστερ τα πενταετούς φοίτησης διπλώματα του Πολυτεχνείου... μιλάμε πάντα για το Εθνικό Μετσόβιο... ...γιατί το Πολυτεχνείο, ιστορικά αλλά και τυπικά είναι αυτό... ..το Ε.Μ.Π. αφού το Α.Π.Θ.  ...πανεπιστήμιο που περιλαμβάνει πολυτεχνικές σχολές όπως και το Θεσσαλίας... τα Κρήτης - εδώ και τώρα δηλαδή όχι εκεί και τότε - και τα Θράκης και λοιπά είναι ακόμα υπό ίδρυση ή πάνε μόνο για ...αναγνώριση.... μάστερ κατά τα άλλα δίνουν ακόμα και για τις βασικές σπουδές τους...., για την Πάτρα; τι να πώ για την Πάτρα είναι και εκεί το Πολυτεχνείο με κεφαλαίο Π; ...δεν θέλω να ξέρω....

Οι λόγοι πρέπει να είναι πολλοί... το Ε.Μ.Π. έχει ομολογουμένως γερμανική(;) ....προϊστορία - σχεδόν Οθωνική - όπως έφθασαν να είναι και τα κτήρια του Καυτάτζογλου αλλά και καταγωγή ...λαϊκή αφού συνλειτούργησε αρχικά και σαν σχολή μαστόρων και κτιστάδων - κυρίως από την περιοχή του Αιγαίου που μετοικούσαν και έκτιζαν στα Εξάρχεια - μετά ήρθαν οι πρόσφυγες του '22 που πρόσφεραν εργασία αλλά και χρήμα ή τεχνογνωσία και έδωσαν νέα πνοή στην οικοδομική δραστηριότητα της περιοχής.... και της Αθήνας.... 

το πρόβλημα βρίσκεται κρυμμένο κάπου στην ...μετάφραση: το πολυτεχνείο παραδίδει (το παρον) (...και μεταπτυχιακό παρακαλώ!) ....δίπλωμα.... μαθαίνεις δηλαδή να το ....διπλώνεις με τρόπο σωστό και άκρως τεχνοκρατικό.... γερμανικό δίπλωμα δηλαδή, όχι όμως και τσάκιση φουστανελάτη ή βρακάτη... το ξέρατε ότι τις βράκες και τα κοντοβράκια τα τσακίζανε για να κάνουνε ...σούρες; σε Κρήτη και Κύπρο....

Πτυχίο κυριολεκτικά; με πτυχώσεις όπως αυτές τις κουρτίνας αλλά ακόμα και αυτές στις μασχάλες και κάτω από τα πρισμένα από το γράψιμο στον υπολογιστή μάτια, ριγμένο πάνω σου σε στύλ αρχαιοελληνικού χιτώνα  - μίνι - λευκού ή υπόλευκου - με μαίανδους,  έχουμε εδώ ...τίποτα σε μαύρο; ...έχετε εκεί; στην Αγγλία; α! αυτό πρεπεί να φοριέται ακόμα και με φέσι! (κόκκινο) ...που είναι και ελληνικότατο... 

...εδώ Γιαγιά (...για την άλλη μου γιαγιά λέω) πρέπει να φέρουμε... παπά  ...με κολάρο να μας ξορκίσει 

....Δημητράκι παιδί μου...

Οι αποχρώσεις του κόκκινου και τα πυροτεχνήματα - σε ρόλο όχι φαντασμαγορικών εκρήξεων αλλά "λειτουργικού" μέρους του σεναρίου, λάμψεις με νοημοσύνη, δράση από φως - εκκωφαντικό - έκλεψαν την παράσταση.
Τι είναι; ...χρονισμένα βήματα... προς τα που κινούνται: προς τον θεατή, τον τηλεθεατή.
...εσύ μπορεί να βρίσκεσαι σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη... ...ο αόρατος γίγαντας σου αποκαλύφθηκε, ο σκοπός του; τι θέλει;
ίχνη προς ένα καθορισμένο σημείο στον χώρο, στον χρόνο, ένα κοινό αύριο; συνάντηση; ή απόφαση για αναμέτρηση;

φτάσαμε ...2008 - Beijing

2008 summer games - Beijing
ημερομηνία έναρξης 08 Αυγούστου (08), ώρα έναρξης: 20Η 08'08''

Οι Ολυμπιάδες διαδέχονται η μία την άλλη και κάθε φορά και μία διαφορετική "νότα" προστίθεται στα μακροσκελή πια τελετουργικά έναρξης τους....
Δεν είναι μόνο η είσοδος της φλόγας στο στάδιο - το τέλος της παγκόσμιας λαμπαδηδρομίας και η φαντασμαγορική ...ανάφλεξη των υπερμεγεθών πυρσών.
Όλα αυτά ...η είσοδος της Ολυμπιακής σημαίας και η παρέλαση των αθλητών φθάνουν για μια τελετή ...σεμνή και ταπεινή...
Προστίθενται κάθε φορά και άλλα "καταπληκτικά" συμβάντα...
κοριτσάκια και αγοράκια τραγουδάνε σε play back ντυμένα στα κόκκινα ή στα ...ναυτικά... ανήλικες πασιονάριες και ...ναυτόπαιδα - δηλ. μούτσοι, έπειτα είναι οι διάφοροι όρκοι, όλο και πιο πολλοί ορκίζονται μετά τους αθλητές, οι κριτές μετά οι προπονητές στο τέλος και οι θεατές... απολογούνται για την ντόπα που τώρα πια είναι προσιτή στον καθένα μας συνήθως με την δικαιολογία μιας καλής δίαιτας...
Ακολουθούν οι ομιλίες των προέδρων... ...και των δημάρχων, αυτού της επιτροπής, της οργανωτικής, της Ολυμπιακής, αυτού του ...ταμείου και φυσικά οι ύμνοι των Αγώνων όλοι γραμμένοι από κάποιο πασίγνωστο έλληνα συνθέτη του εικοστού αιώνα...

Κάθε Ολυμπιάδα κρατάει πιστά την παράδοση - την "φλόγα" και μιμείται την αμέσως ...προηγούμενη...

Υπάρχουν και διαφορές, στην Αθήνα όλα φαίνονταν πιο καλοκουρδισμένα, πιο οργανωμένα και πιο ...ψηφιακά, πιο ευδιάκριτα - αναμφισβήτητα το χρώμα που κυριαρχούσε, τηλεοπτικά τουλάχιστον ήταν το μπλε πάνω στο λευκό, σαν αυτόνομη ύπαρξη που προερχόταν από ένα "παράλληλο" κόσμο... έπειτα ήταν η ..."στράτα" που περνάει ξημερώματα με μουσικές, όργανα και τραγούδια ...από τα παράθυρα κάτω από το σπίτι κάθε ...μελλοθάνατου...μια χωρίς στόχο και σκοπό πορεία στην οποία όμως "διαδραματίστηκε" - αν επιτρέπεται η έκφραση - όλη η ιστορία του ...γένους...

Σπουδαία σκηνοθεσία που είχε μαζέψει τα καλύτερα στοιχεία από τσίρκο και καρναβάλι, από το "...αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις..." του Καβάφη και από ελληνικό θέατρο, πολύ θέατρο... θέατρο σκιών, θιάσους περιπλανώμενους, μουσικό θέατρο ...κ.ο.κ.
Η έννοιες του "δράματος" ή της "αναπαράστασης" ίσως δεν αρκούν για να αποδώσουν την εφευρετικότητα και το πρωτότυπο του όλου εγχειρήματος το 2004... ποιο ρήμα είναι πιο σωστό: γιόρταζε ή απαριθμούσε: τετραετίες χαμένων Ολυμπιακών χρόνων πριν το 1896; ή ακόμα αναπολούσε, φώτιζε πτυχή - πτυχή την πορεία που οδήγησε στην γέννηση του Ολυμπισμού της νεώτερης εποχής που κάηκε Αύγουστο - Σεπτέμβριο του 2007 μαζί με το άγαλμα του Κουμπερτέν και τον Κρόνιο λόφο, ενός Ολυμπισμού, ακόμα και σήμερα, αρκετά ελληνικοφανούς (;)....
μετά βέβαια ήταν τα μηνύματα, οι από μηχανής θεοί - οι ιπτάμενοι έρωτες - το "αναδυόμενο" ελαιόδεντρο και ο κένταυρος - σε ρόλο Προμηθέα - για να θυμηθούμε και τους θεούς, τα πλάσματα του Κρόνου... και άλλα ευτράπελα ...λίγο ή πολύ ...ανιστόρητα....
..
...η σκηνοθετική δουλειά του Γιμού είναι κάτι που δεν μπορούσε να λείπει από την Ολυμπιάδα, όπως τόσα χρόνια τώρα δεν έλειπε από τις κινηματογραφικές αίθουσες και τα videoclub...
...μαζί βέβαια και οι στρατιές των κινέζων - γνωστές από όλες αυτές τις ταινίες για την ιστορική Κίνα που αντικατέστησαν στην μνήμη τις μεταπολεμικές Αμερικάνικες επικές υπερπαραγωγές - όχι πια πήλινοι νεκρικοί φρουροί αλλά ζωντανοί και υπάκουοι μουσικοί, ηθοποιοί και κομπάρσοι, στρατιώτες; ομαδική παράσταση, ομαδικό πνεύμα, χρόνος, χρονόμετρο, συγχρονισμός και κάτι πιο πολύ, δανεισμένο ίσως από το σοσιαλιστικό φολκλόρ και τις γυμναστικές επιδείξεις των Ολυμπιάδων στην Μόσχα, στην Ατλάντα και παλιότερα(;)- μόνο που θα μου πεις ότι τώρα πια δεν απαιτείται η συμμετοχή του κοινού...
Κανένας Έλληνας σκηνοθέτης ή διοργανωτής δεν θα έπαιρνε τέτοια απόφαση, είναι τέτοιο το ρίσκο μιας αποτυχίας... ...δεν ταιριάζει στην Μεσογειακή ιδιοσυγκρασία, στον ατομικισμό μας, στο κλίμα και τις υπόλοιπες ιδιαιτερότητες μας...

Όλα αυτά τα δημιουργήματα των μάγων της νέας εποχής ...με τα αμυγδαλωτά μάτια και τα επιμηκυμένα με εγχειρίσεις μέλη που ξεπερνούν στην φαντασία, σε ύψος και ...θωριά τους κοινούς Κινέζους ...θα τελειοποιηθούν και θα πολλαπλασιαστούν και θα γεμίσουν τον κόσμο.... ...θερινά και μάλλον παραολυμπιακά(;) όνειρα...

Μπορεί βέβαια να φταίει και η Ε.Ρ.Τ. αλλά όλο και κάτι έλειπε από την μετάδοση ή διαφορετικά κάποιες κρυφές κάμερες έδειχναν τις τεχνολογικές και σκηνοθετικές ατέλειες, έριχναν αδιάκριτα βλέμματα που έδειξαν κάποιους δισταγμούς και μια μικρή σύγχυση ή έλλειψη αποφασιστικότητας - αδιάκριτες κάμερες, αδιάκριτα βλέμματα, ενός αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ άσπονδων φίλων...
Δεν πειράζει δεν θυμάστε τι μας έκαναν εμάς οι Άγγλοι (2012) κατάσκοποι - δημοσιογράφοι και οι Κινέζικοι αντιπερισπασμοί με τα έργα να έχουν τελειώσει πριν καλά καλά την ανάληψη των σημερινών αγώνων....
...θα συνεχιστεί...
και θα μιλήσουμε και για τα έργα αυτά - τα Ολυμπιακά έργα και για τις διαφορές της ιδιωτικής - καπιταλιστικής Κίνας με την κρατική, όπως φάνηκαν στην τελετή
...και ακόμα και για το θαύμα του να απλώνεις ένα γιγάντιο - χάρτινο - καμβά και να ζωγραφίζεις το σενάριο σου - να φτιάχνεις μια μαγική οθόνη, ενα λευκό κινηματογραφικό πανί και να παρουσιάζεις κίνηση και συνέχεια - να κάνεις μια επιφάνεια που δεν έχει τίποτα διαφορετικό από ένα άδειο πλατό ή ένα λευκό τοίχο και το σημείο εστίασης της προσοχής των θεατών και ταυτόχρονα να το αφήνεις μεταβαλλόμενο και διακυμαινόμενο χωρικά να "επιπλέει" και να μετατίθεται και χρονικά και να "διαδραματίζει" - καλύτερα θα 'ταν να διηγείται - αυτήν την ιστορία...
...ότι δηλαδή κατάφερε και η Αθήνα με τα καρναβαλίστικα άρματα της αλλά αυτήν την φορά περιορισμένος σε λίγα τετραγωνικά, ποια είναι η διαφοροποίηση που επιτυγχάνεται σε μια γιγάντια θεατρική σκηνή όταν αυτή εμπεριέχει μια εξίσου ζωντανή αλλά σκηνοθετημένη κινηματογραφικά πια "προβολή" - γιατί όχι κάποια στατική εικόνα; θα ήταν η πρώτη απορία, μάλλον όχι και τόσο καλή ιδέα...

...Θα μπορούσε η αίθουσα με τις πύλες να ήταν κομμάτι αυτού του κτήριου....

Η ενσωμάτωση (στις πόλεις) νέων (αρχιτεκτονικών) έργων με πρωτότυπα χαρακτηριστικά μπορεί να κινήσει εκ νέου διαδικασίες αναζωογόνησης τους....

Η ανακατασκευή ενός μεγάλου αριθμού ιστορικών κτηρίων - μνημείων με ιδιαίτερη αξία και σημασία - σαν αντικείμενο και σκοπός των αναπλάσεων αποτελεί μέχρι σήμερα και τον κυριότερο προσανατολισμό για την διατήρηση των ιστορικών πόλεων της Μεσογείου....
Μέσα από μια τέτοια ιδιαίτερη προσπάθεια παρουσιάζεται η άμεση σχέση μεταξύ της ιστορίας των πόλεων, των πολιτιστικών χαρακτηριστικών τους και της αρχιτεκτονικής.

Η αρχιτεκτονική έχει τώρα πια τον κύριο ρόλο στη δημιουργία καινούργιων εργαλείων και νέων υποδομών και για το υπεύθυνο άτομο και για την κοινότητα.

Για να επιτύχουν τέτοιες ουσιαστικές αλλαγές, αποδοχές όπως η συμβατότητα των έργων με την οικονομία απαιτούνται για την παράδοση όσο το δυνατόν περισσότερων ποιοτικών χώρων όπως και η κατάρτιση - εκπαίδευση στην καθημερινή χρήση τους.

