Χανιώτικα Νέα Σαββάτου 30.01.2010

ΤΟΠΙΚΑ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ

Σχέδιο κατά της Ελλάδας;

30.01.2010

Το ενδεχόμενο να κρύβονται πίσω από τους εμπρησμούς της Συναγωγής των Χανίων συντονισμένες επιθέσεις κατά της χώρας μας άφησαν να εννοηθεί στη Βουλή οι Θόδωρος Πάγκαλος και Γιώργος Καρατζαφέρης. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ είπε πως φοβάται το ενδεχόμενο να πρόκειται για προβοκάτσια υπηρεσιών που θέλουν να προκαλέσουν τριγμούς στις σχέσεις Ελλάδας - Ισραήλ.
Απαντώντας ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ανέφερε πως συμφωνεί ότι σε στιγμές δεινής πάλης της ελληνικής κυβέρνησης να εξασφαλίσει καλύτερους όρους δανεισμού, δημοσιεύματα όπως της Wall Street Journal δημιουργούν ερωτηματικά. Aκόμα ο κ. Πάγκαλος είπε ότι ο 24χρονος Αμερικανός ο οποίος κατηγορείται για τον εμπρησμό είναι γιος ομογενούς υπουργού Οικονομικών της Πολιτείας του Αϊντάχο των ΗΠΑ.
Πιο συγκεκριμένα:
Απαντώντας ο κ. Πάγκαλος ανέφερε ότι "πρόκειται για ένα έγκλημα που κίνητρό του είναι το μίσος, το φυλετικό και ρατσιστικό μίσος. Οι συλληφθέντες ομολόγησαν, εξάλλου, ότι μετά από συζητήσεις μεταξύ τους οδηγήθησαν στην πράξη τους αυτή γιατί μισούν τους Εβραίους". Ο ίδιος πρόσθεσε ότι "επιτέθησαν για πρώτη φορά στη Συναγωγή προ ενός μηνός περίπου και τότε εξεδόθη από την αστυνομική αρχή διαταγή, η οποία εφάρμοζε αυστηρά μέτρα φρούρησης της Συναγωγής".
"Ακριβώς -συνέχισε- επειδή τα μέτρα ήταν αυστηρά, η Αστυνομία οδηγήθηκε πολύ εύκολα στην ανακάλυψη των υπόπτων. Ήταν πολύ περίεργο, πράγματι, πώς κάποιος είχε καταφέρει να μπει μέσα στη Συναγωγή, χωρίς κανείς να τον αντιληφθεί".
Στη συνέχεια ο κ. Πάγκαλος ανέφερε ότι "το «WALL STREET JOURNAL» πράγματι δημοσίευσε ένα απαράδεκτο άρθρο για τον αντισημιτισμό που υπάρχει στην Ελλάδα και για το πώς δεν προστατεύονται επαρκώς οι Εβραίοι συμπολίτες μας. Πρέπει να σας πω ότι δύο τεύχη μετά στο «WALL STREET JOURNAL» και στην πρώτη σελίδα δημοσιεύτηκε επιστολή του κ. Χρυσοχοΐδη ο οποίος εξέθετε λεπτομερώς το γεγονός της σύλληψης και όλα όσα είχαν σχέση με αυτό καθώς και τη συμμετοχή πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής".
ΠΕΡΙ “ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ”
Στη συνέχεια, ο κ. Πάγκαλος  ο οποίος χαρακτηρισε βασικό κατηγορούμενο τον Ελληνα συλληφθέντα, ανέφερε σύμφωνα με την απομαγνητοφώνηση των πρακτικών που αναρτήθηκαν στον ιστότοπο της Βουλής ότι:
"Ο αντισημιτικός και ρατσιστικός κύκλος από τον οποίο προέρχονται τα άτομα αυτά είναι κατάδηλος και από το γεγονός ότι δύο γνωστά στελέχη της Χρυσής Αυγής έχουν επιδείξει έντονο ενδιαφέρον για την τύχη του και τα οποία αποπειράθηκαν επανειλημμένως να τον επισκεφθούν για να αναζητήσουν μαζί του μορφές νομικής υποστήριξής του. Τα ονόματά τους τα έχω, -δεν κατηγορούνται για κάτι- δεν θέλω να τα πω, ωστόσο τα έχω στη διάθεσή σας εάν τα θέλετε".
Από την πλευρά της η "Χρυσή Αυγή" σε επίσημη δήλωση στο site της αναφέρει ότι "δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον συλληφθέντα, ούτε «γνωστά στελέχη της» προσεπάθησαν να τον πλησιάσουν ή να τον στηρίξουν. Επιφυλασσόμενοι παντός νομίμου δικαιώματός μας. Αναμένουμε διάψευση".
Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ
Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης μεταξύ άλλων ανέφερε ότι "εμείς οι Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων σεβόμαστε τις θρησκείες και τα σύμβολα πίστεως των άλλων λαών. Αιώνες τώρα έχουμε μια εμπεδωμένη αντίληψη για το κεφάλαιο αυτό. Οι Έλληνες δεν είναι ούτε γεμάτοι μίσος, ούτε μισαλλοδοξίας, ούτε όλα αυτά τα οποία προσπαθούν κάποιοι να προσάψουν σε μας". Στη συνέχεια ανέφερε μεταξύ άλλων:
"Τώρα βέβαια, αυτός ο περιθωριακός τύπος (σ.σ.: εννοεί τον Ελληνα συλληφθέντα) όπως τον περιγράψατε πρέπει να πω ότι έχει δούναι και λαβείν, έχει επαγγελματικές σχέσεις με τη βάση και μου προξενεί εντύπωση πώς οι αμερικανοί οι οποίοι ψάχνουν και την τελευταία λεπτομέρεια του οποιουδήποτε συναλλάσσονται, δεν είχαν αντιληφθεί ότι αυτός ο άνθρωπος κινείται σε τέτοιους περίεργους χώρους. Επαναλαμβάνω ότι θέλω τα πράγματα να είναι έτσι όπως τα περιγράψατε, απλώς θέλω να σας βάλω μέσα και αυτή τη δεύτερη σκέψη μήπως είναι κάτι άλλο περίεργο". Πρόσθεσε: "Πολύ φοβούμαι, κύριε Πρόεδρε, ότι κάποιοι προσπαθούν και εσείς δεν το αντιμετωπίζετε αποτελεσματικά, όπως πρέπει, να δημιουργείται μια κόντρα μεταξύ των άκρων, των εξωκοινοβουλευτικών άκρων, δηλαδή. Και θα είναι επικίνδυνο, για να μη ζήσουμε στιγμές που έζησε η Ιταλία πριν πολλά χρόνια. Δεν πρέπει, λοιπόν, να δημιουργούμε συνθήκες επώασης τέτοιων ακραίων φαινομένων στη χώρα. Πρέπει πάση θυσία, όπως έχουμε επιβάλει κανόνες ευπρεπείας και ευταξίας εις τους κινούμενους εις το κοινοβουλευτικό τόξο, να προσπαθήσουμε όλοι μας, στο βαθμό που ο καθένας μπορεί να επηρεάσει ή να συμβουλεύσει, να μην υπάρξουν ακρότητες από εκείνους που κινούνται στα άκρα, γιατί φοβούμαι ότι ετοιμάζονται πολύ αρνητικά πράγματα για την εξέλιξη της δημοκρατίας".
Στη δευτερολογία του ο Θ. Πάγκαλος σημείωσε:
"Θα συμφωνήσω απόλυτα με το συμπέρασμα του αξιότιμου Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. Δεν έχω την ελευθερία λόγου που έχει, γιατί είμαι σε αυτά εδώ τα έδρανα τα οποία είναι ένα είδος δέσμευσης την οποία φέρω βαρέως μερικές στιγμές, αλλά τη φέρω -δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά- και δεν έχω και το δημοσιογραφικό του παρελθόν, το οποίο είναι μια άλλη διάσταση την οποία στερούμαι.
Όμως, ομολογώ και εγώ ότι σε στιγμές δεινής πάλης της ελληνικής Κυβέρνησης για να εξασφαλίσει τους καλύτερους όρους δανεισμού, η δημοσίευση στη «WALL STREET JOURNAL», η οποία, όπως λέει το όνομά της, είναι η εφημερίδα της Wall Street, δηλαδή, του τραπεζικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών, μιας τέτοιας επιστολής δεν μπορεί παρά να μου δημιουργήσει μερικά ερωτηματικά.
Ας ευχηθούμε ότι όλα είναι τυχαία και ότι δεν υπάρχει γενικότερο σχέδιο και ότι δεν θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε άλλες μορφές, τέτοιου είδους προκλήσεων. Πρέπει, όμως, να είμαστε έτοιμοι, πράγματι. Εγώ πιστεύω ότι αντέδρασε η Αστυνομία στο μέτρο που μπορούσε να αντιδράσει. Δεν μπορούσε να φανταστεί, βέβαια, ότι αυτός μπορούσε να κινηθεί πίσω από το δρόμο, στους φωταγωγούς, γιατί έμενε δυο σπίτια μακριά από τη Συναγωγή.
Βεβαίως, πρέπει να επαγρυπνούμε όλοι και να επαγρυπνούμε και εμείς, καταπολεμώντας τέτοιες ιδέες και τέτοιες ιδεολογίες, όταν μπορούν πιο εύκολα να καταπολεμηθούν, δηλαδή, πριν γίνουν βίαιες πράξεις και έχουν απλώς τη μορφή εσφαλμένων ιδεών. Εκεί ακριβώς είναι και ο ρόλος μας".
ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
Ψήφισμα για "της ρατσιστικής χροιάς επιθέσεις που σημειώθηκαν στα Χανιά" ενέκρινε η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Συγκεκριμένα στο ψήφισμα αναφέρεται:
"Η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης, λαβούσα γνώση των πρόσφατων απρόκλητων επιθέσεων που έλαβαν χώρα στην πόλη μας ενάντια σε μετανάστες και στην Εβραϊκή Συναγωγή των Χανίων, εκφράζει τον αποτροπιασμό του Ιδρύματος και καταδικάζει τις ενέργειες αυτές, απ’ όπου κι αν προέρχονται.
Τέτοιες ενέργειες και ιδιαίτερα οι προσβολές λόγω και έργω της σωματικής ακεραιότητας και της αξιοπρέπειας των οικονομικών μεταναστών που φιλοξενούνται στη χώρα μας, είναι απαράδεκτες αλλά και αδικούν και προσβάλλουν την ελληνική κοινωνία, η οποία έχει αποδείξει έμπρακτα, στη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας, πως διακρίνεται από τις αρχές του ουμανισμού. Κυοφορούνται δε, μεταξύ άλλων, και από την έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής που έχει οδηγήσει μερίδα των οικονομικών μεταναστών να διαβιώνει σε συνθήκες εξαθλίωσης".
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
"Πράξεις βανδαλισμού λατρευτικών χώρων αλλά και σημείων που έχουν συνδεθεί με την ιστορία του τόπου μας, των Χανίων είναι καταδικαστέες από όλους μας", τονίζει το δημοτικό συμβούλιο Χανίων στο ψήφισμά του για τους εμπρησμούς της Εβραϊκής Συναγωγής.
Συγκεκριμένα στο ψήφισμα που εγκρίθηκε προχθές αναφέρεται:
"Το Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τους εμπρησμούς της Εβραϊκής Συναγωγής των Χανίων.
Όπως ήδη έχουμε αναφέρει πράξεις βανδαλισμού λατρευτικών χώρων αλλά και σημείων που έχουν συνδεθεί με την ιστορία του τόπου μας, των Χανίων είναι καταδικαστέες από όλους μας.
Εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της αστυνομικής έρευνας και απαιτούμε η έρευνα να προχωρήσει σε βάθος και να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που ανήκουν.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα για να διαφυλάξουμε την ιστορία μας, τις αρχές και τις αξίες του πολιτισμού μας".

