...φιλοξενει προσωπικες σκεψεις για την επικαιροτητα και την κοινωνια, τους τοπους της καθημερινοτητας, την πολη, την τεχνη και την αρχιτεκτονικη....

Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008

φτάσαμε ...2008 - Beijing

2008 summer games - Beijing
ημερομηνία έναρξης 08 Αυγούστου (08), ώρα έναρξης: 20Η 08'08''

Οι Ολυμπιάδες διαδέχονται η μία την άλλη και κάθε φορά και μία διαφορετική "νότα" προστίθεται στα μακροσκελή πια τελετουργικά έναρξης τους....
Δεν είναι μόνο η είσοδος της φλόγας στο στάδιο - το τέλος της παγκόσμιας λαμπαδηδρομίας και η φαντασμαγορική ...ανάφλεξη των υπερμεγεθών πυρσών.
Όλα αυτά ...η είσοδος της Ολυμπιακής σημαίας και η παρέλαση των αθλητών φθάνουν για μια τελετή ...σεμνή και ταπεινή...
Προστίθενται κάθε φορά και άλλα "καταπληκτικά" συμβάντα...
κοριτσάκια και αγοράκια τραγουδάνε σε play back ντυμένα στα κόκκινα ή στα ...ναυτικά... ανήλικες πασιονάριες και ...ναυτόπαιδα - δηλ. μούτσοι, έπειτα είναι οι διάφοροι όρκοι, όλο και πιο πολλοί ορκίζονται μετά τους αθλητές, οι κριτές μετά οι προπονητές στο τέλος και οι θεατές... απολογούνται για την ντόπα που τώρα πια είναι προσιτή στον καθένα μας συνήθως με την δικαιολογία μιας καλής δίαιτας...
Ακολουθούν οι ομιλίες των προέδρων... ...και των δημάρχων, αυτού της επιτροπής, της οργανωτικής, της Ολυμπιακής, αυτού του ...ταμείου και φυσικά οι ύμνοι των Αγώνων όλοι γραμμένοι από κάποιο πασίγνωστο έλληνα συνθέτη του εικοστού αιώνα...

Κάθε Ολυμπιάδα κρατάει πιστά την παράδοση - την "φλόγα" και μιμείται την αμέσως ...προηγούμενη...

Υπάρχουν και διαφορές, στην Αθήνα όλα φαίνονταν πιο καλοκουρδισμένα, πιο οργανωμένα και πιο ...ψηφιακά, πιο ευδιάκριτα - αναμφισβήτητα το χρώμα που κυριαρχούσε, τηλεοπτικά τουλάχιστον ήταν το μπλε πάνω στο λευκό, σαν αυτόνομη ύπαρξη που προερχόταν από ένα "παράλληλο" κόσμο... έπειτα ήταν η ..."στράτα" που περνάει ξημερώματα με μουσικές, όργανα και τραγούδια ...από τα παράθυρα κάτω από το σπίτι κάθε ...μελλοθάνατου...μια χωρίς στόχο και σκοπό πορεία στην οποία όμως "διαδραματίστηκε" - αν επιτρέπεται η έκφραση - όλη η ιστορία του ...γένους...