το τρίπτυχο....κάτοικος-δημόσιος χώρος-πόλη

Οι αλλαγές και οι παρεμβάσεις δεν είναι αδιάφορες των κοινωνικών συνθηκών με στόχο την επιτυχία των αναπλάσεων - αλλά πρέπει επίσης να αξιολογηθούν εξειδικευμένα χαρακτηριστικά και οι διαδοχικές και αλλεπάλληλες ποιότητες του κτισμένου...

Πρέπει να βρεθεί η σχέση των παραπάνω προσεγγίσεων και του τρίπτυχου:

κάτοικος (ή καλύτερα "χρήστης")-δημόσιος χώρος-πόλη

ένα πέρασμα στον χρόνο.....

(μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος)

Οι πόλεις και η ανάπτυξη τους μέσα στον χρόνο είναι έκφραση των διαφορών και της ποικιλίας στα χαρακτηριστικά των κοινωνιών....
Σήμερα οι αναπλάσεις χρησιμοποιούνται συνειδητα σαν εργαλείο ανάπτυξης των πόλεων...
Παρατηρούμε ότι οι αναπλάσεις αφορούν κυρίως την τοπική διοίκηση ενώ η υπάρχουσα δυναμική απαιτεί την συμβολή και την συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα.

Αναγνωρίζουμε την πόλη σαν ένα δημιούργημα που παρόλο που μεταβάλλεται, διατηρεί ένα συνεκτικό και συνεχές φόντο από "αμετακίνητα" (αμετάβλητα) στον χρόνο χαρακτηριστικά που (με την σειρά τους) αποκαλύπτουν τις δυναμικές που προηγούνται και που παρουσιάζουν αλλαγές... (που διακυμαίνονται;)

Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου.....

Ας βγούμε από το νοσηρό και πολεμικό κλίμα των τελευταίων ημερών....


A passage between the past and the future.
Cities and their developement in time is expression of disparities and variety in the caracteristics of societies.

Renewals are used consciously today as means of growth of cities - We observe that reformations have become affair of the local government - The current dynamic requires also a new role for the private sector.

We can see the city as a making that even if it is changing, it maintains a cohesive and constant background from inalterably in time characteristics that reveal the dynamics of growth which precedes and which presents changes.

The changes and the interventions are not independent from social characteristics in order to strengthen the reformations but also we have to valuate specialised characteristics and successive qualities in the structured space
We should find the relation between these approaches and the triptych:
Habitant - social / public space - the city

The integration of new work with innovative caracteristics can make a lot of things possible.
The exploitation of big number of important buildings as object of reformations constitutes the main orientation for the maintenance of historic cities.
A particular effort shows the direct relation between the history of cities and their cultural characteristics and the Architecture.
Architecture has a new role in the creation of new tools and new infrastructures for the individual and the community.
For the achievement of such essential changes, admissions such as the compatibility with the economy, are required to deliver qualitative spaces and to the training in their daily use.

Πόλεμος στις πόλεις.... - Πόλεμος ...στην πόλη....

...ίσως επίσης κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον να πρέπει να κάνουμε επιλογές και διαχωρισμούς σε πόλεις που πληρούν "αποδεκτά" επίπεδα ασφάλειας και σε άλλες που όπως η Τροία των Ομηρικών ποιημάτων που "έπεσαν" από δόλο ή από βομβαρδισμούς μερικών ημερών.

Κρίσιμα σημεία στην παγκόσμια ιστορία μπορούν να περιγραφούν από γεγονότα σχετικά με την "άλωση" πόλεων, τον έλεγχο ή την καταστροφή αστικών κέντρων, ίσως επίσης κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον να πρέπει να κάνουμε επιλογές και διαχωρισμούς σε πόλεις που πληρούν "αποδεκτά" επίπεδα ασφάλειας και σε άλλες που όπως η Τροία των Ομηρικών ποιημάτων που "έπεσαν" από δόλο ή από βομβαρδισμούς μερικών ημερών.
Πιο πρόσφατα, οι αστικές περιοχές σε πολλές χώρες έχουν δοκιμαστεί σε διάφορους βαθμούς έντασης. Οι πόλεις στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, την Τσετσενία, και την πρώην Γιουγκοσλαβία παλιότερα, υπόκεινται την περαιτέρω ερήμωση από την αδιαφιλονίκητη προηγμένη εναέρια και επίγεια τεχνολογία.

Οι εχθροπραξίες στις πόλεις σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς και στρατιωτικούς ειδικούς πρέπει να αποφεύγονται, σύμφωνα με καλά τεκμηριωμένα επιχειρήματα.
Όμως μέσα στο πλαίσιο ενός ευρύτερου συνόλου προγραμμάτων μέσω του οποίου στρατιωτικοί αναλυτές προσπαθούν να εξετάσουν το γεγονός ότι οι τρέχοντες και μελλοντικοί πόλεμοι, σχεδόν αναπόφευκτα — λαμβάνοντας υπόψη τις τάσεις αστικοποίησης σε όλο τον κόσμο — θα είναι πόλεμοι και μέσα στην πόλη.

Τα πυκνά οικιστικά περιβάλλοντα προκαλούν στον επιτεθέμενο απώλεια της δύναμης και των πλεονεκτημάτων της αριθμητικής και τεχνολογικής ανωτερότητας και περιορίζουν την ικανότητα διάπραξης ελιγμών των όπλων εδάφους.
Η διακοπή των δομών επικοινωνίας και διαταγών στην έκταση που εμποδίζονται από τους λαβυρίνθους των άγνωστων δρόμων και των κτιρίων, την ύπαρξη πλήθους κρυψώνων, οι στέγες και τα υπόγεια, όλη υποδομή που παρέχει στον αμυνόμενο την απαραίτητη κάλυψη και η παρουσία μεγάλων αριθμών μη μαχίμων. Αυτοί οι όροι παράγουν τα υψηλά ποσοστά θυμάτων, την απαράδεκτη ή ανεπιθύμητη "παράλληλη ζημία" στους πολίτες και τις δομές, την αρνητική κάλυψη από τα ΜΜΕ και την απώλεια δημόσιας πολιτικής υποστήριξης για τέτοιες εκστρατείες.
Οι στρατηγικές που περιλαμβάνονται στις συγκρούσεις στις οποίες οι κατώτερες δυνάμεις θα επιδιώξουν να αποκομίσουν τα πλεονεκτήματα της πόλης ως περιοχής του αγώνα τους και της αντίστασης, χρησιμοποιούν μεθόδους ψυχολογικού πολέμου για να εξετάσουν και να ελέγξουν και τους πολεμιστές και τους μη μάχιμους στην περιοχή της πόλης-πεδίο, και τους αποδέκτες των μηνυμάτων των ΜΜΕ, με μεθόδους ελέγχου της πολιτικής και της κοινής γνώμης, σε όλο τον κόσμο.

Οι πτυχές αυτού του δόγματος είναι πια σχετικές με "λιγότερο πολεμικούς" όρους, και περισσότερο με "αστυνομικούς": απομόνωση κοινωνικών ομάδων και των επιλεγμένων περιοχών πόλεων, άρνηση της κινητικότητας των πολιτών και απαγόρευση των συγκεντρώσεων. Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες σε μεγάλες πόλεις σε όλο τον κόσμο εξετάζονται από διάφορους μηχανισμούς που με την σειρά τους είναι υπό εντατικούς κρατικούς έλεγχους και επιτήρηση. Ακόμα είναι παραπλανητικό να υποθέσει ότι αυτές οι στρατιωτικές και παραστρατιωτικές διαδικασίες στα αστικά κέντρα άρχισαν με τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 2001.
Ο πόλεμος στην τρομοκρατία μέχρι σήμερα έχει χρησιμεύσει ως ένα πρίσμα που συγχώνευσε και νομιμοποίησε περαιτέρω τη δυναμική που ήδη "στρατικοποιούσε" το αστικό περιβάλλον.
Ενός στρατιωτικού δόγματος που δέχεται και που οργανώνει ορθολογικά πολλαπλάσιες αποστολές μέσα στην έκταση των πόλεων μετατρέποντας ολόκληρες περιοχές των πόλεων σε ζώνες τηλεοπτικής και "ηλεκτρονικής επιτήρησης" και καταστολής, έλεγχου των κατοίκων και των χρηστών.

Νέα θεσμικά μέτρα που υποστηρίζουν την ασφάλεια των πόλεων και των χωρών ενισχύονται με την εξαιρετική ταχύτητα κάτω από την υψηλότερη πολιτική εξουσιοδότηση, για πρώτη φορά από τον ψυχρό πόλεμο. Η διεθνής, στρατιωτική και γεωπολιτική ασφάλεια περνά τώρα σε εφαρμογές που περιλαμβάνουν τη διακυβέρνηση, τον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό των πόλεων και των αστικών περιοχών. Η τακτικές που ακολουθούνται σε χρόνιες συρράξεις σε όλο τον πλανήτη, με κυριότερη ίσως την Αραβοϊσραηλινή, αποδεικνύουν ότι οι εμπόλεμοι υποστηριγμένοι από τον εκατέρωθεν θρησκευτικό φανατισμό και την αυξανόμενη απογοήτευση, έχουν επιλέξει συνολικά μια στρατηγική καταστροφής των υποδομών του αντιπάλου από την μια και των μαζικών αυτοκτονιών-βομβών αλλά και του εμφύλιου σπαραγμού από την άλλη για να δοκιμάσουν και να αρνηθούν στους φιλειρηνιστές και όσους τολμούν να προτιμούν να μην συμμετέχουν στην παράνοια, το δικαίωμα στις πόλεις τους, και την ελευθερία τους. Αυτό είναι μια αιματηρή, ασύμμετρη προσπάθεια μιας αμοιβαίας καταστροφής ή άρνησης της πόλης.

Βιβλιογραφία:
Dossier: Tranquillité/Sécurité, περ. Urbanisme, ν.323, Μάρτιος-Απρίλιος 2002.
Ασπα Γοσπονδίνη Λεκτορας Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Ο Ανταγωνισμός των Ευρωπαικών πόλεων και οι νέες «χρήσεις» του αστικού σχεδιασμού
Αθ.Αραβαντινός, Ομότιμος Καθηγητής Ε.Μ.Π. –Δυναμικές και σχεδιασμός κέντρων στην πόλη των επόμενων δεκαετιών – προς συγκεντρωτικά ή αποκεντρωτικά σχήματα; Περιοδικό αειχώρος 1(1) σελ. 6-29
ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
∆ηµόσιος χώρος και «ελευθερία συναθροίσεων»
Δηµήτρης Καλτσώνης ∆ρ. Κοινωνιολογίας του ∆ικαίου
Η Πόλη Χρηµατοκιβώτιο. Πόλη και αντιστάσεις. Καταστολή και τροµοκρατία
Νίκος Μιτζάλης, Αρχιτέκτονας Υποψ.∆ρ.ΕΜΠ.
International Journal of Urban and Regional Research. Volume 26.3
Σεπτέμβριος 2002 Άρθρα των 1) Stephen Graham (Εισαγωγή) Reflections on September 11th and the ‘’War on Terrorism’ 2)Susan Fainstein Regulating NY City’s Visitors in the Aftermath of September 11th 3)Peter Marcuse Urban form and Globalization after September 11th: The View from New York.
Trade, Aid and Security: Elements of a Positive Paradigm
Mark Halle, Jason Switzer, Sebastian Winkler
© 2002 International Institute for Sustainable Development and IUCN – The World Conservation Union, Published by the International Institute for Sustainable Development
Δικτυακός τόπος του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης www.ydt.gr
Δικτυακός τόπος www.in.gr
Δικτυακός τόπος του Ινστιτούτου Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών Α.Παπανδρέου.
Εργασία της συναδέλφου Αρχιτέκτονα ΑΠΘ Π.Κ. με θέμα τον Δημόσιο χώρο(;) στα βιβλία των: Arendt H.,(1986),Η ανθρώπινη κατάσταση, Hambermas J., (1997), Αλλαγή δομής της δημοσιότητας, Sennett R., (1999), Η τυραννία της οικειότητας.

Το Τσχινβάλι χρειαζόταν τείχη - Τείχη στην πόλη

...επιθεση ατάκτων ή προβοκατόρων, φονιάδες μισθοφόροι ή "ειδικές" δυνάμεις και "αμετανόητοι" παραστρατιωτικοί - συνάμα και ψυχοπαθείς βετεράνοι άλλων πολέμων στην περιοχή - υπάρχουν σε αθφονία σε όλες τις πλευρές - υπακούουν κάθε εγκληματία που πληρώνει - αποβράσματα και κατακάθια κάθε μειονότητας ή εθνικής ομάδας - σε κάτι τέτοιο θα ...προαγόταν οι ...διάφοροι μπράβοι της νύχτας και στην χώρα μας αν αντί για αλκοολ έρεε πετρέλαιο.... και ο εμφύλιος - Ελλάδα '45 - Κορέα '50 - Βιετνάμ '60 - Αφγανιστάν '70 - Παλαιστίνη '80 - Σερβία '90 - Ιρακ, Τσετσενία, Αφρική ...κ.ο.κ. έκανε τον γύρο και επανεμφανίζονταν...
Λέτε η μεγάλη ...Γεωργία να 'ναι κάτι σαν την μεγάλη... Αλβανία στην ...δική μας γειτονιά; μπα... εδώ δεν έχουν φτάσει ακόμα οι ...αγωγοί....
Το δράμα των προσφύγων - όπως το παρουσιάζουν τα κανάλια έχει πολλές ιδιαιτερότητες.... - Σλάβοι, Ρωσικής καταγωγής αλλά άλλης υπηκοότητας οι περισσότεροι, πληρώνουν τις αμαρτίες παλιων καθεστώτων που από τον δέκατοένατο αιώνα - και τον εικοστό - αποίκιζε κάθε γωνιά της επικράτιας του με την μέθοδο των εκτοπισμών και των εξαναγκαστικών μετακινήσεων πληθυσμών... επ, εσύ εκεί! σε θέλω στην Σιβηρία... εσύ είσαι εβραίος ...προγκρόμ... πίσω στην γη της επαγγελίας ...χωρίς χαρτιά... έπ, εσεις οι άλλοι - δεν είστε καλύτεροι... σας έχω μια γωνιά στην βόρεια Γεωργία ή Νότια Οσετία διαλέχτε... - άλλος λόγος: σαν τους ποντικούς που κάθε δεν ξέρω και 'γω πόσα χρόνια - λεμούριους δεν τους λένε; ξεκινάνε από την ηπειρωτική χώρα σε πορεία και πέφτουν ο ένας μετά τον άλλο - σε μια επίδειξη χορού του Ζαλόγγου - στην θάλασσα, στα νορβηγικά Φιόρδ; έτσι και οι σλάβοι - και άλλες ανατολίτικες κατώτερες φυλές... ακολουθούν το ένστικτο, παρεπιδημουν και σφάζονται από τον πρώτο - τυχόντα ή μη - που θα συναντήσουν στον δρόμο τους..... ή στον δρόμο του...
έτσι ελέγχεις - με βιολογικό τρόπο και τον πληθυσμό τους και τους φυσικούς πόρους... πόσιμο νερό... τρόφιμα κ.λπ.
Εκεί κάπου... Γεωργία - Αμπχαζία, Οσετία είναι φουλ στο Ελληνικό στοιχείο... το Ποντιακό...και το Αρμένικο θα μου πεις... αλλά άλλο αυτό ...η Αρμενία τουλάχιστον γεωγραφικά ανήκει σε εκείνη την περιοχή.... ο Πόντος όμως; η Τραπεζούντα και οι άλλες μεγάλες και χαμένες πατρίδες είναι πιο Δυτικά και καμιά φορά και πιο Νότια... κάπου στα Βόρεια παράλια της Τουρκίας στην ίδια ...μαύρη θάλασσα... απομεινάρια του Βυζαντίου ή ακόμα και της Ελληνιστικής εποχής θα βρείς σε όλη την Εγγύς, Μέση και ...άπω Ανατολή όπως οι Καλά στο Αφγανιστάν και η πολύ δημοφιλής κατάληξη στα επίθετα -ίδης.... από Σαακασβίλι σε Κασίδης και από εκεί σε μεταπτυχιακό στην Αθήνα του '90 και πιο πριν... επί Κ.Καραμανλή το '60 - επί Παπανδρέου το '85 η παλινόστιση δεν είχε περιορισμούς, Πόντιοι και Ρωσοπόντιοι - Ελληνες και Σλάβοι - το μεγαλείο της φυλής και οι ....φυλετικές προσμίξεις του ...Παλινοστούντες και Μετανάστες που ακόμα και τώρα διψάνε για ...πτυχία.... - αφού δύσκολα αναγνωρίζονταν αυτά της περιόδου του υπαρκτού Σοσιαλισμού στην Καπιταλιστική πραγματικότητα των ανοιχτών αγορών... φαντάζεστε τι μπορεί να συμβεί μετά το 2010 που θα απελευθερωθεί η αγορά των υπηρεσιών στην ....διευρυμένη Ε.Ε.; ανοιχτά και ευάλωτα τα επαγγέλματα των μηχανικών και των δικηγόρων, Πολωνοί αρχιτέκτονες και δικηγόροι από την Ευρώπη εδώ; ...αλί σε μας...

