...φιλοξενει προσωπικες σκεψεις για την επικαιροτητα και την κοινωνια, τους τοπους της καθημερινοτητας, την πολη, την τεχνη και την αρχιτεκτονικη....

Τρίτη 20 Απριλίου 2010

ελεντλαντ λαγιοτκουλ

Langjokull (έχει διαλυτικά πάνω από το ..ο) δεν είναι κάποιο φοβερό ορκ... ένα μικρό συμπαθητικό ηφαίστειο είναι....

...το Βήμα της Κυριακής το λέει ...Eyja-fjalla-joekull που σημαίνει Εϊγια - φγιάλα - γιοετκούλ (παγωμένο νησί - βουνό - παγετώνας...) κάτι παραπάνω θα ξέρει......

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Δελφοι 2 η συνέχεια....

1. Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων Δελφών;
2. Χρονολογίες Ανασκαφών;
3. Υπάρχει διαθέσιμη ή όχι Αποτύπωση;
4. Στοιχεία Επισκεψιμότητας Αρχαιολογικού Χώρου…

η ασφυξία που χαρακτηρίζει την σημερινή καθημερινότητα των οικισμών και των πόλεων και τα προβλήματα ισοπέδωσης της φυσιογνωμίας του άστεως και του τοπίου είναι φαινόμενα που θα ενταθούν αν δεν ακολουθηθεί μια διαφορετική πολεοδομική πολιτική.