Πρακτικά...... Βουλή των Ελλήνων

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμεθα στη συζήτηση των
ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Πρώτη είναι η με αριθμό 342/24/26.1.2010 επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Γεώργιου Καρατζαφέρη προς τον Πρωθυπουργό, σχετικά με τον εμπρησμό της Εβραϊκής Συναγωγής στα Χανιά, κ.λπ..
Στην επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Γεώργιου Καρατζαφέρη προς τον Πρωθυπουργό, θα απαντήσει ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Θεόδωρος Πάγκαλος.
Αναλυτικά η επίκαιρη ερώτηση έχει ως εξής:
«Πλήθος ερωτημάτων εγείρει η αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών του πρόσφατου διπλού εμπρησμού της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά, μες στον Ιανουάριο, ύστερα από την ανάλυση του οπτικοακουστικού υλικού που κατέγραψαν παρακείμενες κάμερες επιτήρησης. Αν και, τόσο το State Department όσο και η ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδα Wall street Journal, είχαν σπεύσει να καταγγείλουν την Ελλάδα για υποτιθέμενο αντισημιτισμό, εντούτοις, όπως προέκυψε στη συνέχεια, η πυρπόληση της Συναγωγής φαίνεται να είναι έργο δύο Αμερικανών που υπηρετούν στη βάση των ΗΠΑ στη Σούδα, δύο Βρετανών που, σύμφωνα με διασταυρούμενες πληροφορίες, υπηρετούν ως εκπαιδευτές της ειδικής μονάδας Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ και ενός Έλληνα, ο οποίος έχει σχέση με την τροφοδοσία της βάσης. Είναι προφανές ότι η υπόθεση λαμβάνει σοβαρές πολιτικές διαστάσεις με ιδιαίτερα ύποπτες και σκοτεινές πτυχές, ερωτάσθε:
- Εκτιμάτε ότι πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός προσώπων που έδρασαν αυτοβούλως ή μήπως για συμβάν που σχετίζεται ευρύτερα με έξωθεν πιέσεις που δέχεται η χώρα στα μέτωπα της οικονομίας και της διπλωματίας;
-Τι προτίθεστε να κάνετε αφενός σε σχέση με τους φερόμενους ως δράστες και αφετέρου με την, τουλάχιστον, απαράδεκτη δυσφήμιση της χώρας μας διεθνώς και, ειδικότερα, στα μάτια της εβραϊκής κοινότητας;»
Θα απαντήσει ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Θεόδωρος Πάγκαλος.
Κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε το λόγο για 3 λεπτά.