...υπάρχουν δυστυχώς και αλλού πρόσφυγες... - εδώ - ...μόνο που αυτοί μπορούν και χαμογελούν, έστω και λίγο και αναθεματίζουν μόνο κάποιες δημοτικές αρχές που δεν τους συμπεριλαμβάνουν στις λίστες των ...τρίτεκνων...

...στεγάστηκαν σε κλειστά γήπεδα, ανοιχτά ιατρεία και ερείπια, σε εγκαταλελειμένα σπίτια... σε σχολεία, άδεια λόγω των μετακινήσεων του πληθυσμού και της υπογεννητικότητας... ακόμα και σε ειδικά σχεδιασμένα κέντρα υποδοχής.... ....έγιναν πρωταθλητές ή ήταν; έκαναν ένα λαό πρωταθλητή ή απλά ήρθαν ντοπαρισμένοι και μας έπεισαν ότι το fortius, altius, κ.λπ. είναι δική τους "...δουλειά..." ...δυστυχώς δεν έμαθαν και μας το μυστικό... ...το μυστικό που τόσο επίπονα αποκαλύπτεται στις παραμονές ή κατά την διάρκεια κάθε Ολυμπιάδας... Θάνου, Κεντέρης - Αρσιβαρίστες, κολυμβητές και ξανά στίβος... αναβολικά και ντόπα στην ..λάσπη... ...ίσως γιατί το μυστικό το φυλάνε τώρα οι Kινέζοι και ...ο Φέλπς... - διαφορετική περίπτωση - σύμβολο που δεν καταρίπτεται - ρε 'σεις μάθατε τι τρώει κάθε μέρα αυτός - ο μάλλον πραγματικός - υπεράνθρωπος; πίτσες - αυγά - δημητριακά... εκπλήσεστε; αυτά τρώει κάθε "αμερικανάκι" στο κολέγιο....
Φταίει ο ρωσικός στρατός - που άφησε το Γκόρι άθικτο, να γιατί φοβούνται οι δημοτικές και αστυνομικές αρχές να το "επανακατακτήσουν" - θα βρούν βέβαια δυο - τρεις τρύπες από τις δήθεν βόμβες διασποράς.... φαίνεται καθαρά η διαφορά στις εικόνες που παραδίδουν στην ιστορία και την μνήμη τα δελτία των ειδήσεων... δεν ξέρω τι γίνεται με τις εικόνες που δεν παραδίδονται, έγιναν σφαγές από τους Ρώσους; Στην Τσετσενία έκαναν - οι μαλάκες - ολοκληρωτικό πόλεμο και πλήρωσαν εκατόμβες θυμάτων - δικών τους ανθρώπων, άμαχων και μη... ..τελικά βέβαια επικράτησαν... ίσως με τα φώτα της δημοσιότητας τυφλά, κλειστά, ίσως να είναι ο τρόπος τους... ίσως πάλι να 'ταν οι μουσουλμάνοι τρομοκράτες ο κοινός, παγκόσμιος εχθρός... αυτοί οι Γεωργιανοί όμως... με το αιματοβαμένο σύμβολο του σταυρού; Προβοκάτορες ή Σταυροφόροι... το ίδιο και το αυτό... ..το ίδιο με τους Τέκτονες στο θαύμα του Αιζεστάϊν ...ο ψηλός Πρίγκιπας, λίγο πιο ψηλός και θα τον πουλάγανε - οι Τσάροι, νέοι και παλιοί - για ...γίγαντα, θέαμα για τις βασιλικές αυλές της αναγγενησιακής Ευρώπης - και όχι μόνο... με το εμπόριο ανθρώπων να ανθεί σε κάθε εποχή... φαντάζεστε τι γίνεται μιλάμε πια για κάποιου άλλου είδους πρωταθλητισμό...

..."Παιδί της Ρόζ ή της Πορτοκαλί επανάστασης" ...όπως κινείται από την ...Πράγα... στην Ανατολή ...δυσκολεύεσαι να καταλήξεις σε συμπέρασμα, πρόκειται για εξόριστο ή φυλακισμένο πολιτικό; για τον εκεί Μαντέλα; ή για Απόφοιτο Νεουρκέζικου Μεταπτυχιακού, Διδακτορικού εφαρμοσμένου στην πράξη... πόσες φορές θα δούμε το ίδιο έργο... είναι οι δάσκαλοι μας - καθηγητές - το ίδιο ένοχοι; ..παιδί μου όταν όλοι αυτοί οι ηλίθιοι ..οι αιρετοί... δεν θα μπορούν να κυβερνάνε... ...όταν θα ρίξουμε τις βόμβες... έεεε ψέματα... τις κυβερνήσεις σε όλες τις ...γειτονικές χώρες... εσύ... εσύ... θα πεις την αλήθεια στον λαό... ότι δεν έχεις καρδιά, ότι δεν έμειναν πόροι ότι ...ό,τι έμεινε είναι και δικό σου βέβαια... ...και των άλλων πολιτών του παγκόσμιου χωριού... ..θα κάνεις και εσύ μια μπάκα... ...δεν είναι ντροπή... ...δεν βλέπεις τον πατέρα σου... επιστήμονας(;) άνθρωπος και δεν έχει ή δεν τον φθάνουν ...τα απαραίτητα προς το ζην...

η τελευταία παράγραφος αφιερωμένη σε πολλούς κατά τα άλλα αξιογάπητους συναδέλφους....

Πέρα από αυτήν την ...έστω και "μερική επαλήθευση" των Ολυμπιακών και γεωστρατηγικών προβλέψεων ...με μια μικρή βόλτα στα παλιό λιμάνι... ...Κυριακή βράδυ... ...έλαμψε σαν η απόλυτη αλήθεια στα μάτια μου η "ε π α ν ό ρ θ ω σ η" κάθε λογής και είδους τοίχων, τειχών και τοιχίων....
Λοιπον εδώ... ...εδώ ο κόσμος καίγεται ή ...θα καεί και μια μπάντα... ...ήταν του Δήμου; ή μήπως ήταν η Αμερικάνικη Αεροπορία; με αγγλόφωνη τραγουδίστρια και με την πλάτη γυρισμένη στο λευκό φλότερ - δεν είχα χρόνο να παρατηρήσω κάποια αλλαγή; λέτε να λείπει; και τα ...κίτρινα νερά... του συντριβανιού, εν μέσω των θαμώνων των καφετεριών της πλατείας ...τους φαντάζεστε ...ένστολους; αντί για τουρίστες ...Αμερικάνους ναύτες και πεζοναύτες, αεροπόρους κ.λπ. έπαιζε τα γνωστά τραγουδάκια μιας απροκάλυπτης προπαγάνδας ...αναπτερώνοντας το ηθικό ...του κοινού....
....καλοκαίρι σου λένε μετά... αλλά που; ...εντός των τειχών.... ...κατακτημένη από κάθε λογής ..τουρίστες(;) η αγαπημένη πόλη...
Τώρα περιμένετε την παράθεση των σημείων της γεωστρατηγικής "επαλήθευσης" και της χωρικής και αρχιτεκτονικής "επανόρθωσης" των τειχών... ...και κριτική της τελετής έναρξης της Ολυμπιαδας του σωτήριου έτους 2008...
Σωστά καταλάβατε... ...τείχη δεν είδαμε... ...ούτε στην τελετή έναρξης.... - εκτός από ένα μικρό νούμερο που μάλλον άνηκε στο κομμάτι αυτό της σκηνοθεσίας του Γιμού - ...ούτε στην σύραξη στον Καύκασο... - ξεβράκωτους τους πιάσανε τους Ρώσους στρατηγούς οι προβοκάτορες που έχυσαν τόσο αθώο αίμα - ...είδαμε όμως - τείχη - στην πόλη.... α)...τοιχίο μπροστά από την πύλη στα Ανατολικά... ...ο περιβάλλον χώρος, ο ελεύθερος χώρος στην δυτική πλευρά της πύλης έτοιμος για τραπεζοκαθίσματα, ομπρέλες και κάθε έννοια της εισόδου στην πόλη παραποιημένη με την δικαιολογία της προφύλαξης από τις ...δήθεν ...οχλούσες χρήσεις... και το παρκάρισμα των αυτοκινήτων.... αδικαιολόγητο ακόμα και αν υπολογίσεις τις δυσκολίες που επιφυλλάσει το ανάγλυφο και όποια διαφορά υψομέτρου εκατέρωθεν του κύριου τείχους το οποίο διαπερνά νοηματικά το κτήριο της πύλης - β) αναλυματικός τοίχος στην μέσα πλευρά του Ανατολικού Αναχώματος, με το μήκος του μετρημένο όσο όλη η οδός Μίνωος... ....μεγαλύτερο από αυτό της Τάφρου;... ...και ο ίδιος ο δρόμος... ...ένα μικρο δράμα χθες βράδυ, κυκλοφοριακό εκεί που κάποτε δεν πατούσε άνθρωπος... και τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα παντού... και στις δύο πλευρές του... και πάνω στις νησίδες και πάνω στα διαπλάσιου τώρα πια πλάτους πεζοδρόμια... - έφυγε η λαϊκή αγορά και ήρθαν τα αυτοκίνητα... αναβάθμιση στα μπορντέλα! γ) χαμηλό τοιχίο γύρω από τα δύο πάρκιγκ στην πλατεία Τάλω, δ)χαμηλός τοίχος γύρω από το πράσινο στο κέντρο της πλατείας με το μνημείο του Ναυαγίου.... ...δεν χρειάζεται να προσθέσουμε τα τοιχία που σχηματίζουν τα παρτέρια... κ.ο.κ.
...φαντάζεστε το ύψος τους από τα 0,60 - 0,80 εκατοστά... ...να ξεπερνούσε τα δύο μέτρα; θα ήταν τολμηρό; θα προκαλούσε; ...θα απέκοβε, οπτικά βέβαια, αυτούς τους χώρους, θα τους έκρυβε από το βλέμμα... θα δημιουργούσε χώρους μυστικούς, πολύπλοκους, σκοτεινούς αλλά ...ίσως επικίνδυνους και βρώμικους..... (ακούγετε αρκετά απλοϊκό)...
...συνεχίζεται...

Το “Μεγάλο Σινικό Τείχος” και το τείχος του Βερολίνου είναι και τα δυο παρελθόν(;)