Σπουδαία σκηνοθεσία που είχε μαζέψει τα καλύτερα στοιχεία από τσίρκο και καρναβάλι, από το "...αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις..." του Καβάφη και από ελληνικό θέατρο, πολύ θέατρο... θέατρο σκιών, θιάσους περιπλανώμενους, μουσικό θέατρο ...κ.ο.κ.
Η έννοιες του "δράματος" ή της "αναπαράστασης" ίσως δεν αρκούν για να αποδώσουν την εφευρετικότητα και το πρωτότυπο του όλου εγχειρήματος το 2004... ποιο ρήμα είναι πιο σωστό: γιόρταζε ή απαριθμούσε: τετραετίες χαμένων Ολυμπιακών χρόνων πριν το 1896; ή ακόμα αναπολούσε, φώτιζε πτυχή - πτυχή την πορεία που οδήγησε στην γέννηση του Ολυμπισμού της νεώτερης εποχής που κάηκε Αύγουστο - Σεπτέμβριο του 2007 μαζί με το άγαλμα του Κουμπερτέν και τον Κρόνιο λόφο, ενός Ολυμπισμού, ακόμα και σήμερα, αρκετά ελληνικοφανούς (;)....
μετά βέβαια ήταν τα μηνύματα, οι από μηχανής θεοί - οι ιπτάμενοι έρωτες - το "αναδυόμενο" ελαιόδεντρο και ο κένταυρος - σε ρόλο Προμηθέα - για να θυμηθούμε και τους θεούς, τα πλάσματα του Κρόνου... και άλλα ευτράπελα ...λίγο ή πολύ ...ανιστόρητα....
..
...η σκηνοθετική δουλειά του Γιμού είναι κάτι που δεν μπορούσε να λείπει από την Ολυμπιάδα, όπως τόσα χρόνια τώρα δεν έλειπε από τις κινηματογραφικές αίθουσες και τα videoclub...
...μαζί βέβαια και οι στρατιές των κινέζων - γνωστές από όλες αυτές τις ταινίες για την ιστορική Κίνα που αντικατέστησαν στην μνήμη τις μεταπολεμικές Αμερικάνικες επικές υπερπαραγωγές - όχι πια πήλινοι νεκρικοί φρουροί αλλά ζωντανοί και υπάκουοι μουσικοί, ηθοποιοί και κομπάρσοι, στρατιώτες; ομαδική παράσταση, ομαδικό πνεύμα, χρόνος, χρονόμετρο, συγχρονισμός και κάτι πιο πολύ, δανεισμένο ίσως από το σοσιαλιστικό φολκλόρ και τις γυμναστικές επιδείξεις των Ολυμπιάδων στην Μόσχα, στην Ατλάντα και παλιότερα(;)- μόνο που θα μου πεις ότι τώρα πια δεν απαιτείται η συμμετοχή του κοινού...
Κανένας Έλληνας σκηνοθέτης ή διοργανωτής δεν θα έπαιρνε τέτοια απόφαση, είναι τέτοιο το ρίσκο μιας αποτυχίας... ...δεν ταιριάζει στην Μεσογειακή ιδιοσυγκρασία, στον ατομικισμό μας, στο κλίμα και τις υπόλοιπες ιδιαιτερότητες μας...

Όλα αυτά τα δημιουργήματα των μάγων της νέας εποχής ...με τα αμυγδαλωτά μάτια και τα επιμηκυμένα με εγχειρίσεις μέλη που ξεπερνούν στην φαντασία, σε ύψος και ...θωριά τους κοινούς Κινέζους ...θα τελειοποιηθούν και θα πολλαπλασιαστούν και θα γεμίσουν τον κόσμο.... ...θερινά και μάλλον παραολυμπιακά(;) όνειρα...

Μπορεί βέβαια να φταίει και η Ε.Ρ.Τ. αλλά όλο και κάτι έλειπε από την μετάδοση ή διαφορετικά κάποιες κρυφές κάμερες έδειχναν τις τεχνολογικές και σκηνοθετικές ατέλειες, έριχναν αδιάκριτα βλέμματα που έδειξαν κάποιους δισταγμούς και μια μικρή σύγχυση ή έλλειψη αποφασιστικότητας - αδιάκριτες κάμερες, αδιάκριτα βλέμματα, ενός αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ άσπονδων φίλων...
Δεν πειράζει δεν θυμάστε τι μας έκαναν εμάς οι Άγγλοι (2012) κατάσκοποι - δημοσιογράφοι και οι Κινέζικοι αντιπερισπασμοί με τα έργα να έχουν τελειώσει πριν καλά καλά την ανάληψη των σημερινών αγώνων....
...θα συνεχιστεί...
και θα μιλήσουμε και για τα έργα αυτά - τα Ολυμπιακά έργα και για τις διαφορές της ιδιωτικής - καπιταλιστικής Κίνας με την κρατική, όπως φάνηκαν στην τελετή
...και ακόμα και για το θαύμα του να απλώνεις ένα γιγάντιο - χάρτινο - καμβά και να ζωγραφίζεις το σενάριο σου - να φτιάχνεις μια μαγική οθόνη, ενα λευκό κινηματογραφικό πανί και να παρουσιάζεις κίνηση και συνέχεια - να κάνεις μια επιφάνεια που δεν έχει τίποτα διαφορετικό από ένα άδειο πλατό ή ένα λευκό τοίχο και το σημείο εστίασης της προσοχής των θεατών και ταυτόχρονα να το αφήνεις μεταβαλλόμενο και διακυμαινόμενο χωρικά να "επιπλέει" και να μετατίθεται και χρονικά και να "διαδραματίζει" - καλύτερα θα 'ταν να διηγείται - αυτήν την ιστορία...
...ότι δηλαδή κατάφερε και η Αθήνα με τα καρναβαλίστικα άρματα της αλλά αυτήν την φορά περιορισμένος σε λίγα τετραγωνικά, ποια είναι η διαφοροποίηση που επιτυγχάνεται σε μια γιγάντια θεατρική σκηνή όταν αυτή εμπεριέχει μια εξίσου ζωντανή αλλά σκηνοθετημένη κινηματογραφικά πια "προβολή" - γιατί όχι κάποια στατική εικόνα; θα ήταν η πρώτη απορία, μάλλον όχι και τόσο καλή ιδέα...