(GK)
(1SS)
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κατ’ αρχήν, θέλω να ευχαριστήσω τον Αρχηγό του ΛΑ.Ο.Σ., τον κ. Καρατζαφέρη, γιατί έφερε το θέμα αυτό στη Βουλή. Αυτή η πρωτοβουλία θα μας επιτρέψει να δείξουμε την ευαισθησία μας απέναντι σε μια σειρά από ενοχλητικά και λυπηρά χαρακτηριστικά αυτής της απαράδεκτης υπόθεσης.
Πρόκειται για ένα έγκλημα που κίνητρό του είναι το μίσος, το φυλετικό και ρατσιστικό μίσος. Οι συλληφθέντες ομολόγησαν, εξάλλου, ότι μετά από συζητήσεις μεταξύ τους οδηγήθησαν στην πράξη τους αυτή γιατί μισούν τους Εβραίους.
Έτσι, πιστεύω ότι η σημερινή μας συζήτηση πρέπει να δώσει το σήμα κατ’ αρχήν προς την κοινή γνώμη ότι οι Έλληνες Εβραίοι είναι Έλληνες πολίτες, ισότιμοι καθ’ όλα με τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες, και ότι η ελληνική κοινωνία και η ελληνική πολιτεία είναι αποφασισμένη να προστατέψει την ομαλή τους διαβίωση, την πρόοδό τους, την προκοπή τους και βεβαίως τους τόπους και τις μορφές, με τις οποίες αυτοί θρησκεύονται.
Η Συναγωγή των Χανίων είναι ένα ιστορικό μνημείο της πόλης των Χανίων, ένα κόσμημα για την πόλη των Χανίων, γιατί έχει μια πολύ αξιοπρόσεκτη αρχιτεκτονική και είναι ένα από τα παλαιότερα μνημεία αυτού του είδους στον ελλαδικό χώρο.
Επιτέθησαν για πρώτη φορά στη Συναγωγή προ ενός μηνός περίπου και τότε εξεδόθη από την αστυνομική αρχή διαταγή, η οποία εφάρμοζε αυστηρά μέτρα φρούρησης της Συναγωγής.
Σύμφωνα με τη διαταγή πρέπει να υπάρχει συνεχής φρούρηση από την οδό Σκουφά –από το εμπρόσθιο μέρος δηλαδή- και οι περίπολοι που περνούν από τους δύο παραπλεύρους δρόμους να ελέγχουν τα αυτοκίνητα ή τα άτομα που υπάρχουν στην περιοχή ανά δύο ώρες. Επίσης, τέσσερις ή πέντε φορές την ημέρα καλείται ο αξιωματικής φυλακής του οικείου τμήματος να περνά από το σημείο αυτό και να βλέπει τι γίνεται και οι υποδιευθυντές του επιτελείου να επιβλέπουν την όλη διαδικασία.
Ακριβώς επειδή τα μέτρα ήταν αυστηρά, η Αστυνομία οδηγήθηκε πολύ εύκολα στην ανακάλυψη των υπόπτων. Ήταν πολύ περίεργο, πράγματι, πώς κάποιος είχε καταφέρει να μπει μέσα στη Συναγωγή, χωρίς κανείς να τον αντιληφθεί.
Ανεκαλύφθη ότι ο βασικός κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ένα άτομο –θα έλεγα- περιθωριακό κοινωνικώς, μπήκε στη Συναγωγή, διότι κατοικεί δυο σπίτια δίπλα από αυτή. Είναι ο Αλεφαντινός Νικήτας, ο οποίος είναι και προφυλακισμένος, ο οποίος διέρρηξε δυο παράθυρα ενός παρακειμένου μπαρ, ανέβηκε πάνω σε έναν τοίχο, αφαίρεσε το συρματόπλεγμα και έτσι κατάφερε να μπει στη Συναγωγή από το πίσω μέρος. Αυτό ακριβώς οδήγησε και τους αστυνομικούς στη σύλληψή του.
(Στο σημείο αυτό χτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως)
Ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Βεβαίως.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης): Αυτός έκανε την πράξη αυτή μαζί με δυο πολίτες της Μεγάλης Βρετανίας –τον Μπράιαν Ρίκι του Ντέσμοντ και της Ελέν, τον Φόρσαϊθ Γκρεγκ του Τζέιμς και της Μπέβερλι- και έναν πολίτη των Η.Π.Α., ο οποίος αρχικά ήταν γνωστός ως Πιτ και μετέπειτα αποκαλύφθηκε ότι είναι ο Πιτ Κατσιλομάτης, γεννημένος στο Αϊντάχο, ο οποίος ήρθε στις 28/10 στην Ελλάδα και κατά πληροφορίες που έχουμε, δυστυχώς, είναι υιός ομογενούς, ο οποίος συμβαίνει να είναι Υπουργός Οικονομικών της Πολιτείας του Αϊντάχο.
Όλοι αυτοί νεαροτάτης ηλικίας και βεβαίως ο μεν Κατσιλομάτης κρατείται –όπως σας είπα- και οι άλλοι δύο είναι υπό επιτήρηση και δεν μπορούν να απομακρυνθούν. Νομίζω ότι η απάντηση που έδωσε η ελληνική πολιτεία με την άμεση σύλληψή τους είναι χαρακτηριστική.