Το “Μεγάλο Σινικό Τείχος” και το τείχος του Βερολίνου είναι και τα δυο παρελθόν(;). Το πρώτο γιατί έγινε η αιτία να πληγωθεί η εθνική υπερηφάνεια της Κίνας μια που δεν είναι ορατό από το διάστημα (με γυμνό μάτι) την στιγμή που η ίδια χώρα βρίσκεται στην διαστημική εποχή κάνοντας εκτός από οικονομικά και τεχνολογικά άλματα.(Το ίδιο ισχύει και για ένα μεγάλο ταφικό μνημείο, την μεγάλη πυραμίδα.)
Το δεύτερο (το τείχος του Βερολίνου) “μετατέθηκε” τελικά, μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα Νότια σε άλλη ήπειρο και αποκλείει πληθυσμούς που μισούνται, (και οι λόγοι είναι οι ίδιοι, εκτός από την ήττα των δικτατοριών και την κυριότητα της γης, ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός, λόγοι πολιτικοί και θρησκευτικοί και βέβαια οι κατασκευασμένες εδώ και χιλιετίες διαφορές ...των φυλών του Ισραήλ που είναι αμφίβολο αν μπορούν να γίνουν αντικείμενο περαιτέρω χιουμοριστικών σεναρίων).
Γράφω μετατέθηκε γιατί πάνω που αρχίσαμε να ξεχνάμε την εποχή του ψυχρού πολέμου - περάσαμε σε αυτήν του πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία και στην αντιμετώπιση της “ασύμμετρης” απειλής - μια εποχή με υπερμοντέρνες φυλακές σε εξωτικά μέρη: Γκουαντάναμο και Σούδα; (και όχι Φιρκάς και φρούριο Ιτζεδίν, γνωστό στους ντόπιους και σαν “Καλάμι”) για όσους έχουν το θράσος και ζητούν μεγαλύτερη ή πιο χειροπιαστή αποζημίωση από τα συναισθήματα και την “νοσηλεία” που προκαλούν τα νέα ήθη και η θεατρική σκηνοθεσία της πραγματικότητας - η επικαιρότητα επιφύλασσε νέες εκπλήξεις ...ο "νεοεκλεγείς" Δημοκρατικός υποψήφιος Ομπάμα δήλωσε και αυτός με την σειρά του Βερολινέζος - μόνο που η Γερμανία είναι ενιαία, η αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ ξανά πραγματικότητα και οι ...πύραυλοι σε λίγο θα 'ναι στην Πολωνία και στην ...Γεωργία....
Από την άλλη, παρ’ όλες τις ελλείψεις σε πολιτική και ανθρώπινη ευαισθησία - βλ. παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων και συλλήψεις αντικαθεστωτικών και πολιτών - η Κίνα μοιάζει πανέτοιμη για την Ολυμπιάδα της 8ης Αυγούστου 2008. Σε μία εβδομάδα περίπου θα ξέρουμε...
Λέτε στην τελετή έναρξής της να μας περιμένουν και άλλες εκπλήξεις; κάτι το ίδιο εντυπωσιακό με τα μεγέθη αυτής της χώρας - κάτι πολύ πιο δυνατό από αυτό που είχαμε συνηθίσει με τους ...αντιπερισπασμούς του 2004 που Ολλανδοί και Κινέζοι διαφήμιζαν το ήδη έτοιμο ...Ολυμπιακό προϊόν τους στολισμένο με χιλιάδες λουλουδάκια και πολύχρωμα φυτά - πράσινο και άνθη σε ποικιλία, σε γεωμετρικές συνθέσεις, σε παράθεση, τοποθετημένα με συμμετρία στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και σε κάθε ελεύθερο χώρο και γωνία των κλειστών Ολυμπιακών πόλεων, σχηματίζοντας αστικούς κήπους και αρχιτεκτονικές εφήμερες αλλά τόσο εκθαμβωτικές που δικαιολογήθηκε απόλυτα όποιος θέλησε να τους μιμηθεί - μέχρι και σήμερα - όπως εγώ και η υπουργός εξωτερικών κ.Μπακογιάννη - τότε Δήμαρχος Αθηναίων φυσικά και ο πρώην διευθυντής πρασίνου του Δήμου Αθηναίων που γνώρισα σε ένα επιμορφωτικό σεμινάριο - απολύθηκε το 2004 γιατί τα λουλουδάκια του μπαγιάτεψαν.... κ.ο.κ.
Το να διατηρείς ένα κήπο και να φροντίζεις τα λουλούδια του είναι βαθιά θεραπευτικό, όπως, για παράδειγμα είναι επαναστατικός ο Μάης μήνας και η αναγέννηση της φύσης, αλλά η καλλιέργεια φυτών - διακοσμητικών ή μη - σε μεγάλη κλίμακα με σκοπό το εμπόριο τους, η αποθήκευση τους, η διακίνηση και η συντήρηση τους φτάνουν στα όρια της ψύχωσης όπως και κάθε βιομηχανική παραγωγή σε γραμμή... ...στην ψύχωση μπορείς να φτάσεις και με την επιμονή στην χρήση μερικών από αυτά τα ...μαγικά φυτά ή στην ανοιξιάτικη παραβατικότητα και το Μαγιάτικο παραλήρημα.
Η έναρξη των Αγώνων του Πεκίνου ίσως να είναι διαφορετική και από ότι περιμένουμε αλλά και από την τελετή των Αθηνών, ίσως να έχει σχέση με το Σινικό Τείχος – συνδεδεμένο άρρηκτα με την ιστορία και την ενοποίηση της χώρας ή με μια μεταφορά του στην σκηνή, ίσως με την σχηματική απεικόνιση του – την συμπύκνωση του σε ένα ελάχιστο χώρο ή μήκος ή με μια νέα εκδοχή της “γραφής” του ανάλογης με το “ιδεόγραμμα” που αποτελεί και την μασκότ των αγώνων. Ίσως απλά να πρόκειται για ένα μεγάλο αριθμό από απόλυτα συγχρονισμένους χορευτές και performers που υπακούοντας όλοι την ίδια φωνή – θα αποτελέσουν ένα θεϊκό ή ανθρώπινο δεν έχει σημασία, νέο και ενιαίο σώμα που θα μαγέψει τους θεατές.

Να σας θυμίσω για το Σινικό Τείχος ότι δεν φαίνεται βέβαια από το διάστημα αλλά παρόλα αυτά έχει επικρατήσει να αναφέρεται σαν το “Μεγάλο” Τείχος (στον ενικό) όντας το μεγαλύτερου μήκους τείχος μέσα σε ένα σύνολο από παρόμοια αμυντικά έργα (τείχη) στην Κίνα. Ο συνολικός αριθμός τους, για τους επίδοξους μελετητές και αρχαιολόγους, είναι (όπως και το συνολικό μήκος τους) δύσκολο να προσδιοριστεί.
Για τους κάτοικους της ιστορικής Κίνας το όνομα για το Σινικό Τείχος είναι “το τείχος των δέκα χιλιάδων λι”. Όπως και για τον Ξενοφώντα ο αριθμός “δέκα χιλιάδες” μεταφορικά σημάνει οποιαδήποτε “άπειρη” αξία, ενώ η μεταφορική αναπαράσταση της μονάδας μέτρησης λι είναι επίσης στα κινέζικα αυτή του άπειρου.

Σε κάτι που δηλώνω άγνοια (ή απώλεια μνήμης και κανόνων γραμματικής και σύνταξης) είναι ακριβώς αυτό: γιατί να επικρατεί ο όρος “τα τείχη” αντί “ο τοίχος” ή “το τείχος”, έστω απλά “το φρούριο”, “το κάστρο” ακόμα και “παλιά πόλη” ή και “οχύρωση” [“οχυρώσεις” αλλά γιατί άραγε ο πληθυντικός από την στιγμή που παρόμοια έργα μπορούν και γίνονται αντιληπτά στο σύνολο τους από την στιγμή που διακρίνεις έστω και ένα μικρό τμήμα τους.] Έχουν (τα τείχη) σαφή χωρικά χαρακτηριστικά και αυτό γίνεται εύκολα κατανοητό με την διαπίστωση ότι στα τείχη με διαστάσεις (δυο, τρεις, τέσσερεις αν προσθέσεις και τον ιστορικό χρόνο) ανήκει η ιδιότητα να ορίζουν την πόλη και το τοπίο, ακόμα και να ταυτίζονται με το τοπίο και την πόλη. Αυτό μπορεί να γίνει πιο εύκολα κατανοητό λαμβάνοντας υπ’ όψη τους περιορισμούς στην μετακίνηση και εγκατάσταση των πληθυσμών που είχαν σαν μηχανισμό τα αμυντικά αυτά έργα. Τα τείχη σαν χωρικό όριο και τα τείχη σαν μηχανισμός.
Η αλήθεια όμως δεν πρέπει να βρίσκεται μόνο εδώ. Ο πληθυντικός “τα τείχη” μπορεί να οφείλεται ακόμα και στον αμφίσημο χαρακτήρα αυτών των μνημείων, ακόμα και στο γεγονός ότι σαν κατασκευή και σαν γεωμετρία μπορεί και περιέχουν μια σημαντική έκταση στο εσωτερικό της περιμέτρου τους αλλά και να ανήκουν ταυτόχρονα σε ένα πιο διευρυμένο (γεωγραφικό) πλαίσιο. Η δυνατότητα των τομών που επιτυγχάνονται, με τα τείχη να διακόπτουν την ροή στον χώρο είναι και ο κυριότερος λόγος για τον οποίο αντιβαίνουν την αρχή που θέλει τον χώρο συνεχή.
Έτσι όμως (με τα τείχη σαν εργαλείο και σαν μέθοδο) μπορούμε να φτάσουμε σε ένα διαφορετικό αξίωμα για τον χώρο που τον θέλει να εξαρτάται από την πυκνότητα των εσωτερικών του “ορίων”.
Απομόνωση και παρατήρηση και παρακολούθηση, έλεγχος και περιορισμός, (τα τείχη έχουν όλες αυτές τις ιδιότητες) και τελικά “διατήρηση” μόνο για τις ανάγκες αυτής της “παράπλευρης” σκηνοθεσίας μάλλον είναι υποτίμηση και ευτελισμός.
Ευτυχώς δεν μπορώ να τα ισχυριστώ όλα αυτά, τουλάχιστον όχι ακόμα φαίνεται όμως ότι υπάρχουν οι συγκυρίες και αυτό το καταλαβαίνει κανείς από το πλήθος των δημοσιεύσεων σε χώρους όπως (χαρακτηριστικά) ο ιστοτόπος in.gr που πρόσφατα έκανε αναφορές σε όλα τα είδη των τειχών που ξαναανακαλύπτονται. Από την μακρινή αρχαιότητα, στον Ελληνικό χώρο, μέχρι σήμερα στην Μέση Ανατολή με τον αποκλεισμό με παρόμοιο τρόπο (Οχυρωματικό Τείχος) των περιοχών των Παλαιστινίων. Όπου συγκυρίες βλέπε και μέτρα κατά της μετανάστευσης πληθυσμών και της ελεύθερης εγκατάστασης τους στους τόπους διαμονής τους, ενώ με τα νέα δόγματα ασφάλειας σαν αντίπαλος στις συγκρούσεις χαρακτηρίζεται ο άμαχος πληθυσμός, οι διαδηλωτές, τα μεμονωμένα άτομα ή μικρές ομάδες ακόμα και άοπλων παιδιών ή εφήβων που βρίσκονται αποκλεισμένοι σε κάποια από τις πλευρές αυτών των τειχών (συνήθως την απομονωμένη).
Επομένως το θέμα των Οχυρώσεων θα παραμείνει επίκαιρο δεν ξέρω όμως αν είναι και πρωτότυπο αφού ήδη εδώ και χρόνια οι “κλειστές” νέες πόλεις και οι ιδιωτικοί οικισμοί, ακόμα και κάποιες συνοικίες, αργόσχολων Ευρωπαίων και Αμερικάνων, περιχαρακώνονται με “ζώνες πράσινου” και φράχτες με προδιαγραφές υψηλής ασφάλειας. Αναρωτιέμαι αν τα νέα τείχη θα γίνουν κάποια στιγμή το άλλοθι των πραγματικών ηττημένων και από τις δυο πλευρές. Αναρωτιέμαι ακόμα αν όλα αυτά έγιναν πραγματικότητα όταν όλες οι υποτιθέμενες φοβίες και κίνδυνοι επαληθεύτηκαν ή αν βρισκόμαστε στην αναμονή πραγματικών αλλαγών στην ιστορία.
Όλα τα παραπάνω με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο αποτελούν απαραίτητο σκηνικό για την σημερινή παρουσία των τειχών. Ίσως στο μέλλον, κάποια στιγμή όχι μόνο θα βεβαιωθούμε ότι το Σινικό Τείχος είναι διακριτό από μακρύτερα, την Σελήνη για παράδειγμα, αλλά ίσως και σε κάποια επέτειο της πτώσης του να “αθωωθεί” και το τείχος του Βερολίνου, οι κατασκευαστές του, η “ιδεολογική” του υπόσταση και η εποχή του (ίσως αυτό να έχει ήδη συμβεί). Τους γερόλυκους του Rock που το “κατεδάφισαν” δυο ή τρεις φορές σε συναυλίες (δεν θυμάμαι…ήταν οι Pink Floyd ή οι Rolling Stones;) δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να ξανααπολαύσουμε.

Η Δημοτική Αγορά και πως μπορείς να προσανατολιστείς κινούμενος στα Χανιά....

πως βάζεις μια γιγάντια πυξίδα... ....ή διαφορετικά ένα μνημειακό κουτί της Πανδώρας στο κέντρο μιας πόλης.... η εύκολη απάντηση είναι πως σαν άλλος Προμηθέας βάζεις πρώτα.... ....φωτιά στην πόλη...
...και μετά πας στον γιατρό και σου τρώει το συκώτι ....κάτι σαν τον Χριστόδουλο που του ....έφαγε το συκώτι αυτός ο ευτραφής τραγουδιστής από την Θεσσαλονίκη..... (αυτός ο πλούσιος μαύρος ή Εβραίος, κάτι μεταξύ Ομπάμα - Σαρκοζί)
- χιούμορ.... μετά τον Μπουμ (George Bush) ο Μπαμ..... εεέ; ή ο Μπάμιας ....ξέρετε τι εννοώ.... ...αν έχει μικρό.... ...ξέρετε τι...
- ή γίνεσαι αλκοολικός και πάς όχι από τα κοράκια δεμένος στο Καύκασο όπως ο αγαπημένος γιος(;) του Δία αλλά από αναρρόφηση ξαπλωμένος ανάσκελα σε κάποιο παγκάκι ή στα σκαλάκια της Δημοτικής Αγοράς... το θέμα ήταν ανέκαθεν πολιτικό.... ...και γεωγραφικό..... τα παγκάκια και η Πλατεία της Αγοράς Νότια, τα σκαλάκια Βόρεια....
...αλήθεια σου θυμίζει ο Κλίντον πρώην Μέγα Μάγιστρο της ΚΚΚ; τι να κάνει και αυτή η Οργάνωση τώρα πιά....... ...πως να τα βάλει με τους νεκρούς....Κέννεντι.
πάνω που λέγαμε να πάρει το χρίσμα η Χίλαρι ....όχι για τίποτα άλλο αλλά για να εκλεγεί με την αξία της για να κάνει ένα γαλλικό φιλί - έστω ένα μικρό σεξουαλικό θέλημα σε κάποιον διοικητικό υπάλληλο του Λευκού Οίκου.... ...πουριτανοί που είναι αυτοί οι Αμερικανοί...

πάντως - όπως μου λέει και το ράδιο - αν και ο προσανατολισμός - όπως και η ισορροπία - εξαρτούνται από τα ώτα... τα αυτιά δηλαδή αυτοί οι δύο Πρόεδροι - ο απερχόμενος και ο ....επόμενος - κάνουν απελπιστικά πολύ θόρυβο.... ο Μπουμ και ο Μπαμ....

η συνέχεια αύριο....

Συνεχίζοντας την αναζήτηση....

...ή αν θέλετε αυτήν την μέσω της "αφής" ...ανακάλυψη των ιστορικών κτηρίων - μνημείων, με την έννοια των αξιόλογων - διατηρητέων ή μη κατασκευών - των δύο τελευταίων αιώνων, στα Χανιά, μπορούμε να προσθέσουμε ή καλύτερα να επεξηγήσουμε κάποιες από τις αναφορές στο προηγούμενο κείμενο - όπως αυτό δημοσιεύτηκε στο φύλο 69 της Πυξίδας της πόλης....