τονίζουμε ότι οι Δελφοί αποτελούν οικισμό που ιδρύθηκε μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση και καταστροφή του προϋπάρχοντος πυρήνα (Καστρί;) λόγο των ανασκαφών. είναι τέτοια όμως η βαρύτητα του μνημείου που αποκαλύφθηκε για τον τόπο και για την αυριανή Ελλάδα που δεν επιτρέπεται ούτε η έλλειψη μνήμης ούτε και η έλλειψη συνέχειας.
για να περιηγηθεί ο επισκέπτης διεξοδικά τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών έχει υπολογιστεί ότι απαιτουνται τουλάχιστον 14 ώρες.
θαυμάζει ενδιαφέροντα ευρήματα, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα στάδια των ρωμαϊκών χρόνων όπου ετελούντο αγώνες, το θέατρο όπου την δεκαετία του ‘30 οι Άγγελος και Εύα Σικελιανού οργάνωσαν τις πρώτες παραστάσεις αρχαίου δράματος, τα ερείπια του ναού του Απόλλωνα, τα ίχνη της Ιεράς Οδού και τους ”θησαυρούς” των διαφόρων πόλεων.
η παρουσία του Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών έχει ως κύριο στόχο την αναβίωση και την καθιέρωση των Δελφών ως ευρωπαϊκού και παγκοσμίου πνευματικού κέντρου - το σπίτι του Α. Σικελιανού, το οποίο έχει μετατραπεί σε Μουσείο Δελφικών Εορτών και παράρτημα της Σχολής των Καλών Τεχνών.
οι επεμβάσεις στους δρόμους και τον δημόσιο χώρο στον Δήμο των Δελφών και τα έργα που έχουν γίνει με στόχο την αναβάθμιση των συνθηκών της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και πεζών και την βελτίωση της ποιότητας της ζωής των κατοίκων αλλά και την απορρόφηση της τουριστικής κίνησης εμφανίζονται να έχουν ολοκληρώσει το πρώτο βήμα και να έχουν ορίσει το τι πρέπει να γίνει…
[οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει και μπορούν να αποτελέσουν φορείς διαχείρισης και εκτέλεσης προγραμμάτων ανάπλασης ειδικά εφόσον προχωρήσουν στην οργάνωση ειδικευμένης υπηρεσίας και στελέχωση από εξειδικευμένο προσωπικό, αρχιτέκτονες, πολιτικούς μηχανικούς, τοπογράφους, σχεδιαστές και διοικητικούς υπαλλήλους και γίνει και η απαραίτητη μεταφορά των πόρων για την εκτέλεση έργων] (άρθρα 8 και 16 του νόμου 1416/84).
Η πολιτιστική μας κληρονομιά εξακολουθεί να έχει και την ιδιότητα του οικονομικού αγαθού, [4], η λέξη κληρονομιά εμπεριέχει και την έννοια της οικονομικής αξίας και το στοιχείο αυτό αντανακλά τη σημασία της πολιτιστικής διάστασης στην ανάπτυξη και εξέλιξη του σύγχρονου τουρισμού, παράγοντα εξόχως σημαντικού της οικονομικής πραγματικότητας της χώρας εδώ και παραπάνω από μισό αιώνα. Οι Δελφοί αναδεικνύονταν σαν ένας από τους πρωταγωνιστές της τουριστικής δραστηριότητας(;) και το σημερινό ενδιαφέρον μπορεί μόνο να συνδέεται με την αύξηση του αριθμού των επισκεπτών στο σύγχρονο μουσείο – αρχιτεκτονικό ενέργημα ή προτσές – και στην ενίσχυση των τάσεων για εξερεύνηση και επαφή με την ιδιαίτερη ιστορική κληρονομιά και τα εμφανή της ίχνη (…που επαληθεύεται έτσι σαν τουριστικός πόρος , σαν ένα πλεονέκτημα για την ανάπτυξη… )
έτσι λοιπόν οι Δελφοί και η ευρύτερη περιοχή τους μπορούν να εξελίξουν ένα αρμονικά συνδεδεμένο πλαίσιο ιδιαίτερων κοιτασμάτων, νέων σύγχρονων αρχιτεκτονικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, των προϋπαρχόντων αρχαιολογικών και πολιτιστικών πόρων και του φυσικού περιβάλλοντος σαν αναπόσπαστο χαρακτηριστικό τους, σε μία συνύπαρξη, η οποία μπορεί να προσφέρει πολυποίκιλες υπηρεσίες με έμφαση στον τουρισμό, μια που το καταναλωτικό κοινό έχει (1990 - 2000) απορρίψει τον μαζικό τουρισμό σε θέρετρα και μεγάλες ξενοδοχειακές,αυτόνομες μονάδες και προτιμά πιο εναλλακτικές λύσεις και προορισμούς μέσα στα πλαίσια της οικονομικής τους διάστασης, αλλά και της εκπαιδευτικής, μορφωτικής και πολιτισμικής.
στους Δελφούς ο αρχαιολογικός χώρος απλώνεται αμφιθεατρικά παρουσιάζοντας όμως στις διάφορετικές θέσεις του υψομετρικές διαφορές που ξεκινούν από τις λίγες δεκάδες φτάνοντας σε μια εκατοντάδα μέτρων, τέμνεται εσωτερικά από ένα όριο - ένα άξονα που αποτελεί μοναδική πρόσβαση και οδηγεί περιβαλλόμενος από ψηλούς απόκρημνους βράχους.
η σημερινή (2003) κατάσταση είναι το αντίθετο των προσδοκιών των τοπικών φορέων και της επαλήθευσης δυσμενών επιπτώσεων και κυκλοφοριακού φορτίου - την χρήση του για την στάθμευση και την εκτόνωση των επισκεπτών, την ρύπανση και την αισθητική υποβάθμιση, την κερδοσκοπία και τελικά την εγκατάλειψη της ιστορικότητας που τον πλαισιώνε. Τα όρια μιας περιοχής όπως ο δρόμος που χωρίζει τον Αρχαιολογικό χώρο των Δελφών και οδηγεί στο κέντρο της πόλης, μπορεί να διευρυνθούν, ειδικά όταν ο περιβάλλων φυσικός χώρος θεωρείται ιδιαίτερου κάλους και αναπόσπαστο στοιχείο του μνημείου, με την τόσο μεγάλη ιστορική αξία. [5].
πρέπει να γίνει δυνατόν ένα πλαίσιο – μια συμφωνία και εφαρμογή ενός προγράμματος εξειδικευμένης και οργανωμένης αντιμετώπισης των προβλημάτων στα πρότυπα μιας «ελαστικής» και ρευστής σχέσης με το κέντρο του οικισμού .
αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι η ανάγκη της ένταξης και προέκτασης των προτεινόμενων επεμβάσεων στην σημερινή πραγματικότητα ενός μικρού δήμου.
οι τυχόν πεζοδρόμησεις και ο έλεγχος της ροής και της στάθμευσης των τροχοφόρων κάθε είδους αποτελεί για την κλίμακα και την εξέλιξη των Δελφών μια σημαντική επέμβαση, αλλά η εισαγωγή και η επιβολή τους δεν πρέπει, για τους Δελφούς να σταματήσει εδώ αλλά να προχωρήσει στην ένταξη λειτουργικών και τεχνολογικών καινοτομιών μέσα από σενάρια και εφαρμογές τόσο προωθημένα που κάποιοι θα τα χαρακτήριζαν σενάρια φαντασίας και παραμυθιού - η μελέτη πρέπει να βασίζεται σε ανάλογες εμπειρίες αλλά και στην εμπειρία των ανθρώπων που ζουν στον τόπο: (δεν είναι τυχαία η μάλλον ευτυχής σύμπτωση που θέλει μνημεία του αρχαιολογικού χώρου των Δελφών στο εξώφυλλο τόσο της ελληνικής όσο και παλιότερων εκδόσεων του έργου genious loci και οι αναφορές σε αυτό για την κατοίκηση του τόπου)....διαδρομές, πρόσφατες και παλιότερες μνήμες, πρότυπα χρήσης, όλα αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της πόλης και συνθέτουν μαζί με τα φυσικά στοιχεία το περιβάλλον για την ένταξη μιας νέας διαμόρφωσης που τόσο για τον επισκέπτη όσο και για τον κάτοικο να γνωρίσουν και να εκμεταλλευτούν, να καταναλώσουν όλες τις περιοχές - όλη την αρχιτεκτονική - και να περιηγηθεί στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους.
με την χρήση σχεδιαστικών αρχών, τεχνολογιών και υλικών, μη συμβατικών, όπως φυσικοί κυβόλιθοι, πλάκες πορφυρίτη, ακατέργαστος γρανίτης για τα κράσπεδα, που να εντάσσονται στην προσπάθεια τόσο της αισθητικής αναβάθμισης όσο και με την εφαρμογή αρχών περιβαλλοντικού σχεδιασμού.