(SM)
Επιπλέον δε, επειδή αναφέρεστε και στo «WALL STREET JOURNAL» το οποίο πράγματι δημοσίευσε ένα απαράδεκτο άρθρο για τον αντισημιτισμό που υπάρχει στην Ελλάδα και για το πώς δεν προστατεύονται επαρκώς οι Εβραίοι συμπολίτες μας. Πρέπει να σας πω ότι δύο τεύχη μετά στο «WALL STREET JOURNAL» και στην πρώτη σελίδα δημοσιεύτηκε επιστολή του κ. Χρυσοχοϊδη ο οποίος εξέθετε λεπτομερώς το γεγονός της σύλληψης και όλα όσα είχαν σχέση με αυτό καθώς και τη συμμετοχή πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Ο αντισημιτικός και ρατσιστικός κύκλος από τον οποίο προέρχονται τα άτομα αυτά είναι κατάδηλος και από το γεγονός ότι δύο γνωστά στελέχη της Χρυσής Αυγής έχουν επιδείξει έντονο ενδιαφέρον για την τύχη του Αλεφαντινού και τα οποία αποπειράθηκαν επανειλημμένως να τον επισκεφτούν για να αναζητήσουν μαζί του μορφές νομικής υποστήριξής του. Τα ονόματά τους τα έχω, -δεν κατηγορούνται για κάτι- δεν θέλω να τα πω, ωστόσο τα έχω στη διάθεσή σας εάν τα θέλετε.
Αυτά κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Γεώργιος Καρατζαφέρης έχει το λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε το λόγο για τρία λεπτά.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ (Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Και βεβαίως, δεν είναι θέμα αντιπαράθεσης αυτό, κύριε Αντιπρόεδρε και χαίρομαι που το αντιληφθήκατε, πώς θα μπορούσαν να είναι και διαφορετικά τα πράγματα.
Εμείς οι Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων σεβόμαστε τις θρησκείες και τα σύμβολα πίστεως των άλλων λαών. Αιώνες τώρα έχουμε μια εμπεδωμένη αντίληψη για το κεφάλαιο αυτό. Οι Έλληνες δεν είναι ούτε γεμάτοι μίσος, ούτε μισαλλοδοξίας, ούτε όλα αυτά τα οποία προσπαθούν κάποιοι να προσάψουν σε μας. Μακάρι, τα πράγματα να είναι έτσι όπως τα περιγράψατε, όλοι θα θέλαμε να είναι έτσι.
Πολύ φοβούμαι, όμως, κύριε Πρόεδρε, ότι τα τελευταία πενήντα πέντε χρόνια έχουμε συναντήσει τεράστιες προβοκάτσιες οι οποίες σε πρώτη φάση φαινόντουσαν απλά περιστατικά. Να θυμίσω ότι κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα το 1955 στη Θεσσαλονίκη και ακολούθησε ότι ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη. Επίσης, να θυμίσω ότι σχεδόν κάπως έτσι ήταν και τα πράγματα στα Ίμια πριν από κάποια χρόνια και επ’ ευκαιρία να θυμίσουμε τη θλιβερή αυτή για μας επέτειο που χάσαμε τρεις αξιωματικούς. Θέλω να ελπίζω ότι θα ληφθεί και κάποια πρωτοβουλία στη Βουλή για να κάνουμε και ένα μνημόσυνο για αυτούς τους τρεις ήρωες επ’ ευκαιρία της ημερομηνίας που συμπίπτει.
Πολύ φοβούμαι μήπως είναι και εδώ μια προβοκάτσια. Μήπως, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Μήπως, κάποιες υπηρεσίες θέλουν να δημιουργήσουν τριγμούς στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ως πρώην Υπουργός Εξωτερικών ότι τώρα υπάρχει μια διαφοροποίηση των σχέσεων Τουρκίας και Ισραήλ. Υπάρχει μια διαφοροποίηση και στο τρίγωνο Άγκυρας, Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ και ενδεχομένως κάποιοι να μην ήθελαν μια άλλη δίοδο προσέγγισης Ελλάδος και Ισραήλ και δημιούργησαν αυτό το έγκλημα.
Θα έλεγα, λοιπόν, ότι δεν θα ήταν άσκοπο να είναι σε επιφυλακή οι αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας, μήπως προσπαθούν κάποιοι να δημιουργήσουν προβοκάτσιες. Βέβαια ότι το γεγονός επαναλήφθηκε μέσα σε δέκα μέρες δεν περιποιεί τιμή για κανέναν, έτσι δεν είναι; Η πολιτεία έπρεπε ενδεχομένως να έχει καλύτερα αντανακλαστικά. Το ένα συμβάν έγινε στις 5 και το άλλο έγινε στις 17, μόλις, δηλαδή, δώδεκα ημέρες διαφορά. Προφανώς έπρεπε να ληφθούν κάποια πρόσθετα μέτρα στην περιοχή.
Τώρα βέβαια, αυτός ο περιθωριακός τύπος όπως τον περιγράψατε πρέπει να πω ότι έχει δούναι και λαβείν, έχει επαγγελματικές σχέσεις με τη βάση και μου προξενεί εντύπωση πώς οι αμερικανοί οι οποίοι ψάχνουν και την τελευταία λεπτομέρεια του οποιοδήποτε συναλλάσσονται, δεν είχαν αντιληφθεί ότι αυτός ο άνθρωπος κινείται σε τέτοιους περίεργους χώρους.
Επαναλαμβάνω ότι θέλω τα πράγματα να είναι έτσι όπως τα περιγράψατε, απλώς θέλω να σας βάλω μέσα και αυτή τη δεύτερη σκέψη μήπως είναι κάτι άλλο περίεργο.
Τώρα όσον αφορά την επιστολή του κ. Χρυσοχοϊδη γιατί έπρεπε να είναι απολογητική; Την διάβασα από την αρχή μέχρι το τέλος, είναι απολογητική. Και εσείς κάπως έτσι την περιγράψατε. Έπρεπε να είναι το αντίθετο, να είναι καταγγελτική. Από πού λοιπόν μια εφημερίδα βγάζει αυτομάτως αυτό το συμπέρασμα ότι εμείς το κάναμε, οι Έλληνες το κάναμε, εμείς, εμείς τη στιγμή που τρεις από τους πρωταγωνιστές είναι ξένοι, είναι Βρετανοί και Αμερικανοί. Θέλω να πω λοιπόν ότι και σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν σωστή η αντιμετώπιση από τον Υπουργό.
(1SM)
Αφήστε δε που διολισθαίνει και σε άλλα πράγματα και προσπαθεί να συνδέσει άλλα πράγματα ασύνδετα μεταξύ τους.
Πολύ φοβούμαι, κύριε Πρόεδρε, ότι κάποιοι προσπαθούν και εσείς δεν το αντιμετωπίζετε αποτελεσματικά, όπως πρέπει, να δημιουργείται μια κόντρα μεταξύ των άκρων, των εξωκοινοβουλευτικών άκρων, δηλαδή. Και θα είναι επικίνδυνο, για να μη ζήσουμε στιγμές που έζησε η Ιταλία πριν πολλά χρόνια.
Δεν πρέπει, λοιπόν, να δημιουργούμε συνθήκες επώασης τέτοιων ακραίων φαινομένων στη χώρα. Πρέπει πάση θυσία, όπως έχουμε επιβάλει κανόνες ευπρεπείας και ευταξίας εις τους κινούμενους εις το κοινοβουλευτικό τόξο, να προσπαθήσουμε όλοι μας, στο βαθμό που ο καθένας μπορεί να επηρεάσει ή να συμβουλεύσει, να μην υπάρξουν ακρότητες από εκείνους που κινούνται στα άκρα, γιατί φοβούμαι ότι ετοιμάζονται πολύ αρνητικά πράγματα για την εξέλιξη της δημοκρατίας.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Θεόδωρος Πάγκαλος έχει το λόγο να δευτερολογήσει.
Έχετε το λόγο για τρία λεπτά, κύριε Αντιπρόεδρε.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης): Κύριε Πρόεδρε, θα συμφωνήσω απόλυτα με το συμπέρασμα του αξιότιμου Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. Δεν έχω την ελευθερία λόγου που έχει, γιατί είμαι σε αυτά εδώ τα έδρανα τα οποία είναι ένα είδος δέσμευσης την οποία φέρω βαρέως μερικές στιγμές, αλλά τη φέρω -δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά- και δεν έχω και το δημοσιογραφικό του παρελθόν, το οποίο είναι μια άλλη διάσταση την οποία στερούμαι.
Όμως, ομολογώ και εγώ ότι σε στιγμές δεινής πάλης της ελληνικής Κυβέρνησης για να εξασφαλίσει τους καλύτερους όρους δανεισμού, η δημοσίευση στη «WALL STREET JOURNAL», η οποία, όπως λέει το όνομά της, είναι η εφημερίδα της Wall Street, δηλαδή, του τραπεζικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών, μιας τέτοιας επιστολής δεν μπορεί παρά να μου δημιουργήσει μερικά ερωτηματικά.
Ας ευχηθούμε ότι όλα είναι τυχαία και ότι δεν υπάρχει γενικότερο σχέδιο και ότι δεν θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε άλλες μορφές, τέτοιου είδους προκλήσεων. Πρέπει, όμως, να είμαστε έτοιμοι, πράγματι. Εγώ πιστεύω ότι αντέδρασε η Αστυνομία στο μέτρο που μπορούσε να αντιδράσει. Δεν μπορούσε να φανταστεί, βέβαια, ότι αυτός μπορούσε να κινηθεί πίσω από το δρόμο, στους φωταγωγούς, γιατί έμενε δυο σπίτια μακριά από τη Συναγωγή.
Βεβαίως, πρέπει να επαγρυπνούμε όλοι και να επαγρυπνούμε και εμείς, καταπολεμώντας τέτοιες ιδέες και τέτοιες ιδεολογίες, όταν μπορούν πιο εύκολα να καταπολεμηθούν, δηλαδή, πριν γίνουν βίαιες πράξεις και έχουν απλώς τη μορφή εσφαλμένων ιδεών. Εκεί ακριβώς είναι και ο ρόλος μας.
Ευχαριστώ πολύ.