Τα Χανιά αναπτύσσονταν έξω από τα κάθε φορά τείχη τους πάρα πολύ γρήγορα... ...αλλά ειδικά όσο αφορά τις συνθήκες με τις οποίες πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη της πόλης από τα μέσα του 19ου αιώνα έως και την ....υποτιθέμενη "κατεδάφιση" των τειχών στις αρχές του 20ου αιώνα και την μετάλλαξη του ιστορικού πυρήνα από τις καταστροφές του πολέμου και τα έργα ανοικοδόμησης/ανασυγκρότησης... κυρίαρχο ρόλο έπαιξαν οι ήδη διαμορφωμένες διαδρομές προς την ενδοχώρα και τα κοντινότερα προάστια που με την σειρά τους άρχισαν να σχηματοποιούνται μέσα από την κατάτμηση των μεγάλων περιουσιών - βλέπε Τούρκικα μετόχια - και τις αλλαγές στο ιδιοκτησιακό τους καθεστώς.... χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι προϋπάρχοντες περιαστικοί οικιστικοί πυρήνες - τα κέντρα - οι μικροί οικισμοί, οι σημερινές γειτονιές όπως το Μεϊντάνι της Χαλέπας, δεν αντιμετώπισαν όλα αυτά τα χρόνια, προβλήματα πολεοδόμησης, προσβασιμότητας και διάνοιξης δρόμων, αρτιότητας ή καλύτερα του μέσου συνήθους μεγέθους των οικοπέδων ή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος κ.ο.κ.

Τα Χανιά κηπούπολη; Αυτό θα μπορούσε να ήταν αλήθεια για μια εποχή... ....ευτυχώς χωρίς μεγάλη διάρκεια... ...αλλά θα προϋπόθετε μια τακτοποίηση του ιστού (αλλιώς πολεοδόμηση) σε ίσες "μερίδες" - έστω... περίπου ίσες- ...με δρόμους παράλληλους ή/και κάθετα τεμνόμενους μεταξύ τους - μια πόλη με κύριο χαρακτηριστικό της την αραιη δόμηση που θα προσομοιάζει σήμερα με τα ευρύματα ενός άστεως ...που ακολουθεί το Ιπποδάμειο σύστημα της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας. Ισως η αναφορά εδώ να είναι άτοπη αλλά όλα και όλα κάτι τέτοιο πρέπει να σημαίνει για κάποιους και ισχυρή κοινότητα και μαθήματα καλής διακυβέρνησης.

Βέβαια κηπούπολη και "μπακλαβαδωτό" δεν είναι πάντα ότι πιο ιδανικό... ...ενώ δεν σημαίνει ότι μια τέτοια πόλη αποφεύγει τις καμπύλες γραμμές ή τις ισχυρές διαγωνίους, ακόμα και κάποιες ισχυρές αναλογίες στην κάτοψη αλλά με το να ταυτίζεται συνήθως με την χρήση της κατοικίας - κηπούπολη = αμιγής κατοικία - δεν δίνει διεξόδους σε πολλά από τα προβλήματα της σύγχρονης καθημερινότητας.... ...εργασία, παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών και κυρίως αναψυχή και μετακινήσεις... για να το καταλάβετε καλύτερα θα 'πρεπε να ζήσετε σε ένα από τα Αθηναϊκά προάστια της δεκαετίας του '60 ή μέχρι σήμερα στην Φιλοθέη και το Ψυχικό....

Σήμερα στα Χανιά όταν ακούμε για τον δρόμο του περιπάτου - την σημερινή οδό Τζανακάκη και την προέκταση της Νεάρχου - ή την Ελ. Βενιζέλου μέχρι την Χαλέπα πρέπει να έρχεται στο μυαλό μας μια δόμηση παρόδια - στις δύο πλευρές του δρόμου δηλαδή - Νεοκλασικά κτήρια κυρίως αλλά και με επιρροές από κάθε λογής Αρχιτεκτονικό στύλ των αρχών του 20ου αιώνα- και μετέπειτα με επιρροές από μια νεωτερική Αρχιτεκτονική που στην Αθήνα γνώριζε ήδη άνθιση.
Ούτως η άλλως η πόλη των Χανίων αναπτύσσεται κεντρικά γύρω από τους άξονες που σήμερα συγκλίνουν στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς. Ιχνη παλιότερων διαδρομών που εξυπηρετούσαν την πόλη και την συνέδεαν με τα περίχωρα ή νεώτερες διανοίξεις, είναι σχετικά ευθύγραμμοι και με σχετικά σταθερή κλίση και έχουν τόσο μεγάλο μήκος που μεταξύ άλλων μας επιτρέπουν να αναγνωρίζουμε, τουλάχιστον οπτικά τμήματα του κέντρου που απέχουν σημαντικά... ή δεν είναι αλήθεια; μπορείς να αναγνωρίσεις το κτήριο της Δημοτικής Αγοράς, Νεώτερο Μνημείο σήμερα, από το ύψος του επίσης δημοτικού, Σταδίου; ή από εκεί να μετατεθείς - με μια ματιά - στην Πλατεία Δικαστηρίων; αμφίβολο αλλά μήπως αυτή η προοπτική των δύο πλευρών του δρόμου με όλα αυτά τα "σημαντικά" για την Αρχιτεκτονική και Πολιτιστική κληρονομιά κτήρια, ακόμα και στην Χατζημιχάλη Γιάνναρη μέχρι και την Κισσάμου, την Αποκορώνου ή σε κάποιο τμήμα της Οδού Δημοκρατίας - σήμερα οδός Α.Παπανδρέου - προδιαθέτει για μια πρόταση, για παράδειγμα μιας περαιτέρω δεντροφύτευσης αυτών των δρόμων - έστω με κάποιο αειθαλές - σίγουρα όχι με τους συνήθεις φοίνικες - να μην γίνουμε και Beverly Hills ή Συγγρού επί το ελληνικότερον....

Την απάντηση στην παραπάνω αναζήτηση μου την έδωσε ένα παλιότερο φύλο της ίδιας εφημερίδας - σε μια παλιά Πυξίδα λοιπόν - πυξίδα δεν σημαίνει και κουτί...; - ο φίλος Α.Στέγος γράφει ότι η διαδρομή είναι το κυριότερο συνθετικό μέρος χαρακτηριστικό ενός κήπου....
Είναι σωστό όπως είναι και γνωστό το ότι κάθε διαδρομή χρειάζεται μια αρχή και ένα τέλος, όπως ακριβώς μια πορεία απαιτεί σκοπό. Λοιπόν, κήπος - κηπούπολη ή διαδρομή το ίδιο και το αυτό;
Ισως αυτό να μου επιτρέπει ακόμα την παρομοίωση της πόλης με ένα κήπο - και για κτήρια που βλασταίνουν, ανθίζουν, κλαδεύονται ποτίζονται και ξεραίνονται, ξεριζώνονται.....

και μια διευκρίνηση....

μια κηπούπολη μπορεί να μοιάζει με το Ιπποδάμειο σύστημα πολεοδομικής οργάνωσης των αρχαίων πόλεων ή καλύτερα να μοιάζει - όπως αναφέρεται στην χθεσινή δημοσίευση - στα ευρήματα ενός τέτοιου αρχαίου πολεοδομικού ιστού ...σε μια μεγάλης σχετικά έκτασης ανασκαφή μιας πόλης.... ...με διακριτά τα ίχνη του παλιού ιστού - των δρόμων δηλαδή και αραιά ερείπια κατοικιών .....μπορεί και να διαφέρει όμως από την πραγματική εικόνα του έργου που πήρε το όνομα του Ιππόδαμου για τον απλούστατο λόγο ότι το σύστημα δόμησης στις πιο πολλές από αυτές τις περιπτώσεις - όχι όλες - ήταν μάλλον το συνεχές.... δηλαδή μεσοτοιχίες και σπίτια με εσωτερικές αυλές κτισμένα το ένα σε επαφή με το άλλο....

...η σύγκριση μάλλον είναι άδικη... αλλά πιστεύω ότι η πολεοδομία - φυσικά και η αρχιτεκτονική - έχει να επιδείξει λίγες μόνο περιπτώσεις που το σύστημα διακυβέρνησης του δήμου...της πόλης ή του κράτους.... εφαρμόστηκε και αναπαραστήθηκε με τόση ακρίβεια..... ...στον χώρο....

και αυτές είναι η αναγεννησιακή πόλη - η κηπούπολη - το αρχαίο Ιπποδάμειο.....

and the winner is.....

Πυξίδα - Μηνιαία Εφημερίδα για την Πόλη, τους Πολίτες, τον Πολιτισμό!

Ψηλαφώντας τα ιστορικά κτήρια στα Χανιά 24-06-2008 ...μέσα από μια εμπειρία καταγραφής αξιόλογων κτηρίων και στοιχείων αρχιτεκτονικής από ομάδα εργασίας του Τ.Ε.Ε. Τμ. Δυτικής Κρήτης. Μιλάμε σήμερα για τις ιστορικές γειτονιές των Χανίων, όπως για παράδειγμα η Χαλέπα ή άλλες περιοχές της πόλης, μόνο όταν ανακαλύπτουμε παλιότερα ίχνη ή αντίθετα από τον προορισμό τους σαν τωρινή, δική μας, αλλά και μελλοντική κληρονομιά; Μάλλον όχι· αλλά ένα ερώτημα είναι αν μπορούμε σήμερα, οπουδήποτε εκτός των ενετικών τειχών, να αναγνωρίσουμε ξανά τα κτήρια αλλά και σύνολα κτηρίων, με ιδιαίτερη σημασία για την αρχιτεκτονική, αποδίδοντας τους πρωτότυπα και ποιοτικά χαρακτηριστικά – εκτός από την ιστορικότητα και γνησιότητα και τοπικότητα και ιδιαίτερους συμβολισμούς σε ότι αφορά στην τοποθεσία, την παρουσία τους στην λογοτεχνία και την τέχνη, τις κοινωνικές συνθήκες και τα πρότυπα για αυτά τα κτήρια, διατηρητέα και μη, στις χρήσεις τους τις τελευταίες δεκαετίες και στις οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες συνυπάρχουν με την αρχιτεκτονική, τις λατρείες - την αρχιτεκτονική των εκκλησιών, σημαντικά πρόσωπα και ημερομηνίες για την πόλη, την ολοκλήρωση δηλαδή της σήμανσης στον τόπο και τον χρόνο! Ένα παράδειγμα θα ήταν το τοπίο και τελικά όπως ελπίζω να είναι δυνατόν και από τις μέχρι τώρα προσπάθειες καταγραφής όλων όσων αναφέρονται παραπάνω και ιδιαίτερα της αρχιτεκτονικής του μεσοπολέμου και της νεώτερης ελληνικής αρχιτεκτονικής αλλά και των τεχνικών και των υπόλοιπων μέσων που χρησιμοποιεί – των δανεισμένων από τις τέχνες – και των αποτελεσμάτων τους. Με αυτήν την προσπάθεια για την ένταξη αρχιτεκτονικών έργων σε ένα αρχικά τοπικό, δίκτυο ανάδειξης, αξιοποίησης και διατήρησης τους, τα κριτήρια μας πολλαπλασιάζονται και προστίθενται και άλλα εκτός από όλα όσα αναφέρουμε παραπάνω, ακόμα και για τα μεμονωμένα έργα και κατασκευές, λόγω του πλήθους τους, της ομαδοποίησης και της εσωτερικής [μορφολογικής, συνθετικής] ομοιότητας τους που επηρεάζει όχι μόνο τα αρχιτεκτονικά σύνολα αλλά και την πόλη στο σύνολο της. Αναρωτιόμαστε ακόμα αν η νέα γενιά Αρχιτεκτόνων και οι μεθοδολογίες που ακολουθεί, οι δυνατότητες που δίνει ένα ανοιχτό επάγγελμα αλλά ακόμα και αν η ίδια η πειθαρχία του μηχανικού πλαισιώνει την πόλη προς όφελος μιας διαφορετικής, μιας νέας προοπτικής, αν επιβεβαιώνεται η αλληλεξάρτηση των παραπάνω και αν αυτό γίνεται ορατό στην κατασκευή ή στον δημόσιο χώρο αλλά και σε μια χωρίς διακρίσεις επιβεβαίωση και επιβίωση των διαφορετικών συνθετικών μερών στο αρχιτεκτονικό έργο και στη πόλη. Μια εικόνα για το πώς εξελίχθηκε η ιστορική πόλη των Χανίων – έξω από τα τείχη, μας την δίνει η κάθε φορά απόσταση με την οποία είναι κτισμένες οι διατηρητέες σήμερα νεοκλασικές κατοικίες, έτσι που δίνουν την εντύπωση πως είχε γίνει κάποια πρόβλεψη για να κτιστούν πολύ περισσότερες, σαν να ήταν η περιοχή κήπος που κάποια από τα φυτά του είτε ξεριζώθηκαν είτε δεν φυτεύτηκαν ακόμη. Δημιουργείται η εντύπωση στον επισκέπτη, σε αυτόν που παρατηρεί, πως αυτές οι νέες και υποθετικά μόνο απούσες κατασκευές μπορεί κάποια στιγμή να ανταλλάξουν θέσεις με τις ορατές, δίνοντας στα ορατά, στα απτά σπίτια την ευκαιρία για μια ανάπαυλα “ανυπαρξίας”. [δανεισμένο από κάποιο από τα διηγήματα του Thomas Ligotti στην συλλογή Εργοστάσιο Εφιαλτών των εκδόσεων οξ υ 1999]. Μένουν να απαντηθούν μια σειρά από ερωτήματα όπως για παράδειγμα για το αν είναι η Αρχιτεκτονική - σαν σχεδιασμός αλλά και σαν κατασκευή όπως συχνά επαναλαμβάνεται, συλλογική και αντικειμενική ή αν λογίζεται διαφορετικά σαν μια υποκειμενική – ατομική πράξη, στον βαθμό που σε κάθε μία από τις παραπάνω περιπτώσεις εξαρτάται από την τέχνη, ενώ δεν πρέπει να λείπουν οι αναφορές στην οικοδομική με την έννοια των παραδοσιακών, τοπικών σε μεγάλο βαθμό παλιότερα, κατασκευαστικών τεχνικών και της αντίστοιχης τεχνολογίας που αναπτύχθηκε με τον καιρό, σαν έκφραση της πολιτιστικής παραγωγής. Χανιά 21/05/08 http://kakatsak.blogspot.com/ Νι. Κα. Αρχιτέκτονας – Μηχανικός kakatsak@gmail.com

http://pyxida.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2509

Ασπρο - Μαυρο

Όλα σου τα λάθη τα ‘καψε η φωτιά

τα ‘διωξε ο αγέρας μακριά

ευτυχώς που είχα σίδερο καρδιά

και δεν σε θυμάμαι άλλο πια

άσπρα – μαύρα σκαλοπάτια

της καρδιάς μου τα αισθήματα

άσπρα – μαύρα σκαλοπάτια

καρβουνάκια στην φωτιά

άσπρα – μαύρα σκαλοπάτια

της καρδιάς μου τα ραγίσματα

άσπρα – μαύρα σκαλοπάτια

δεν με βγάζουν πουθενά

κάθε σου κουβέντα πόνος και καρφί

έγινε η αγάπη εφιαλτική

ευτυχώς που είχα σίδερο καρδιά

βρήκα το κουράγιο κι έφυγα κρυφά

...οι στίχοι από το τραγούδι της Σωτηρίας Λεονάρδου "άσπρα - μαύρα σκαλοπάτια", από το άλμπουμ “Δεν Έχω Χρόνο Μάτια Μου.” 1995 Minos – EMI S.A.

