“Άσπρα – Μαύρα Σκαλοπάτια….” από το τραγούδι της Σωτηρίας Λεονάρδου

Χανιά, Σάββατο 19/04/2008

“Άσπρα – Μαύρα Σκαλοπάτια….” (ο τίτλος από το τραγούδι της Σωτηρίας Λεονάρδου, από το άλμπουμ “Δεν Έχω Χρόνο Μάτια Μου.” 1995 Minos – EMI S.A.)

Στην ζωή πιστεύω, δεν υπάρχει άσπρο – μαύρο, στα πεζοδρόμια της πόλης των Χανίων όμως;

Πλάτωνος και Κ.Μητσοτάκη και αλλού στο πάνω Κουμ – Καπί έγιναν “αλλαγές” ….άντε θα έχω και εγώ να θυμάμαι πόσα χρόνια τώρα γίνονται ανακοινώσεις για το πρόγραμμα “Θησέας” και υπόσχονται έργα οι “εκάστοτε κυβερνώντες”.

Λίγα στενά πιο κάτω – εκεί που οι δρόμοι γίνονται πιο σκοτεινοί – εκεί που έχουν μείνει μόνο ίχνη μιας άλλης εποχής – κτήρια του 19^ου και του 20^ου αιώνα – πιο μακριά από την οδό Δημοκρατίας – το όνομα αυτό του πιο κεντρικού άξονα της πόλης θα το θυμάμαι καλά (σήμερα οδός Α. Παπανδρέου) – απλά δεν υπήρχαν και σε πολλά σημεία εξακολουθούν να μην υπάρχουν πεζοδρόμια….

Παρασκευή βράδυ… αυτός που ανοίγει το θέμα είναι ο οδηγός του ταξί… ανεβαίνοντας την Καλιτσουνάκη κόβει ταχύτητα για να μην “βρουν” οι καθρέφτες με τα παρκαρισμένα Ι.Χ. “…και να σκεφτείς ότι τα ‘χουν αφήσει και πάνω στο πεζοδρόμιο”.

Ο δρόμος είναι ανηφορικός για ποδήλατο, αλλά χώρος για τους πεζούς; για τους κατοίκους; μετράω με το μυαλό! πενήντα – εξήντα εκατοστά…. μου απαντά: “πάλι καλά.”!

Σκέφτομαι πάλι, “πόσο τυχερός είσαι!”.

Κατοικώ στην Αντωνίου Γιάνναρη! ευνοημένος δρόμος…καταστήματα…το πνευματικό κέντρο, το Δεσποτικό! φάνηκε ήδη το περίπτερο απέναντι από τα Ολύμπια! Λες να μην γίνει “ανάπλαση” εδώ; Χρόνια τώρα -25- οι ίδιες σπασμένες τσιμεντόπλακες – το ίδιο parking – πάνω στο πεζοδρόμιο – οι πορτοκαλί κάδοι των απορριμμάτων…οι μυρωδιές από τα λουλούδια στις ζαρτινιέρες…τα συνθήματα στους τοίχους…..

Θα γίνει και η Αντ. Γιάνναρη άσπρη – μαύρη; ανησυχώ; εγώ; Γιατί τα γράφω όλα αυτά – αμφιβάλω κάπου; Θυμάμαι πως αυτοί οι “έγχρωμοι” κύβοι στα έργα του 2004 προοριζόταν απλά σαν γέμισμα των κενών – του περιθωρίου – μεταξύ της οικοδομικής γραμμής και της παράλληλης με το κράσπεδο πλακόστρωσης… εδώ αντίθετα από αυτή την “ακριβή” λογική, στην ίδια θέση υπάρχει μια αντιαισθητική λωρίδα 5 – 10 εκατοστών τσιμέντου που όταν στεγνώσει θα αποκτήσει ένα ανοιχτό γκρι χρώμα – ευτυχώς… φαντάζεστε όμως να ξεβάψουν και οι μαύροι τσιμεντόκυβοι; ή να λερωθούν; αντέχουν άραγε; μόνο ο χρόνος θα το δείξει….

Υ.Γ. Άλλοι λένε ότι στην ζωή σου, όλες οι ευχές πραγματοποιούνται!

Οι δρόμοι του Quartier (εντάξει - εντάξει και όχι Cartier - μόνος μου τον είδα τον Διάολο - αλλά τι να κάνω.... τώρα δημοσιεύτηκε) Latin στο Παρίσι ένα Μάη πολλές δεκαετίες πριν, είχαν σκαφτεί κυριολεκτικά και τα pavé (πέτρες - χεχεχεχε - που ζυγίζουν κοντά στο κιλό – όχι αστεία) είχαν χρησιμοποιηθεί από τους επαναστατημένους φοιτητές… Αν επαναληφθούν επεισόδια στην πλατεία Δικαστηρίων καμία από τις δύο πλευρές δεν θα είναι πραγματικά άοπλη γιατί είναι πολύ πιο εύκολο και αυτά τα πεζοδρόμια να ξηλωθούν…

Φαίνεται όμως πως η λίγη παραπάνω τέχνη που χρειάζεται για να αποκτήσουν οι δρόμοι “συνείδηση” δεν προσφέρεται αφιλοκερδώς από κανέναν…

Ούτε από τους άρχοντες της πόλης – ούτε από τους σχεδιαστές της – από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις, ούτε από τον ξένο εργάτη που κόπιασε για αυτό το έργο, ίσως ακόμα και ούτε από όσους διαφωνούν…