Το φιάσκο του «αντισημιτισμού» Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Σοβαρότατες πολιτικές διαστάσεις με εξαιρετικά ύποπτες και σκοτεινές πτυχές έχει πάρει πλέον η υπόθεση του διπλού εμπρησμού της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά, στις 5 και στις 17 Ιανουαρίου, με την αποκάλυψη των δραστών της επαίσχυντης πράξης. Εχει προκληθεί πολιτικός και διπλωματικός σάλος καθώς έγινε γνωστό ότι οι δράστες είναι... δύο Αμερικανοί από τη «διευκόλυνση» (δηλαδή τη βάση) των ΗΠΑ στη Σούδα, δύο Βρετανοί από τη βάση του ΝΑΤΟ εκεί και ένας Ελληνας, ο οποίος έχει σχέση με την τροφοδοσία της νατοϊκής βάσης! Οπως αποδεικνύεται από τις λήψεις καμερών επιτήρησης καταστημάτων που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο με τη συναγωγή, δράστης του πρώτου εμπρησμού ήταν ο ένας από τους δύο Αμερικανούς με συνεργούς τούς υπόλοιπους τέσσερις, ενώ δράστης του δεύτερου εμπρησμού ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους δύο Βρετανούς (33 ετών, ενώ ο δεύτερος είναι 23) με τους υπόλοιπους να φυλάνε τσίλιες! Οι δύο Αμερικανοί φυγαδεύτηκαν αμέσως στο εσωτερικό της βάσης τους και ενδεχομένως να έχουν ήδη μεταφερθεί εκτός Ελλάδας, ενώ κλιμάκιο της αμερικανικής πρεσβείας έσπευσε αμέσως στα Χανιά για να κουκουλώσει την υπόθεση και να υποβαθμίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την αναφορά στους Αμερικανούς δράστες από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Οι Αμερικανοί απαιτούν για τον σκοπό αυτόν τη συνεργασία της ελληνικής αστυνομίας, στην οποία άλλωστε οι υπεύθυνοι της αμερικανικής βάσης αρνήθηκαν να δώσουν τα ονόματα των δραστών. Εννοείται ότι η τοπική ΕΛ.ΑΣ. έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και το θέμα χειρίζεται απευθείας το υπουργείο Δημόσιας Τάξης λόγω του εκρηκτικού πολιτικού χαρακτήρα του θέματος.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους δύο Βρετανούς. Οι αρχικές πληροφορίες τούς φέρουν ως εκπαιδευτές της ειδικής μονάδας Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ, αλλά τα τελευταία 24ωρα καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως... εργαζόμενοι σε μπαρ (!) ώστε να υποβαθμιστούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι επικίνδυνες για το Λονδίνο πολιτικές διατάσεις του θέματος και φυσικά οι δικαιολογημένες αντίστοιχες υποψίες.

Το πιο διασκεδαστικό είναι ότι στην αναγνώριση των δραστών έπαιξε καθοριστικό ρόλο, όπως μεταδίδεται από τα Χανιά, το κλιμάκιο της... ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ που βρίσκεται μόνιμα στην Κρήτη, το οποίο «εισέβαλε» στα γραφεία της ΕΛΑΣ στα Χανιά και απαίτησε από τους Ελληνες αστυνομικούς να μαζέψουν το οπτικό υλικό από όλες τις κάμερες των καταστημάτων, βάσει του οποίου όντως αποκαλύφθηκαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δράστες, μαζί με τον Ελληνα «τσιλιαδόρο» συνεργάτη τους. Προφανώς τώρα οι Ισραηλινοί πράκτορες θα τραβούν τα μαλλιά τους!

Η αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών κατεξευτέλισε παράλληλα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση προς τους Αμερικανούς πολίτες προειδοποιώντας τους για τον αντισημιτισμό των... Ελλήνων! Τι έχει άραγε η Ουάσιγκτον να πει τώρα που όλοι γνωρίζουν ότι δύο Αμερικανοί και όχι Ελληνες πολίτες συμμετείχαν στους εμπρησμούς, με τον έναν μάλιστα εξ αυτών να είναι και ο εμπρηστής την πρώτη φορά;

Παρόμοιο διασυρμό υπέστη και η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», η οποία την Πέμπτη δημοσίευσε ημισέλιδο κατάπτυστο άρθρο με τίτλο «Η ντροπή της σύγχρονης Ελλάδας», για να καταγγείλει τον υποτιθέμενο αντισημιτισμό των Ελλήνων. «Η Ελλάδα υποφέρει από έλλειψη ηθικής, θρησκευτικής και κοινωνικής ηγεσίας, που να καταγγέλλει την αισχύνη του αντισημιτισμού» έγραφε λάβρη η αμερικανική εφημερίδα, επαινώντας παράλληλα την «αξιοθαύμαστη εξαίρεση του πρώην συντηρητικού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη»!

Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι η αμερικανική εφημερίδα ορίζει ως δήθεν αντισημιτισμό... «τη συνηθισμένη τώρα σύγκριση του Ισραήλ με τους ναζί στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης»! Αποδεικνύεται έτσι ότι όλος αυτός ο θόρυβος αποσκοπεί συν τοις άλλοις στο να πιέσει τα ελληνικά ΜΜΕ να σιωπούν μπροστά στα εγκλήματα που διαπράττουν τα αιμοσταγή στρατεύματα του Ισραήλ σε βάρος αμάχων Παλαιστινίων. Μάταιος ο κόπος των Αμερικανών. Δεν θα το καταφέρουν.

ΥΠΟΨΙΕΣ
Προβοκάτσια ξένων υπηρεσιών;

Η ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ των δραστών εγείρει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί από τις βάσεις πυρπόλησαν δύο φορές τη συναγωγή λόγω προσωπικής πολιτικής εμπάθειας εναντίον των Εβραίων ή έδρασαν κατόπιν εντολών μυστικών υπηρεσιών των χωρών τους; Εχουμε να κάνουμε δηλαδή με τυχαίες πράξεις αντισημιτικού κρετινισμού τεσσάρων ανεγκέφαλων Αμερικανών και Βρετανών ή με πολιτική προβοκάτσια ξένων πρακτόρων με στόχο τη δυσφήμηση της Ελλάδας στον εβραϊκό κόσμο που κατέχει κορυφαίες θέσεις στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, σε μια φάση που η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και επομένως έχει ανάγκη τις ξένες τράπεζες;

Εφημερίδα Εθνος 25.01.2010

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=9758884

Ασμα 2ο

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Ζωγράφος || Αλέξια

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου
με το καθημερνό της φόρεμα
κι ένα χτενάκι στα μαλλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Άουσβιτς,
του Νταχάου κοπέλες,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι,
δεν είχε πιά το φόρεμά της
ούτε χτενάκι στα μαλλιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της
και τ’ αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Μαουτχάουζεν,
κοπέλες του Μπέλσεν,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε στην παγερή πλατεία
μ’ ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι,
με κίτρινο άστρο στην καρδιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της
και τ’ αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Ασμα 1ο -

Όμορφη, όμορφη, όμορφη πού' σαι αγάπη μου.
Τι όμορφη που είσαι...
Γλυκιά σαν του περιστεριού και τρυφερή η ματιά σου
Καμιά από τις όμορφες δεν παραβγαίνει εμπρός σου
Εσύ είσαι κρινολούλουδο κι εκείνες είναι αγκάθια
Ίδια με κόκκινη κλειστή τα κόκκινά σου χείλη
Σα ρόδι που το κόψανε στη μέση
μου φαντάζει πίσω από το πέπλο σου το ροδομάγουλό σου
Τα δυο σου στήθια μοιάζουνε δίδυμα ζαρκαδάκια
που να βοσκήσουν βγήκανε μες στα ανθισμένα κρίνα.
Φίλα με, φίλα με, μ' όλα τα φιλιά που έχεις μες στο στόμα
μέθα με στης αγκαλης σου το πιο γλυκό κρασί
και το όνομά σου άρωμα, μύρο χυμένο κάτω
Όλων των μύρων τ' άρωμα και η ευωδιά είσαι εσύ
ναι, πιο πολύ κι από το κρασί μεθώ όταν μ' αγγίζεις
να σ' αγαπάνε, άντρα μου, αυτό μονάχα αξίζεις.
Όμορφη, αψεγάδιαστη είσαι αγαπημένη.
Μου 'χεις κλέψει την καρδιά μου, αγάπη μου, αδελφή μου,
μ' ένα σου βλέμμα μοναχά, μια χάντρα στο λαιμό σου.
Μέλι κερήθρας στάζουνε τα δυο γλυκά σου χείλη
μέλι και γάλα αργοκυλούν στη γλώσσα σου από κάτω.
Κήπος κλειστός, ολάνθιστος είσαι αγαπημένη
πηγή με γάργαρο νερό, παράδεισος από δροσιές
παράδεισος από ροδιές το κάθε σου αυλάκι.
Κανέλα, μοσχοκάλαμο, κι ο νάρδος με τον κρόκο
και ρίζες αρωματικές του Λίβανου και σμύρνα
και αλόη και όποιο μύρο πεις, σε σένα ευωδιάζουν.

Σήκω βοριά, έλα νοτιά, φύσα τα κλωνιά μου
να ξεχυθούν , να σκορπιστούν παντού οι ευωδιές μου.
Σήκω βοριά, έλα νοτιά φυσήξτε τα κλωνιά μου
να ξεχυθούν , να σκορπιστούν παντού τα αρώματά μου.
Σήκω βοριά, έλα νοτιά, φυσήξτε τα κλωνιά μου
να ξεχυθούν , να σκορπιστούν παντού τα αρώματά μου.
Κι ας κατεβεί ο άντρας μου στον κήπο που 'ν' δικός του
για να γευτεί όποιο καρπό απ' τα κλαδιά του θέλει
για να γευτεί όποιο καρπό απ'τα κλαδιά μου θέλει.


Η Ειρήνη Παπά απαγγέλλει από το Άσμα Ασμάτων. Η μετάφραση και ποιητική απόδοση ανήκει στον Λευτέρη Παπαδόπουλο και η μουσική στον Βαγγέλη Παπαθανασίου - Συλλογή "Ραψωδίες"

Αγιασθήτω το όχημά σου Του Σταμάτη Φασουλή ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010 http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4556263&ct=4

Αυτή η φωτογραφία στα «ΝΕΑ» της περασμένης βδομάδας, των αυτοκινήτων στη σειρά έξω από τον Άγιο Χριστόφορο στο Ναύπλιο, με τα καπό σηκωμένα στον αέρα σε άσεμνη στάση και σε στυλ «ράντισέ με παπά μου ν΄ αγιάσω», μ΄ έφτιαξε για καμιά δεκαριά μέρες. Ήμουν έτοιμος να φτιάξω βαλίτσες για την πρώτη πρωτεύουσα των Νεοελλήνων (ουδεμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες. Πάσα ονομαστική ομοιότης είναι εντελώς συμπτωματική), αλλά το ρεπορτάζ με σταμάτησε καθώς με πληροφόρησε ότι εδώ, δίπλα μου, στα Σπάτα, ουρές τα αμάξια έξω από το ιερό προσκύνημα της Αναστάσεως του Χριστού, με τη μηχανή ξεβράκωτη και τα καπό τους τούρλα, περιμένουν την αγιαστούρα να τα καθαγιάσει.