Οι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν συγκεντρώνονται παρακάτω:
1. η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων .
2. η ανάπτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων συναφών με τον χαρακτήρα της πόλης.
3. η αναγνώριση των δικαιωμάτων των πολιτών στην πόλη και την μνήμη της, στην κάθε φύσης κληρονομιά
4. η αναβάθμιση της εικόνας και αισθητικής του αστικού τοπίου.
5. να δοθεί έμφαση στη διατήρηση των αισθητικών και ποιοτικών στοιχείων του περιβάλλοντος [3 ]
6. η ανάδειξη, προβολή και ενοποίηση των Αρχαιολογικών Χώρων στο μέτρο του εφικτού και ένταξή τους στο λειτουργικό ιστό της πόλης.
7. η ένταξη στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο και υλοποίηση φορέα διαχείρισης των απαιτούμενων έργων ανάπλασης.
8. η υλοποίηση κυκλοφοριακού και συγκοινωνιακού σύγχρονου δικτύου, σε εθνικό επίπεδο, στοιχείου απαραίτητου τόσο για τη λειτουργικότητα της περιοχής όσο και για την προστασία της.
9. δημιουργία φορέα παρακολούθησης του έργου και των συνθηκών λειτουργίας του μετά την αποπεράτωση του



Βιβλιογραφία

1. Ρ.Μ., Π.Α.Π., Ι.Σ. Η ανάκτηση της φυσιογνωμίας της Αθήνας και η περιβαλλοντική της αναβάθμιση, «Ύλη και Κτίριο» Τεύχος 45 σελ. 36-48, Θεσσαλονίκη 1999.
2. Α.Α., Δυναμικές και σχεδιασμός κέντρων στην πόλη των επόμενων δεκαετιών – προς συγκεντρωτικά ή αποκεντρωτικά σχήματα; Περιοδικό αειχώρος 1(1) σελ. 6-29
3. Ι.Σ. Η φυσιογνωμία της ελληνικής πόλης, Ε.Μ.Π – ΥΠΕΧΩΔΕ, Αθήνα 2000
4. G.M., Centri storici,Bonsignori Roma 1993.
5. R.P., Centro storico e centro antico Napoli 1965.
6. Η εισήγηση της κυρίας Ρ. Κ. (Αρχιτέκτονας-Πολεοδόμος) με θέμα «Κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις επεμβάσεις προστασίας» στο Συνέδριο του ΤΕΕ-ΤΑΚ στο Ηράκλειο Κρήτης (28/02-01/03/2003)
7. Ερευνητικό Πρόγραμμα Ε.Μ.Π. Υπεύθυνη κ.Σ. Α.. «Συμβολή προγραμμάτων αστικού τουρισμού στην ανάπτυξη – ανάπλαση ιστορικών κέντρων».
8. Α.Γ. Λεκτορας Ο Ανταγωνισμός των Ευρωπαικών πόλεων και οι νέες «χρήσεις» του αστικού σχεδιασμού
9. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΑΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Η Περίπτωση της Αθήνας Π. Α. Π.- Α. Π. Αρχιτέκτων – Μηχανικός

Δελφοί 1 - Συνέδριο Ε.Α.Χ.Α. Μάρτης 2003

η όποια ανάδειξη της φυσιογνωμίας των Δελφών, ήθελε την συμμετοχή όλων των τοπικών φορέων, μέσα στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα όπως αυτή είχε διαμορφωθεί στα μέσα του 2003.