Άνοιξη.....

κάθε φορά τέτοια εποχή... νιώθεις ακόμα την άνοιξη...ευτυχώς, μετά τις εκπλήξεις στην κλίμακα Ρίχτερ που μας επιφύλασσε η φετινή παρατεταμένη Αλκυονίδα ..αλλά η πόλη δεν ανθίζει πια - περιμένει.... επισκέπτες, τουρίστες, ο πληθυσμός της διπλασιάζεται και τριπλασιάζεται... ήμασταν ανέκαθεν φιλόξενοι εμείς οι κρητικοί.... ...αλλά για να καταλάβεις με μια βόλτα το βράδυ στο ενετικό λιμάνι.... ....δεν φτάνει βέβαια.... έχουμε αποξενωθεί... όλα υπερβολικά τουριστικά.... ....το βράδυ οι κόρες των ματιών πονάνε και διαστέλλονται από το φωτισμό, το κεφάλι βουίζει από τον θόρυβο - όλη την ημέρα - η κυκλοφορία είναι απελπισία - κάποιοι δίνουν τεράστια σημασία στην "εικόνα" που δίνουν οι δρόμοι και οι κάτοικοι - δεν είναι καθαρά βέβαια.... αλλού 200 - 300 μέτρα πιο πέρα "κυβερνούν" συντεχνίες απατεώνων - σκοτάδι, έργα στα πεζοδρόμια, σημειακές αποκαταστάσεις μνημείων.... δεν είναι όλα ήπια... άλλαξε και η σύνθεση του πληθυσμού της παλ.πόλης και του κέντρου από την μετανάστευση, τους φοιτητές του Πολυτεχνείου και τους μετοίκους κάθε είδους - άσε που εδώ και λίγα χρόνια έχουμε γίνει η 53η ή 54η Πολιτεία των Η.Π.Α. ελεώ ΝΑΤΟΪΚΩΝ ΒΑΣΕΩΝ..... και πάνω που περιμένεις την πόλη πιο όμορφη και πιο ....χρωματιστή από τους ανθρώπους - και όλες τις χάρες και τις ευχές που έφεραν - χρειάζεσαι μια μεταβατική χώρο-χρονική διάσταση, πεντακοσίων μέτρων ή δέκα λεπτών για να το συνηθίσεις και να το δεχτείς.... κάτι που είναι σημαντική αλλαγή.... - το μυστικό είναι στο δρόμο.... στον χρόνο ή την απόσταση που θα διανύσεις μέχρι να επανενταχθείς....... βέβαια όλα αυτά μόνο βγαίνοντας από τις άλλοτε ανοιχτές πόρτες..... ....μετά είναι και τα έργα του ....παγκοσμιοποιημένου μας Πολυτεχνείου .....έχουμε Χ.Υ.Τ.Α. και βιολογικό αλλά δεν φτάνουν ...τα Χανιά λεηλατούνται ... δεύτερη πόλη του νησιού ....φεύγει το Εφετείο με μια νέα μεταβατική έδρα στο Ηράκλειο, ψάχνουν χώρους στην περιφέρεια της πόλης για να μετ' εγκατασταθούν Μουσεία και Αρχεία και Υπηρεσίες - περιμέναμε ποδηλατόδρομους, έγιναν Πάρκινγκ - περιμέναμε Πάρκα και πράσινο, γίνονται πολυκατοικίες.... .ή ....δεν γίνεται τίποτα.... ...δεν με πειράζει αυτό, πετάμε περισσότερα σκουπίδια, η πόλη μυρίζει όταν φυσάει η αύρα από την θάλασσα.... ....τα ιδιωτικά - τα μικρά και τα "δικά" μας έργα... έχουν το ψωμί...
τα Χανιά αποχρωματίζονται από την ένταση ενός πολύ δυνατού φωτισμού....(όπως αυτού από τους προβολείς που τονίζουν το περίγραμμα του πανελλήνια διάσημου Φάρου τους...) τα περιμένεις ...μαύρα(;)...... ....και τελικά είναι άσπρη πέτρα ξέξασπρη.....


Νι.Κα.

Η μη αναμενόμενη... ...συνέχεια..... για τους προβολείς του Φάρου – δεν ξέρω τελικά τι απόγινε… βρέθηκαν; αφού από όσο γνωρίζω είχαν κλαπεί ή καταστραφεί περισσότερες από μια φορές…. …λάμπει το μνημείο όπως λίγους μήνες πριν; - όπως πριν τις δημοτικές εκλογές;
Η Δευτέρα, 19 Μαΐου επιφύλασσε τις καλύτερες βραδινές τηλεοπτικές εκπλήξεις… την συνέντευξη του κ. Σιν Τον – από τους οργανωτές της έκθεσης "360° Πεκίνο - Αθήνα" και αμέσως μετά συνέντευξη της επικεφαλής της χορευτικής ομάδας ‘’Σινεκβανον‘’ και οι δύο στην ΕΤ1, ενώ ενδιαφέρον είχε και αυτή του κ.Σουφλιά στον κ.Πρετεντέρη…. στο MEGA
Αν σε αυτά προσθέσεις ότι ανακάλυψα ξεφυλλίζοντας τις κυριακάτικες εφημερίδες ένα καταπληκτικό άρθρο με τίτλο “είμαστε αρχιτεκτονικά ανεύθυνοι” για την εκδήλωση – παρουσίαση στο Μέγαρο του κριτικού αρχιτεκτονικής Κένεθ Φράμπτον (Το Βήμα 18/05 σελ.44 του Α.Γιακουμακάτου καθ. Α.Π.Θ.) καταλαβαίνεις γιατί ήθελα τόσο πολύ να προσθέσω λίγες ακόμα γραμμές και σε αυτό το κείμενο… ….
…λίγη σχέση έχουν οι παραπάνω εκπομπές και το άρθρο από την εφημερίδα με ότι προηγείται, ακόμη και με ότι ακολουθεί – δεν πλαισιώνουν το κείμενο αλλά το ίδιο το θεωρώ σημαντικό γιατί πρωτογράφτηκε σαν μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε ένα αξιαγάπητο πρόσωπο….
Το κείμενο μου πάντως είναι γεμάτο διλήμματα… προσωπικά ή όχι δεν έχει σημασία…. Τι θα επιλέγατε – αν βέβαια ήταν στο χέρι σας – μια πολύχρωμη και συνάμα υποθετική εικόνα που οι διαφορετικοί πληθυσμοί, οι οικονομικοί μετανάστες και οι πολιτικοί πρόσφυγες ακόμα και οι επισκέπτες θα διατηρούσαν τα πρότυπα χαρακτηριστικά στην διαβίωση τους, την κουλτούρα τους – π.χ. την ενδυμασία ή τα διατροφικά τους ήθη ή την πλήρη ένταξη σε αυτό που θεωρούμε όλοι πολιτιστικό και κοινωνικοοικονομικό κεκτημένο;
Για τα σημερινά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα τι να πω; έχουν σε μεγάλο βαθμό ένα χαρακτήρα παγκόσμιο, η γνώση δεν έχει σύνορα αλλά και το ίδιο το έργο – μελέτες κ.λπ. που εκτελούν – πέρα από τα στενά εκπαιδευτικά τους καθήκοντα ή τα επιμορφωτικά, μπορεί να βρίσκει εφαρμογή σε όλο τον πλανήτη… αυτό δεν αποτελεί έκπληξη αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα κυριότερα σημεία των ιδρυτικών τους διακηρύξεων συνδέονται άρρηκτα και με τους Νομούς και τις Περιφέρειες που τα φιλοξενούν πρεσβεύοντας την από δεκαετίες ζητούμενη αποκέντρωση - βλ. Ελλάδα - της ανώτατης και ανώτερης παιδείας. – τα δε έργα, όσο αφορά το νησί της Κρήτης – βιολογικοί καθαρισμοί – χώροι ταφής απορριμμάτων – παραγωγή ενέργειας κ.α. εδώ και καιρό βέβαια επιβάλλονται σαν προτεραιότητα από τις ευρωπαϊκές οδηγίες και την κεντρική εξουσία αλλά μένει να αποκτήσουν ….και αυτό είναι το επίκαιρο… ένα χρονικό βάθος μερικών παραπάνω δεκαετιών χρήσης για να ξανά - κριθούν και πιθανότατα να ξανά - δικαιωθούν….
Η τακτική ή καλύτερα η πολιτική της μη παρέμβασης φαίνεται ότι βολεύει άπαντες σε θέματα της τοπικής επικαιρότητας: Μαρκοπούλου – Ποδηλατόδρομοι – ακόμα και Άγιοι Απόστολοι – θέματα κυριότητας ή χρήσης των χώρων από την μια πλευρά – η λογική του όλα και τώρα όπως επίσης και αυτή της αλάνας (ακόμα και σαν πράξη αυτοδικίας) και οι μη σχεδιασμένοι ελεύθεροι χώροι από την άλλη… ο θεράπων χρόνος όλο και κάποια εξέλιξη θα επιφυλάσσει…
Τέλος τα έργα τα οποία αναφέρω είναι ”έργα” εντός εισαγωγικών… …εννοώ απλά ότι μπορούν και γίνονται μέσα στα περιορισμένα πλαίσια του χώρου της κατοικίας ή του κήπου - φτάνουν και για να καλύψεις ανάγκες στέγης και διατροφής – οικονομικής και κοινωνικής αυτοδιάθεσης;
Νι.Κα.
Αρχιτέκτονας - Μηχανικός
kakatsak@gmail.com

“Άσπρα – Μαύρα Σκαλοπάτια….” από το τραγούδι της Σωτηρίας Λεονάρδου

Χανιά, Σάββατο 19/04/2008

“Άσπρα – Μαύρα Σκαλοπάτια….” (ο τίτλος από το τραγούδι της Σωτηρίας Λεονάρδου, από το άλμπουμ “Δεν Έχω Χρόνο Μάτια Μου.” 1995 Minos – EMI S.A.)

Στην ζωή πιστεύω, δεν υπάρχει άσπρο – μαύρο, στα πεζοδρόμια της πόλης των Χανίων όμως;

Πλάτωνος και Κ.Μητσοτάκη και αλλού στο πάνω Κουμ – Καπί έγιναν “αλλαγές” ….άντε θα έχω και εγώ να θυμάμαι πόσα χρόνια τώρα γίνονται ανακοινώσεις για το πρόγραμμα “Θησέας” και υπόσχονται έργα οι “εκάστοτε κυβερνώντες”.

Λίγα στενά πιο κάτω – εκεί που οι δρόμοι γίνονται πιο σκοτεινοί – εκεί που έχουν μείνει μόνο ίχνη μιας άλλης εποχής – κτήρια του 19^ου και του 20^ου αιώνα – πιο μακριά από την οδό Δημοκρατίας – το όνομα αυτό του πιο κεντρικού άξονα της πόλης θα το θυμάμαι καλά (σήμερα οδός Α. Παπανδρέου) – απλά δεν υπήρχαν και σε πολλά σημεία εξακολουθούν να μην υπάρχουν πεζοδρόμια….

Παρασκευή βράδυ… αυτός που ανοίγει το θέμα είναι ο οδηγός του ταξί… ανεβαίνοντας την Καλιτσουνάκη κόβει ταχύτητα για να μην “βρουν” οι καθρέφτες με τα παρκαρισμένα Ι.Χ. “…και να σκεφτείς ότι τα ‘χουν αφήσει και πάνω στο πεζοδρόμιο”.

Ο δρόμος είναι ανηφορικός για ποδήλατο, αλλά χώρος για τους πεζούς; για τους κατοίκους; μετράω με το μυαλό! πενήντα – εξήντα εκατοστά…. μου απαντά: “πάλι καλά.”!

Σκέφτομαι πάλι, “πόσο τυχερός είσαι!”.

Κατοικώ στην Αντωνίου Γιάνναρη! ευνοημένος δρόμος…καταστήματα…το πνευματικό κέντρο, το Δεσποτικό! φάνηκε ήδη το περίπτερο απέναντι από τα Ολύμπια! Λες να μην γίνει “ανάπλαση” εδώ; Χρόνια τώρα -25- οι ίδιες σπασμένες τσιμεντόπλακες – το ίδιο parking – πάνω στο πεζοδρόμιο – οι πορτοκαλί κάδοι των απορριμμάτων…οι μυρωδιές από τα λουλούδια στις ζαρτινιέρες…τα συνθήματα στους τοίχους…..

Θα γίνει και η Αντ. Γιάνναρη άσπρη – μαύρη; ανησυχώ; εγώ; Γιατί τα γράφω όλα αυτά – αμφιβάλω κάπου; Θυμάμαι πως αυτοί οι “έγχρωμοι” κύβοι στα έργα του 2004 προοριζόταν απλά σαν γέμισμα των κενών – του περιθωρίου – μεταξύ της οικοδομικής γραμμής και της παράλληλης με το κράσπεδο πλακόστρωσης… εδώ αντίθετα από αυτή την “ακριβή” λογική, στην ίδια θέση υπάρχει μια αντιαισθητική λωρίδα 5 – 10 εκατοστών τσιμέντου που όταν στεγνώσει θα αποκτήσει ένα ανοιχτό γκρι χρώμα – ευτυχώς… φαντάζεστε όμως να ξεβάψουν και οι μαύροι τσιμεντόκυβοι; ή να λερωθούν; αντέχουν άραγε; μόνο ο χρόνος θα το δείξει….

Υ.Γ. Άλλοι λένε ότι στην ζωή σου, όλες οι ευχές πραγματοποιούνται!