Αργότερα βέβαια διαπίστωσα ότι δεν είμεθα οι μόνοι. Όχι, έχουμε και παρέα, και μάλιστα ενός πολιτισμένου κατά τα άλλα λαού, αυτού των Βρετανών. Στη διπλανή φωτογραφία λοιπόν κάτι φρεσκοπλυμένοι (έτσι περιέργως έδειχναν) Λονδρέζοι της ενορίας του St. Lawrence, βοήθειά μας, είχαν σηκώσει την δεξιάν με τα κινητά στον αέρα ωσάν λάβαρα και περίμεναν τον Αγγλικανό πάστορα να τους τα ευλογήσει. Στην Αγία Τράπεζα, δε, είχαν θρονιαστεί ωραιότατα μερικά λάπτοπ, ο Θεός να με συχωρέσει. ΄Όλα τα λεφτά όμως είναι η ευχή του ιερέως:

- «Είθε να είναι η γλώσσα μας ευγενική, τα e-mails απλά και τα sites εύκολα προσβάσιμα». Είθε. Τι να πω κι εγώ ο Χριστιανός;

Τώρα για τα ζώα που πάνε για να τα ευλογήσει στη Νέα Φιλαδέλφεια ο γνωστός φιλόζωος και προστάτης Άγιος Μόδεστος. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν ξέρω κανέναν να αποκαλούν Μόδεστο, ούτε καν σε ύφος «Κάτσε κάτω, ρε Μόδεστε, με τις μαλακίες σου». Θα μου πεις όμως, εδώ δεν ακούς το μόδιστρος πια, διότι όλοι γίναν από σχεδιαστές και πάνω, πολλούς δε αποκαλούν και Ιερείς, το Μόδεστος σε μάρανε; Ε, λέμε κι εμείς πού και πού καμιά μπαρούφα να περάσει η ώρα.

Στον Άγιο Μόδεστο λοιπόν, για να επανέλθω, δεν με εξέπληξε η ευλογία των μικρών τετραπόδων, ίσως γιατί έχω εξοικειωθεί με την ιδέα από τότε που η Μαριανίνα πήγαινε, πριν εφευρεθεί ο ορθόδοξος Άγιος, τα σκυλιά και τα παπαγαλάκια της στην καθολική εκκλησία ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου που, εκτός από προστάτης των ερωτευμένων, είναι και των ζώων. Είναι τυχαίο αυτό τώρα; Τέλος πάντων, δεν θέλω να επεκταθώ. Εκεί λοιπόν στον ιερό αυτό χώρο μέχρι και η Μαριανίνα, η πλέον ζωόφιλη που γνωρίζω εν Αθήναις, ήρθε και αγριεύτηκε η γυναίκα γιατί την ώρα της ευλογίας ανάμεσα σε σκύλους, γατιά, καναρίνια, χελώνες, χαμστεράκια και άλλα ευγενή οικόσιτα εισέβαλε στον ιερό τον χώρο κι ένα γαϊδούρι. Μάλιστα. Φέρανε στην εκκλησιά κοτζάμ γάιδαρο να τον αγιάσουνε. Οπότε, τι κινητά μου λες εσύ και αυτοκίνητα. Τουλάχιστον τα αυτοκίνητα δεν τα μπουκάρουνε στο Ιερό Προσκύνημα της Αναστάσεως του Χριστού. Προς το παρόν, δηλαδή. Διότι το μέλλον κανείς δεν ξέρει πια τι μας επιφυλάσσει.

Μετά τιμής Σταμάτης Φασουλής Βρυξελλών και πάσης Ελλάδος.

έχει κολλήσει η σελίδα στα αγαπημένα εδώ σε αυτό το άρθρο του ...ψυχίατρου.... ...αγάπα και σεβάσου την πέτρα λοιπόν.... αναγνώστη....

http://pyxida.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2904

Ενθύμια πέτρινα
Γ.Κοκκινάκος



Το παλιό μου σπίτι ακόμα κατοικώ
Και στα ίδια τριξίματα τρομάζω…
Έφυγαν, έφυγαν ένας αέρας οι άνθρωποι
Οδ. Ελύτης

Το σπίτι στην ορεινή Αρκαδία θέλει να γκρεμιστεί. Μα οι μνήμες δεν το αφήνουν. Το βορεινό παράθυρο που βλέπει στο δρόμο… έχει δει τους επισκέπτες να έρχονται στο σπίτι. Τους διαβάτες να περνούν. Τα παιδιά της γειτονιάς να παίζουν στην αυλή και στο δρόμο. Μα και τις νύφες να περνούν για την εκκλησία φορώντας τα χειροποίητα νυφικά. Γλεντοκόποι να τραγουδούν με τη συνοδεία της πίπιζας και του νταουλιού.

Έχει δει κηδείες να πορεύονται προς το νεκροταφείο και προς το ΕΠΕΚΕΙΝΑ. Ένα ζωντανό ενθύμιο μνήμης: Ανάμνησης, νοστ-αλγίας. Από μέσα ακούει το πρώτο κλάμα των νεογέννητων όταν έρχονταν στον κόσμο απ’ τα χέρια της μαμής. Αλλά και τις τελευταίες ώρες του γέροντα όταν έλεγε τις ύστατες ψιθυριστές κουβέντες-εντολές για τους επόμενους.

Απ’ το κατώι ακούει τα βελάσματα και τους άλλους ήχους των ζώων, υπόμνηση μιας αλλοτινής εποχής φιλικότητας όλων των ζωντανών πλασμάτων της φύσης.

Και αντιστέκεται. Αντιστέκεται στην πτώση, στη φθορά, στο χρόνο. Για να μας υπενθυμίζει την χρησιμότητα των παραθύρων!

Κι απ’ το μπαλκόνι ακούει το δίσκο με τα κεράσματα στους ξένους και τις ευχές. Με εκείνες τις παλιές, τις ακριβές λέξεις, τις γλυκόηχες, τις μουσικές.

Συνωμοτεί και κρατά τα μυστικό της κόρης. Φυλάσσει στο κουτί με τα δυσεύρετα την ακριβή λοξή, γρήγορη ματιά στον καλό της που περνά βιαστικά το δρόμο.

Νοιώθει τα μπουμπουνητά, βλέπει τις αστραπές, το κελάρυσμα του νερού και ακούει τον τροπαιούχο άνεμο ανάμεσα στο φύλλωμα των ελάτων.

Ακούει τα παραμύθια και τα νυχτέρια στο σοκάκι, καταλαγή, καταφυγή των ανθρώπων του μόχθου. Προστασία του ήθους και του κοινοτικού τρόπου ζωής.

Εδώ έζησαν άνθρωποι που δεν ‘’πήγαν πουθενά’’. Που το σπίτι, η αυλή, το χωριό ήταν το σύμπαν τους. Ακούει τις αναπνοές τους, τις οσμές τους, τον ιδρώτα τους. Και αντιστέκεται. Δεν θέλει να γκρεμιστεί. Για να μας υπενθυμίζει ότι ο χρόνος του καθενός είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Μαζί.

Ευτυχώς. Για να έχει νόημα ο κόσμος.

Πώς να μην ανάψεις κερί! Κι ας μην πρόκειται για εκκλησία…

Στον Αντώνη που αγαπά
Και σέβεται την πέτρα

πρωτοχροννιάτικα.........

πιο αισιόδοξα από 'δω και πέρα.... ...δεν θέλω το κακό για κανένα....

δεν μπορεί ρε παιδιά να γίνονται τέτοιες ζημιές στις υποδομές με κάθε σκαμπανέβασμα του καιρού - άσε που μετράμε πια τους τελευταίους μας χειμώνες, παγκόσμια, εδώ: Χανιά, Κρήτης έχει τέτοια ηλιοφάνεια, θα επανέλθουν όσοι πριν μερικές δεκαετίες δικαιολογόντουσαν ότι η Ελλάδα σαν ....θερινός κινηματογράφος που ήταν, δεν έχει θέρμανση.... ούτε ανάγκη για θέρμανση....