από το 1860 μέχρι και τις περισσότερες από τις προηγούμενες δεκαετίες η ανάπτυξη τους ήταν, τέτοια που έδωσε στον οικισμό και τον τόπο αυτον τον διαφοροποιημένο και ακραίο χαρακτήρα τους. Η εισαγωγή του κ.Δημάρχου ήταν πιστευω αρκετή....

...μια υπερ - ανάπτυξη αυθαίρετη και ταχεία χωρίς τα στάδια και την μελέτη της υποδομής αλλά και της μορφολογίας, που οδήγησε σε μια σημερινή σχέση μεταξύ αρχιτεκτονικής και κοινωνίας χωρίς μνήμη – χωρίς ουσιαστικά σημεία αναφοράς και συνέχειας.
αν εξαιρέσει κανείς την κάλυψη των βιοτικών αναγκών και την πολύ σημαντική για τον έλληνα πολίτη επιβεβαίωση της κοινωνικής του θέσης και της επιτυχίας η πολύ σημαντική για μας μνήμη, η παράδοση και το παρελθόν όπως αυτό αποτυπώνεται στον χώρο, τα κτισμένα ιστορικά έργα, απέχουν, ίσως λόγω της πολύ έντονης εσωτερικότητας τους από την εικόνα και την ποιότητα, τον χαρακτήρα τα πρότυπα ζωής - τα παραγωγικά χαρακτηριστικά αλλά και τις ιδιαιτερότητες των μικρών και μεσαίων κέντρων που “…όφειλε” να αλλοιωθεί ή διαφορετικά να καταστραφεί και να χάσουν την “αστική” γοητεία του προπερασμένου αιώνα ή των αρχών του 20ου .
ηταν ένα από τα ωραιότερα, ιστορικότερα και επιβλητικότερα τοπία της Ελλάδας. Ο “ομφαλός της Γης” που βρίσκεται σε μοναδική τοποθεσία με σχεδόν άγριο και επιβλητικό μεγαλείο αποκτώντας κατά τους κλασικούς χρόνους - τεράστια σημασία, συνδέδεμένος με τα σπουδαιότερα γεγονότα της ιστορίας του σημερινού ελλαδικού χώρου. Ανασκάφηκε από την Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ενώ η θέση του Μαντείου αποκαλύφθηκε από έναν μοναδικό οιωνό: το σμίξιμο στον αέρα δυο αετών που έκαναν πρώτα τον γύρο του κόσμου.
το 392 μ.Χ. με το διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, απαγορευτηκε οριστικά μαζί με την αρχαία θρησκεία και λατρεία. Ευτυχώς που οι σημερινές μαγγανίες και οι μελλοντο-λογίες έλκουν την καταγωγή τους στον επερχόμενο βυζαντινό “μεσαίωνα”. Εχουν χαρακτηριστεί ως δήμος, τιμής ένεκεν και έχουν 1.500 μόνιμους κατοίκους.
η βελτίωση της φυσιογνωμικής εικόνας των Δελφών και η προστασία, προβολή και ανάδειξή τους απαιτεί και την αναβάθμιση του κακοποιημένου περιβάλλοντος ολόκληρου του τόπου και της ρομαντικής Αρκαδίας του.
μια σειρά συνεδρίων και κατευθύνσεων σε θέματα αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, περιβάλλοντος αλλά και ζητημάτων αισθητικής του τοπίου και των οικισμών προσπαθησαν να δρομολογήσουν κοινή πορεία σε διεθνές επίπεδο, σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που παίζει καθοριστικό ρόλο και στη φυσιογνωμία των πόλεων.
ανάπτυξη βασισμένη σε ένα ορθολογικό χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, θα έρχοταν να συμπληρώσει τα βασικά “αισθητικά” στοιχεία τους δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο αρμονικό αλλά και σύγχρονο σύνολο.
η αισθητική αναβάθμιση πρέπει να επιχειρηθεί στα επίπεδα:
 το πολεοδομικό και το χωροταξικό
 τηνκυκλοφοριακή αναδιάταξη
 την ανάπλαση ευρύτερων περιοχών
 τη σημειακή αναβάθμιση συγκεκριμένων ή/και περιορισμένων χώρων, κ.λπ.