Οι δρόμοι του Quartier (εντάξει - εντάξει και όχι Cartier - μόνος μου τον είδα τον Διάολο - αλλά τι να κάνω.... τώρα δημοσιεύτηκε) Latin στο Παρίσι ένα Μάη πολλές δεκαετίες πριν, είχαν σκαφτεί κυριολεκτικά και τα pavé (πέτρες - χεχεχεχε - που ζυγίζουν κοντά στο κιλό – όχι αστεία) είχαν χρησιμοποιηθεί από τους επαναστατημένους φοιτητές… Αν επαναληφθούν επεισόδια στην πλατεία Δικαστηρίων καμία από τις δύο πλευρές δεν θα είναι πραγματικά άοπλη γιατί είναι πολύ πιο εύκολο και αυτά τα πεζοδρόμια να ξηλωθούν…

Φαίνεται όμως πως η λίγη παραπάνω τέχνη που χρειάζεται για να αποκτήσουν οι δρόμοι “συνείδηση” δεν προσφέρεται αφιλοκερδώς από κανέναν…

Ούτε από τους άρχοντες της πόλης – ούτε από τους σχεδιαστές της – από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις, ούτε από τον ξένο εργάτη που κόπιασε για αυτό το έργο, ίσως ακόμα και ούτε από όσους διαφωνούν…

...από την σκέψη του Νι.Κα.

Πως είναι δυνατόν ένας αληθινός άνθρωπος να μην ζει και να μην διατυπώνει την εποχή του; πως είναι δυνατόν όλες οι ανάγκες και τα προαισθήματα μιας εποχής να μην συγκλίνουν και να μην συγκεντρώνονται συνειδητά ή ασυνείδητα μέσα στην καρδιά και στο νου ενός ζωντανού ανθρώπου; Ο αληθινός άνθρωπος είναι πάντα ο πιο ευαίσθητος σεισμογράφος του καιρού του....

Μετέωρα....

....φαντάζεστε τους γνωστούς βράχους στα Μετέωρα... ...χωρίς τα μοναστήρια και τις εκκλησίες να δεσπόζουν στην κορυφή τους;
...αν ναι πρέπει να ξανασυνειδητοποιήσουμε μαζί - παρέα, την δυσκολία και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκαν αυτά τα έργα.... ....η ολοκλήρωση μιας παρόμοιας κατασκευής - όχι μόνο για την μεταφορά ....και την ανύψωση των υλικών αλλά και για τον ιστορικό χρόνο που έγινε όλη η προσπάθεια αυτή... ...είναι ένα πάζλ δύσκολο να λυθεί - δεν υπακούει απόλυτα σε μαθηματικούς κανόνες (το πάζλ;) - δεν ξέρω ακόμα αν υπακούει απόλυτα σε σχεδιαστικούς κανόνες (για την προκείμενη κατασκευή;) - μια αρχιτεκτονική στην οποία εντάσσονται απόλυτα στατικές και δομικές ιδιαιτερότητες μιας άλλης εποχής που από τότε έχουν παραποιηθεί και αλλάξει από τον χρόνο - τις επισκευές και τις επεκτάσεις. Μια αρχιτεκτονική δόκιμη... ή "λόγια" (;) ....ίσως δεν έχει σημασία... ...αλλά σε συσχετισμό και αρμονία με την λαϊκή αρχιτεκτονική - την αρχιτεκτονική του μεσαίωνα ή καλύτερα με την αρχιτεκτονική αυτή που για εμάς είναι η παράδοση και η ιστορία....

θα είχαν ποτέ τόση σημασία - περισσότερη από ένα ...γραφικό(;) ή ένα ...έστω θρησκευτικό(;)... ...τοπίο;

...και όμως - παρόλο που σε καμία περίπτωση δεν είναι μοναδικά - υπάρχουν πραγματικά πολλά παραδείγματα παρόμοιων(;) κατασκευών στην κορυφή υψωμάτων και συχνά σε πολύ μεγαλύτερο υψόμετρο.... ....δεν αντιγράφονται... ....είναι μάλλον αδύνατον - έτσι τουλάχιστον υποθέτω εγώ - ο τρόπος κατασκευής τέτοιων έργων και η χρονική διάρκεια της κατασκευής αυτής.... ...των εργασιών δηλαδή... ...διαχρονική αρχιτεκτονική; - μπορεί και όχι - βέβαια όχι - - αλλά και σε συνεχή εξέλιξη μέσα στον χρόνο... - αν ήταν έτσι, για κάποιο σημαντικό χρονικό διάστημα....

Ο Δρόμος..... τα σταυροδρόμια.... ή πορεία χωρίς πυξίδα

Σε ποιόν ανήκει ο δρόμος;...

Οι τόποι εργασίας και οι τόποι διαμονής καλύπτουν σχεδόν τον χρόνο μας.
Πως θα μπορούσαν να είναι, ώστε ο άνθρωπος να μην γίνεται μόνο μονάδα παραγωγής αλλά και πρόσωπο απολαβής...

(Αλήθεια πως θα μπορούσαν να είναι οι δρόμοι και η κυκλοφορία;)

"Ζούμε την εποχή των μεγάλων πόλεων - ο κόσμος αποκόπηκε θεληματικά απ' αυτό που κάνει την διάρκεια του: την φύση, την θάλασσα, τον λόφο, τον βραδυνό στοχασμό - Δεν υπάρχει συνείδηση, παρά μονάχα μεσα στους δρόμους γιατί μονάχα μέσα στους δρόμους υπάρχει ιστορία, έτσι το θέλησαν... " από γραπτό του Αλμπέρ Καμύ

θέμα έκθεσης ιδεών για τις εξετάσεις - γραμμένο σε ένα κιτρινισμένο χαρτάκι - στον ...δρόμο για την ανακύκλωση - πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες

....τα σταυροδρόμια των λαών είναι τόπος συναντήσεων ιδεών και πεδίο τριβής, διαφορετικών συνηθειών και πεποιθήσεων. Οι διαφορές γεννούν σύγκρουση - σύγκριση και σκέψη ...όταν οι προλήψεις αλληλοεξουδετερώνονται αρχίζει να λειτουργεί η λογική...

(όπως στο προηγούμενο - θέμα έκθεσης ιδεών - εδώ παραλλαγμένο - το πρωτότυπο αναφερόταν ....στα Σταυροδρόμια του Εμπορίου.... )

...η επισήμανση και στις δύο αυτές δημοσιεύσεις της έννοιας ....του τόπου ...σε μια εποχή που - τουλάχιστον στο εμπόριο... για να αντλήσουμε επιχειρήματα από το πρωτότυπο του θέματος - αλλά και στους πληθυσμούς των πόλεων, στην παραγωγή και στην κατοίκια, στην αρχιτεκτονική και στις επικοινωνίες, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τόπων έχουν ισοπεδωθεί - και όχι μόνο στον ανεπτυγμένο κόσμο - φαίνεται άκαιρη....

...μένει να αναρωτηθούμε αν οι δρόμοι μας και οι αναπόφευκτες συναντήσεις τους, τα προσκυνήματα μας - έχουν αρχή και τέλος - αν αποτελούν διαδρομές συγκεκριμένες, αν έχουν για παράδειγμα προορισμό (προς κάποιο σημείο του ορίζοντα) ακόμα και αν είναι υποκειμενικές πορείες καιροσκόπων και τυχοδιωκτών ή/και συλλογικές φυγές... απάντηση στις καθημερινές ανάγκες επβίωσης ή/και φυγές παρακεινούμενες από ένα συλλογικό και πανανθρώπινο ένστικτο, ή από προκαθορισμένα και προπληρωμένα εισητήρια ή/και την τουριστική προβακάτσια και την κατά τόπους και καιρούς κρατική ή θρησκευτική εξουσία....
....ή αν είναι απλά το μέσο να αναγνωρίσουμε - να ψηλαφίσουμε και να αναγνώσουμε τον μικρό τελικά πλανήτη που ζούμε....

...είναι πάντως αναμφισβήτητο γεγονός πως τα σταυροδρόμια - για να μην αναφέρουμε τις συναντήσεις - για πολλούς λαούς - σε πολλές παραδόσεις - έχουν μεγάλη σημασία, λατρευτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα, αποτελούν ακόμα και σημεία μαγικά - τόπους ταφής - αναμφισβήτητα τόπους στάσης.....

μονόστηλο με τίτλο "Σκιάδια και παλιό λιμάνι"

Κύριε Διευθυντά,

Αναφέρομαι στο άρθρο του κ.Ανδριάνη για τις …χρονίζουσες μελέτες των σκιαδιών και τις τέντες ….υποκατάστατα στο Σιντριβάνι αφού έχω και εγώ διαπιστώσει την παράθεση των εποχών του χρόνου, του τουριστικού και κοσμοπολίτικου καλοκαιριού και του αμιγώς(;) χανιώτικου χειμώνα.
Θυμάμαι πριν λίγα χρόνια, μια συνάδελφος μηχανικός, από το προσωπικό του Υπουργείου ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μάλιστα, χαρακτήρισε τις υπαίθριες σταθερές κατασκευές που εξυπηρετούν τα καταστήματα αναψυχής, χειμώνα – καλοκαίρι, σαν Εντατικές Κλινικές Νοσοκομείου και επαναλαμβάνω εδώ τον χαρακτηρισμό, θέλοντας να τονίσω ότι, όσο αφορά στο θέμα, το Ενετικό Λιμάνι, το Κουμ Καπί και κάθε τουριστική περιοχή ή πλατεία της πόλης, αποδεδειγμένα νοσεί……
Η εικόνα έρχεται από τα δημοφιλή τηλεοπτικά σήριαλ από τις φίλες Ηνωμένες Πολιτείες – νοσοκομεία μητροπόλεων πλήρως εξοπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας απομονώνουν κάθε ασθενή στα επείγοντα με ειδικές πλαστικές κουρτίνες, αεροκουρτίνες και δωμάτια υποπίεσης……
Οι ανθρώπινες συναθροίσεις – σε τουριστικές περιοχές στο εξωτερικό – για τους ίδιους λόγους: καφέ, ποτό ή φαγητό συνοδεύονται από πράσινο (πάλι αυτές οι αναπόφευκτες ζαρντινιέρες) και αρχιτεκτονικά στοιχεία σε σαφώς πιο διακριτικούς, πιο μαζεμένους σε έκταση, χώρους λίγων τετραγωνικών που δημιουργούν μια αίσθηση οικειότητας και ηρεμίας…εκεί απαγορεύεται και το κάπνισμα. …και πάλι, όσο αφορά το θέμα των τραπεζοκαθισμάτων, οι δήμοι σε κάθε χώρα και κάθε περιφέρεια αντιμετωπίζουν προβλήματα: καθαριότητας, διευθέτησης και οριοθέτησης των χώρων και φυσικά επιβολής προστίμων – της είσπραξης των δημοτικών φόρων, προβλήματα κατάληψης των δημόσιων χώρων.
Δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να εξεταστεί εδώ μια διαφορετική πτυχή, αυτή της δημόσιας ιδιοκτησίας και φυσικά η κοινή προοπτική πόλης και αρχιτεκτονικής στον υπαίθριο δημόσιο χώρο!
Τα πράγματα εδώ φαίνονται απλά: τα κακόγουστα, τις περισσότερες φορές, σύνολα από ομπρέλες, πανιά – σίδερα – πλαστικά – τζάμια – θερμάστρες – ανεμιστήρες – τεχνητές βροχές, air condition – κλιματισμούς και πάσης φύσεως δροσιστικά ή θερμαντικά συστήματα – είναι δυστυχώς ότι πιο ακριβό έχουν να επιδείξουν τα περισσότερα καφέ, τα εστιατόρια και τα μπαρ στα Χανιά, τουλάχιστον μετά τις επίπεδες τηλεοράσεις, έτοιμες… ή πλήρους ανάλυσης…
Αρκεί καλό γούστο και σεβασμός στους πολίτες, όχι μόνο στους πελάτες, στα μνημεία – όταν μιλάμε για το Λιμάνι και την παλιά πόλη και φυσικά περισσότερο χρήμα κατά προτίμηση ιδιωτικό, για την αναπαλαίωση και την ανακατασκευή των κτηρίων που φιλοξενούν τέτοιες χρήσεις.
Αναμφισβήτητα ο ρόλος αυτών των υπαίθριων κατασκευών είναι θεραπευτικός… απέναντι στην ζέστη, τον ήλιο ή στο κρύο, την βροχή…. όπως όμως θεραπευτικό είναι να πίνεις τον καφέ σου στην παραλία του Λιμανιού – χειμώνα – καλοκαίρι, να βγαίνεις να διασκεδάζεις το βράδυ, δεν ξέρω μόνο για την οπτική που προσφέρουν αν είναι εξίσου θεραπευτική – ή μήπως λίγο θολή; όπως και για το εάν αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο κυριότητας του χώρου και μονιμότητας αφού τα ίδια είναι πια αναπόσπαστα – μόνιμα – οικεία στοιχεία, πολλές φορές μάλιστα είναι ιδιαίτερα φιλικά, καλά βαλμένα στην καθημερινότητα μας…
Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι μελέτες σαν αυτή για τα σκιάδια γίνονται από φόβο για την μετατροπή αυτών των απλοϊκών(;) κατασκευών σε ελεγχόμενα υπερμεγέθη ικριώματα με τεχνητά επίπεδα – ημιυπαίθριους χώρους και πατώματα (;) όπως αποδεικνύουν κάποιες άλλες προτάσεις σε γνωστά μέρη της χώρας…σαν μια καλή εφαρμογή νέων υλικών και μηχανισμών κλιματικής άνεσης(;)
Αφού μέχρι εδώ όλα είναι γνωστά, μια πρόταση: αντί το κόστος κατασκευής των σκιαδιών να επιβαρύνει τους καταστηματάρχες, να πεισθούν στο τέλος ή …πριν την αρχή της καλοκαιρινής σεζόν να μειώνουν σταδιακά τον αριθμό των κατά τα άλλα ομοιόμορφων και κοινότυπων σε ολόκληρο το λιμάνι τραπεζοκαθισμάτων, και σαν συνέχεια αυτού του μέτρου να τα αποθηκεύουν σε κάποιο εσωτερικό χώρο ή ακόμα πιο αποτελεσματικά σε κάποιο χώρο εκτός Τειχών – και μάλιστα με την απαραίτητη μεταξύ τους συνεργασία μπορεί κάτι τέτοιο να γίνεται καθημερινά από την πρωινή ή την μεσημεριανή και την μεταμεσονύχτια βάρδια του προσωπικού, χέρια μπορεί να βρεθούν – αν υπάρχει θέληση θα απολαμβάνουμε ….χωρίς φόβο ενδονοσοκομειακής λοίμωξης…..ατελείωτες βόλτες στην παραλία και τους δρόμους της παλιάς πόλης ολόκληρο τον υπόλοιπο χειμώνα….

Με τιμή
NI.KA.