η εμπειρία τότε (2003) έδειχνε ότι αυτές οι στρατηγικές και τα μεγάλα έργα εμφανίστηκαν ως απόρροια της οικονομικής ανάπτυξης των δυτικών κρατών, κάτι που 7 – 10 χρόνια πριν ήταν μια πραγματικότητα, σήμερα όμως, παρότι οι πόλεις παραμένουν στην εποχή των παγκόσμιων δικτύων, της παγκοσμιοποίησης και των τηλεδιασκέψεων μοιάζει να έχει αλλάξει και να έχει αντιστραφεί συμπαρασύροντας στην πραγματικότητα και την οικονομία.
ο αστικός σχεδιασμός και οι προσπάθειες, μεταξύ άλλων, αισθητικής αναβάθμισης μέσα από αναπλάσεις, εμφανίζονταν μεχρι μόλις χθες να «χρησιμοποιούνταν» συνειδητά ως μέσο ανάπτυξης μέσα σε ένα περιβάλλον ανταγωνιστικό , ένα νέο σύστημα – δικτύων με χαρακτηριστικά λίγο ως πολύ ενιαία.
οι μορφές του σχεδιασμού είναι κρίσιμες για όλους τους οικισμούς αυτούς, ανεξαρτήτως κλίμακας – ειδικά όμως για αυτούς που αντιπροσωπεύουν το αντίθετο των μητροπόλεων άκρο του συστήματος, τους μικρούς οικισμούς περιφερειακά τους.
με την παραμονή τους και την περαιτέρω καθιέρωση τους μέσω αυτών των στρατηγικών σε επισκέψιμα κέντρα αστικού τουρισμού υπόσχεται περαιτέρω πρόσκληση κεφαλαίων και επενδύσεων.

η συγκρότηση και η εφαρμογή των παρεμβάσεων και η διαχείριση των έργων πριν και μετά την ολοκλήρωση τους απαιτεί την συνεργασία των τοπικών φορέων και αυτή μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
η συμβολή όλων των οργανώσεων , των μη-κερδοσκοπικών και πολιτιστικών εταιριών και όλων των επιπέδων δραστηριοποίηση του πληθυσμού και των κοινωνικών τάξεων. Η συμμετοχή με λίγα λόγια , στην λειτουργία και στους θεσμούς της διοίκησης και οργάνωσης είναι κάτι που υποστηρίζονταν και αποδεικνύοταν όλο και πιο πολύ από την πολιτική που ακολουθήθηκε και το μέχρι σήμερα θεσμικό πλαίσιο τέτοιων πρωτοβουλιών.
το ενδιαφέρον για αυτόν τον μηχανισμό έντασης της αστικής και οικονομικής ανάπτυξης ξεκίνησε με πρωτοβουλία των φορέων της τοπικής ανάπτυξης δηλαδή της ισχυρής στις ανεπτυγμένες χώρες τοπικής διοίκησης.
απαιτούνται να γίνουν πολλά, με κύριες προτεραιότητες:
1. Τα πολιτιστικά αγαθά κάθε περιοχής να εντάσσονται στη ζωτική και λειτουργική δομή της.
2. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής να περιλαμβάνει μορφές συνεχούς εκπαίδευσης και ενημέρωσης επάνω στα προβλήματα, τις αμφισβητήσεις και τις προτάσεις για όσα προβλήματα αναφύονται γύρω από την πολιτιστική κληρονομιά της

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

επιστολή προς τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου του Νομάρχη Χανίων

Με επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου ο Νομάρχης Χανίων Γρηγόρης Αρχοντάκης καταδικάζει την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης για ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο στη δεδομένη συγκυρία, εν μέσω μιας δεινής οικονομικής κρίσης και ενόψει της εφαρμογής του προγράμματος "Καλλικράτης" που θα κληθεί να επιλύσει τέτοιου είδους ζητήματα.

Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης την οποία βιώνει όλη η χώρα και ενώ η κυβέρνησή σας, προκειμένου να μειώσει την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, σχεδιάζει την κατάργηση Υπηρεσιών και Οργανισμών στα πλαίσια του προγράμματος «Καλλικράτης», πληροφορηθήκαμε την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Χ. Καστανίδη για την ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο.
Θεωρούμε ότι πρόκειται για μια ακραία αντιφατική απόφαση στη συγκεκριμένη συγκυρία, που δεν προσφέρει στην Δικαιοσύνη, απλά και μόνο ικανοποιεί ένα συντεχνιακό αίτημα των δικηγόρων και άλλων παραγόντων του Ηρακλείου.

Κύριε Πρωθυπουργέ,
Κατά την άποψή μου θα ήταν σκόπιμο, ο όποιος σχεδιασμός για τις ανάγκες σε Δημόσιες Υπηρεσίες να γίνει με το νέο αυτοδιοικητικό χάρτη που αφορά στην Περιφέρεια Κρήτης, εν όψει της διοικητικής μεταρρύθμισης, στο πλαίσιο της αποκέντρωσης και της ισόρροπης ανάπτυξης και όχι να παρουσιάζεται σαν ένα ακόμα «ρουσφέτι» της κυβέρνησης σε ένα λόμπυ.
Κατανοώντας πλήρως τις πολλές και βαρύτατες ευθύνες με τις οποίες έχετε επωμιστεί στη δύσκολη αυτή συγκυρία για τη χώρα μας, αναμένουμε τις δικές σας ενέργειες.



ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ


Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ


ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗΣ

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1123785&lngDtrID=244

Αντιδρούν οι τοπικές κοινωνίες
«Πράσινο φως» για την ίδρυση τεσσάρων νέων περιφερειακών Εφετείων

ΑΠΕ


Στην ίδρυση τεσσάρων νέων εφετείων σε Μυτιλήνη, Ηράκλειο Κρήτης, Αγρίνιο και Χαλκίδα προχωρεί ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χάρης Καστανίδης, μετά την κατάθεση ισάριθμων σχεδίων Προεδρικών Διαταγμάτων στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Σύμφωνα με «Τα Νέα», η λειτουργία των νέων Εφετείων αναμένεται να ξεκινήσει στις 16 Σεπτεμβρίου 2010, με την έναρξη του νέου δικαστικού έτους και στόχος της κίνησης αυτής είναι η αποσυμφόρηση των Εφετείων στα οποία υπάγονται οι εν λόγω περιοχές.

Αντιδρούν οι τοπικές κοινωνίες

Το ζήτημα της ίδρυσης νέων Εφετείων έχει τεθεί προ πολλών ετών, σκόνταφτε, ωστόσο, πάντοτε στις έντονες αντιδράσεις που έρχονταν στο προσκήνιο από βουλευτές, δικηγορικούς συλλόγους και τοπικούς φορείς.

Για την ίδρυση Εφετείου στο Αγρίνιο, για παράδειγμα, έχουν εκδηλωθεί αντιδράσεις από τον Δικηγορικό Σύλλογο Πατρών, όπου εκδικάζονται έως τώρα οι υποθέσεις αρμοδιότητας Εφετείου για την Αιτωλοακαρνανία, ενώ οι φορείς του Μεσολογγίου έχουν επανειλημμένα διεκδικήσει την έδρα του νέου Εφετείου για την πόλη τους.

Μάλιστα στο Μεσολόγγι ετοιμάζονται για νέες κινητοποιήσεις, μπροστά στην προοπτική της ίδρυσης του Εφετείου στο Αγρίνιο.

Οι πιο άγριες μάχες πάντως έχουν ξεσπάσει στην Κρήτη, όπου οι φορείς του Ηρακλείου διεκδικούν την έδρα του δεύτερου Εφετείου για την πόλη τους, την ώρα που οι φορείς των Χανίων, όπου λειτουργεί Εφετείο, αντιδρούν στην ίδρυση δεύτερου Εφετείου στην Περιφέρεια της Κρήτης.

Η ίδρυση, ωστόσο, Εφετείου Βορείου Αιγαίου με έδρα τη Μυτιλήνη αναμένεται να ανακουφίσει τους κατοίκους της Λέσβου και της Χίου, οι οποίοι σήμερα ταλαιπωρούνται ιδιαίτερα, προκειμένου να μεταβούν στη Σύρο, όπου υπάγονται οι υποθέσεις αρμοδιότητας των αντίστοιχων Πρωτοδικείων.

Newsroom ΔΟΛ