...τι απαιτείται για την αποκατάσταση ενός χώρου πρώην Λατομείου;

Η ανάγκη να γίνονται τομές και άλματα από το Παρελθόν οδηγεί στην διερεύνηση, ανάμεσα στα επιμέρους συνθετικά χαρακτηριστικά των ιστορικών τόπων και της μνήμης και στην δημιουργία εργαλείων για την μεταβολή από μια συνήθως αποσπασματική εικόνα – του σήμερα – σε ένα πιο ολοκληρωμένου χαρακτήρα, Αύριο…. επίσης η χαρακτηριστική προσέγγιση του χθες μέσα από την παρατήρηση του σήμερα είναι μέρος της αναζήτησης μιας πραγματικότητας που προηγείται της απλής οπτικής αντίληψης αλλά και της στυλιζαρισμένης εικόνας που είναι εργαλείο πιο τηλεοπτικό, τρόπος εμπορικής επιχειρηματικότητας και πολιτικών συναλλαγών.

Από Λατομεία δηλαδή, τι γνωρίζετε; Είχε κάνει κανείς σας κάποια προσπάθεια να καταλάβει τι απαιτείται για την αποκατάσταση ενός χώρου πρώην Λατομείου;

Τα φυσικά στοιχεία, τα φυσικά – οικολογικά και γεωλογικά χαρακτηριστικά στο σύνολο των περιπτώσεων (ακόμα και σε φυσικές καταστροφές) παρουσιάζουν μια σταθερότητα ή μεταβάλλονται πιο αργά με ρυθμούς και ταχύτητες προβλέψιμες.
Αντίθετα οι επιπτώσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων κινούνται ταχύτατα και υπακούουν σε σενάρια οικονομικά και πολιτικά κάτι που σημαίνει ότι ενώ μπορούν να προβλεφτούν είναι δυνατόν με τον ίδιο τρόπο και να ανατραπούν.

Εδώ είναι δυνατόν να ανοίξουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα παρένθεση: όταν εστιάσουμε στις καταστροφές και στις υπόλοιπες ανθρωπογενείς μεταβολές στο φυσικό περιβάλλον αλλά και στο τοπίο διακρίνουμε την σχηματοποίηση τους στον χώρο, στο συγκεκριμένο παράδειγμα των λατομείων είναι δυνατόν να γίνουν διακριτά ακόμα και διαφορετικά γεωλογικά στρώματα. Με ότι γίνεται αντιληπτό μέσα από τέτοιες προφανείς επεμβάσεις, αιτιολογείται η αναφορά στην διπλή αντίφαση που έχει η σχέση, των προκαλούμενων από τους ανθρώπους, καταστροφών με την στασιμότητα, το πάγωμα των (φυσικών) ροών και φαινομένων και των βίαιων εκδηλώσεων τους.

λειτουργούν σε ολόκληρη την Κρήτη λατομεία που κατηγορούνται ότι με τις συνεχείς επεκτάσεις τους καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον, στην περίπτωση της Καντάνου τον δρόμο προς το χωριό… και φυσικά το δάσος και ένα πανέμορφο φαράγγι… …λέγεται πως είχε ρόλο και ο Ζαχόπουλος στο να καθυστερήσει η κήρυξη του χώρου – του δρόμου μάλλον – ως Νεωτέρου Μνημείου…
...δρόμος πάνω σε τοίχο αντιστήριξης από ξερολιθιά! δρόμος σε επίχωση….. …προχθές σε ένα ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε μια παρόμοια περίπτωση ενός δρόμου σε ένα γραφικό σημείο του νησιού της Χίου… είναι κτισμένος περίπου με τον ίδιο τρόπο που μοιάζει με υπερμεγέθη ξερολιθιά, αν δεν κάνω λάθος έχουν γίνει κάποιες κινήσεις για την προστασία του εκεί τοπίου… …ίσως μάλιστα να έχει κατασκευαστεί από τους ίδιους μαστόρους που συχνά ταξίδευαν σε όλη την χώρα, ίσως – ίσως τα παραδείγματα αυτού του τρόπου κατασκευής να είναι περισσότερα από ένα… ίσως απλά να μπορούσαν να αναφερθούν σαν …same landscapes.
Πριν τα Χριστούγεννα μου έστειλαν μια πρόσκληση για πεζοπορία στο Φαράγγι στην περιοχή…. Δυστυχώς ήταν Σάββατο και δεν είχα ανοίξει το mail box…. Έτσι – και δεν είχα καν κοιτάξει την εφημερίδα – που ήταν και ο καιρός καλός την επόμενη μέρα, Κυριακή…. Θα ήταν υπέροχα…. μια τέτοια εκδρομή - η πεζοπορική… εμπειρία δηλαδή…
Ξέρετε πόσο έχει πέσει η τιμή του οπλισμένου σκυροδέματος στον Νομό Χανίων τον τελευταίο καιρό; Είστε σίγουροι ότι τα αδρανή που παραδίδουν τα λατομεία αυτά δεν έχει κάποια σχέση;

Architecture of the twenty-first centuri!

...οφείλω μια ακόμα “απάντηση” – ή μου την "οφείλουν"; - ανακαλύπτω συνέχεια ότι αν κινηθούμε από τα Ανατολικά προς τα Δυτικά αγνοώντας αρκετές κατασκευές με μεγάλο ύψος και πάντα πριν την 11η Σεπτεμβρίου και τα σημερινά σχέδια των Νεοϋρκέζων για τον “Πύργο της Ελευθερίας” των χιλίων μέτρων αντικείμενα και κατασκευές που στην Ανατολή είναι μοναδικές στην Δύση διπλασιάζονταν ή πολλαπλασιάζονταν. Πριν την 11η Σεπτεμβρίου κτήρια – σύμβολα της Νέας Υόρκης ήταν οι δίδυμοι πύργοι. Στην Kuala – Lumpur (Μαλαισία) βρισκόταν το ψηλότερο συγκρότημα δίδυμων πύργων (οι Twin Towers της Petronas) με την χαρακτηριστική διαφορά ότι μια κατασκευή γεφυρώνει την απόσταση μεταξύ τους. Στην Ταιβάν σήμερα ολοκληρώνεται το ψηλότερο κτήριο του κόσμου, ένας μοναδικός γιγάντιος πύργος. Αυτός ήταν μόνο για την αρχή...
Τα περισσότερα επώνυμα έργα τέτοιου μεγέθους και ειδικότερα τέτοιου ...ύψους, σήμερα, σχεδιάζονται και πραγματοποιούνται στην Μέση και την Απω Ανατολή.... Οι Παγκόσμιες πόλεις - οι γιγάντιες Μητροπόλεις της Δύσης δεν είναι τίποτα μπροστά στις Γίγα-πόλεις της Ανατολής: Κάϊρο, Ντουμπάι, Δελχί, Βομβάη, Καράτσι, Τεχεράνη, Σιγκαπούρη, Χόγκ Κόγκ, Σανγκάη καί άλλες - Πεκίνο και πόλεις τις Ιαπωνίας.... ....Γέφυρες και Πύργοι, γιγάντια αεροδρόμια και λιμάνια αποτελέσματα της αλματώδους οικονομικής ανάπτυξης και ίσως των πληθυσμιακών μεγεθών; ή των κοινωνικών συνθηκών; εκεί που μιλάγαμε για τις παραγκουπόλεις και τις ...άθλιες συνθήκες διαβίωσης.....
τώρα μερικοί από μας θα είμαστε ανάμεσα στους μαγεμένους επισκέπτες ενός κόσμου του μέλλοντος.....

εδώ τι γίνεται; ο οικοδομικός οργασμός και τα μεγάλα έργα; σίγουρα αρκετές νέες περιοχές αναπτύσσονται αλλά αυτό που συνέβαινε πριν μια πενταετία συνεχίζεται;

Self Punishment (third and last part)

Πρέπει να παρατηρήσουμε άλλη μια διαφοροποίηση μεταξύ των κυρίαρχων αντιλήψεων του Δυτικού Πολιτισμού και της ανατολίτικης φιλοσοφίας:
...η φιλοσοφία και οι ανατολίτικες θρησκείες έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο αντιμετώπισης της ύπαρξης , τελείως διαφορετικό από το γνωστό και ασφαλές ...σκέφτομαι άρα υπάρχω - "Cogito Ergo Sum" - του R. Descartes. Στην Δυτική φιλοσοφία η ανθρώπινη ολοκλήρωση εξαρτάται και από την εξωτερίκευση στο περιβάλλον και ακόμα από την οικειοποίηση των αισθητηριακών αντιλήψεων. Η αντίληψη στην ανατολίτικη φιλοσοφία, σε αυτές τις περιπτώσεις, διαμορφώνεται με κριτήρια κυρίως πνευματικά, ίσως αποτελέσματα ενός βαθύτερου στοχασμού και διακρίνεται από την πεποίθηση ότι ο κόσμος εμπεριέχεται ή ότι διακρίνεται μέσα στην ανθρώπινη ή στην(;) θεϊκή κατάσταση. Μια από τις δυναμικές καταστάσεις για την ύπαρξη μπορεί να θεωρηθεί …η θεϊκή.

Self Punishment (second part)

Στην Ινδία ή καλύτερα στις Ινδίες.... ...το κοινωνικό και οικονομικό σύστημα, εννίοτε και το πολιτικό, βασίζεται - καλύτερα να πούμε: βασίζονταν, στις κάστες..... μην γελάτε σε λίγο έτσι θα συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο... ...μια από αυτές είναι, ή ίσως ήταν, αυτή των απόκληρων, μιασμάτων, λερών, ανίερων ή απλά των αυτοτιμωρούμενων.... ...και λέω ήταν γιατί τώρα πια με τις προόδους που έχει κάνει η οικονομία ....των πτωχών, αυτοί οι ανέγγιχτοι έχουν... ...έχουν "υποβαθμιστεί" σε απλούς πολίτες...

....και γράφω υποβαθμιστεί γιατί οι Ινδικές θεότητες τους στέρησαν το δικαίωμα στην ....αυτοτιμωρία ...που για αιώνες τους προστάτευε - τους έτρεφε - όριζε την ύπαρξη τους και την σημασία της παρουσίας τους μέσα σε ένα ιδιαίτερο κοινωνικό - οικονομικό πλαίσιο....

το δώρο της αυτοτιμωρίας λοιπόν - είναι κάτι τόσο δυνατό που μπορεί, ενώ προκαλεί πόνο ...τις περισσότερες φορές... να είναι το ξέσπασμα μετά από μια αποτυχία, καταστροφή κ.ο.κ. όπως ο θρήνος ή η άρνηση φαγητού και η αποφυγή καλλωπισμού και οι υπόλοιπες υπερβολές μετά τον θάνατο αγαπημένων προσώπων.....

φαίνεται ακόμα και σαν εξαγνισμός και σαν πνευματικό καθησύχασμα....

...είναι η αυτοκτονία αυτοτιμωρία; ή έρχεται από την αντίθετη πλευρά της σημερινής παγκοσμιότητας, την δυτική; ...πιθανόν να είναι και έτσι...

Αυτό-τιμωρία

...με την ελληνική, την Κρητικιά και την πολιτική παραβατικότητα - αν επιτρέπεται η χρήση του όρου, αντί του: ποινικοποίηση της δημόσιας και της οικονομικής ζωής ένοχος μπορεί να βρίσκομαι ακόμα και εγώ... αλλά και ένοχος και κατάφωρα, κοινωνικά και οικονομικά, αδικημένος ...
...πρέπει να ομολογήσω ότι το κλίμα εκείνων των ...παλιών ημερών ήταν ...το κάτι άλλο... ωραία ...καφέδες και τηλεόραση... παρεάκι με παλιούς ...και νέους... συμμαθητές, σπουδές και ότι θες.... ...χρήμα χρειάζεται... ...και όταν δεν δουλεύεις σκληρά...
βέβαια δεν μετανιώνω πραγματικά για τίποτα - χαμένος στα χαρτιά κερδισμένος τουλάχιστον συναισθηματικά.... δηλαδή πιο πλούσιος συναισθηματικά...

...δηλαδή έτσι όπως ποινικοποιούνται μερικά επαγγέλματα όπως αυτό του έλληνα μηχανικού - αναρωτιέμαι αν κάποιοι - συχνά υπεράνω νόμου και εκτός της εμβέλειας της κριτικής από το ευρύ κοινό - θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν τις ....κολάσιμες πράξεις και τις άλλες πονηριές ή τα απλά πταίσματα στα οποία μπορεί να καταφύγει ή να υποπέσει κανείς, σαν μοχλό πίεσης - για μια έμπρακτη μετάνοια ή για να εξοικονομήσουν κοινωφελείς κατά τα άλλα πόρους....
....εμείς δεν είμαστε βέβαια υψηλόβαθμα στελέχη υπουργείων και οργανισμών αλλά σε κάποιες στιγμές της ιδιωτικής ζωής μας μπορεί να έχουμε απειληθεί από φανερές ή κρυφές κάμερες που θέλησαν να κλέψουν κάποια - όχι πάντα τρυφερά - στιγμιότυπα.....
...στην πραγματικότητα αυτό που πρέπει να συμβαίνει είναι το αντίθετο, αφού Γραμματείς και Φαρισαίοι είναι συνήθως υπεράνω κριτικής... ...κριτές οι ίδιοι ...αλλά πάλι θυμάστε το Παραδικαστικό;....
Ο Πρόεδρος για παράδειγμα, υπεράνω κριτικής - οι Δικαστές υπεράνω - οι Επιτροπές ...ξεκινώντας από τις πιο απλές έως αυτές της Βουλής.... ...υπεράνω... ...ειδικά αυτές που μπορούν να χαρακτηριστούν πλουραλιστικές....
ο Πρωθυπουργός; ο Πρωθυπουργός είναι στην Ινδία.... που εκτός από εξωτική κουζίνα, η Ινδία έχει πλούσια μυθολογία και παράδοση - μεταξύ άλλων και στις ερωτικές τέχνες.... το χιούμορ μου μπορεί να ακούγεται κοινότυπο αλλά αυτές οι ....τέχνες μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμες για την αντοχή σε μια πολιτική τρικυμία ή για την εξουδετέρωση πολιτικών και κοινωνικών εχθρών, αντιπάλων, ακόμα μπορεί να εξασφαλίσουν μυστικά και να ενισχύσουν τον φυσικό λόγο του ώστε να αντέξει ακόμα και μια ...εξοντωτική ανάκριση... - αυτό για τον υπεύθυνο γραφείου τύπου του Μεγάρου Μαξίμου...
ποιά να είναι άραγε η σχέση εκπαιδευτή και ...μετ-εκπαιδευόμενου.... ποιές είναι οι ασκήσεις - ή οι πράξεις εκμάθησης αυτών των ...μάλλον πολιτικών τεχνικών αντοχής, χειρισμού του λόγου, επιβολής και υποβολής....
είναι ανάλογες με τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται μεταξύ μιας ειδικής συμβούλου ή ιδιαιτέρας γραμματέως με ένα διευθυντή ή ένα γενικό γραμματέα υπουργείου;