εγώ παρόλα αυτά... ένα μικρό ενδιασμό τον έχω... ...εσωτερικό κρύο; λίγο που είναι και η επιδημία σε ύφεση ...αμάν πια.... μπρρρ....!!!!!

άλλο αυτό...
...ψάξτε στα αρχεία της διαλυμένης πια Ε.Σ.Υ.Ε. ....
....εικόνα ταχέως ανεπτυσσόμενου "....ιμπεριαλισμού..." δείχνουν οι γεννήσεις παιδιών μεταναστών ...η δεύτερη ή τρίτη γενιά εσαεί παρούσα... ..δεν έχει σημασία....
ενώ εμείς....;;;; πότε πάλι τσακώθηκα με τον πατέρα μου που μου αδειάζει κρυφά το καλαθάκι των σκουπιδιών.... τι κάνω ακόμα ....υπό την οικογενειακή σκεπή;;;

η χώρα είναι κομμένη στα δύο, έχει κρυφτεί στην Β.Ελλάδα ο Καραμανλής και ο λεπτός και ψηλός Πρωθυπουργός μας αποδίνει ιθαγένεια και το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στους νόμιμους μετανάστες.... ή διαφορετικά η Ευρώπη μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς των επαγγελμάτων γίνεται μια μεγάλη πατρίδα, για Αλβανούς, Μακεδόνες, Βούλγαρους και όλους τους από βορρά και ανατολή γείτονες μας, άρα όπου να' ναι - με τις επόμενες υποχωρήσεις μας - θα λυθεί και το Κυπριακό - υπέρ μας(;)- το τέλος των εθνικών κρατών, οι μετανάστες και οι ....διαφορετικοι στην εξουσία...... ...βγαίνει και η θλιμμένη τηλεπαρουσιάστρια των ειδήσεων στις εννιά και μας κάνει μια μικρή ανακεφαλαίωση της δεκαετίας.... ....πότε υποψήφιε Μεσσία θα πάρει τέρμα και αυτή η εποχή της Pax Americana.....

....υπηρετώντας τη Δημοκρατία, την αλήθεια και την πρόοδο

Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη με άφατη θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη, προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του. Ο εκλιπών υπήρξε συνεχιστής αλλά και ανανεωτής της πρωτοποριακής δημιουργίας του πατέρα του Δημήτρη στον χώρο της έντυπης, αντικειμενικής εκδοτικής ενημέρωσης, που άρχισε το 1922 και συνεχίζεται αδιάλειπτα ως τις ημέρες μας, πάντοτε υπηρετώντας τη Δημοκρατία, την αλήθεια και την πρόοδο στην Ελλάδα.

..... .....

Αναφέραμε για την δεκαετία του ’70 ότι σηματοδοτεί την αρχή της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των πολιτών στην Ευρώπη και στον ανεπτυγμένο κόσμο. Σήμερα που οι οικονομικοί και αναπτυξιακοί όροι όπως και κάποιοι περιβαλλοντικοί όροι έχουν ως ένα βαθμό αντιστραφεί και οι αγορές στην Ανατολή - Κίνα και την Λατινική Αμερική επιβάλλουν μέρος των κανόνων της Συμφωνίας για το Κλίμα στην Κοπεγχάγη (2009) αντιλαμβανόμαστε τις σημασίες αλλά και τις συνθήκες της χρονικής συγκυρίας του 1972 που με την Σύμβαση για την Προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς αρχίζουν να “καταλογοποιούνται” οι φυσικές τοποθεσίες και τα μνημεία με την πλειοψηφία να ανήκει από τότε σε χώρες που χαρακτηριζόταν αναπτυσσόμενες. Είναι πιστεύω γνωστό ότι στον τρόπο με τον οποίο οι κλιματικές συνθήκες όπως και η περιβαλλοντική μόλυνση επιδρούν στην κατάσταση των μνημείων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό οι μέθοδοι αποκατάστασης τους. Είναι ακόμα γνωστό ότι η Ευρώπη έχει να επιδείξει μεγάλο αριθμό βιομηχανικών μνημείων. Ήταν πάντως η πρώτη φορά που ο Πολιτισμός και η Φύση έγιναν τα δύο ομογενή και ισοδύναμα συνθετικά μέρη για την προστασία και ταξινόμηση των μνημείων και θέσεων της φύσης, περιβαλλοντικών αγαθών και τοπίων μέσω συνειδητοποιημένων ατόμων, εθνικών κυβερνήσεων, διεθνών οργανισμών, σημαντικών μη – κυβερνητικών οργανισμών. Από όλες τις παγκόσμιας εμβέλειας Συμβάσεις είναι αυτή με τον μεγαλύτερο αριθμό επικυρώσεων. Τα τελευταία χρόνια προτεραιότητα δόθηκε σε παγκόσμιες εκστρατείες διάσωσης Μνημείων του Καταλόγου και όχι στον εμπλουτισμό του. Σημαντική ήταν επίσης η συμβολή της Σύμβασης στην σωτηρία και την αποκατάσταση των μνημείων στα Βαλκάνια, την Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική κατά την διάρκεια των τελευταίων ένοπλων συγκρούσεων. Το πιο σημαντικό μέρος των πολιτιστικών θέσεων του Καταλόγου αναφέρεται σε πόλεις – πόλεις μνημεία, ζωντανές πόλεις ή πόλεις νεκρές. Μας ενδιαφέρουν ακόμα κάποια “πολιτιστικά” τοπία (1992) με αυξημένη πιστεύω αισθητική σημασία – κατάλοιπο ίσως μιας εποχής κυριαρχίας συντηρητικών ή φιλο-μοναρχικών αντιλήψεων περί “καλαισθησίας” – δημιουργήματα της φύσης ή μικτές θέσεις με ούτως ή άλλως επιβεβαιωμένο επιστημονικό - περιβαλλοντικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Από το 2003 τολμά να διεκδικεί, ίσως όχι για πρώτη φορά, μια θέση στον Κατάλογο και ο Δρυμός Σαμαριάς – το Φαράγγι – οι ορεινοί οικισμοί και η ευρύτερη περιοχή των Λευκών Ορέων με κύριο επιχείρημα την θέση που έχουν αποκτήσει στην καρδιά και την συνείδηση των Κρητών και των επισκεπτών του νησιού αλλά και της πνευματικότητας, της αντιπροσωπευτικότητας τους. Ένα διαφορετικό παράδειγμα θα ‘ταν να προταθεί για μια θέση στον Κατάλογο το Ακρωτήριο Σπάθα το οποίο μέχρι πριν λίγα χρόνια αποτελούσε μέρος του ανεκμετάλλευτου αποθέματος της Κρητικής γης. Είναι εγγεγραμμένη περιοχή στο δίκτυο προστατευόμενων βιότοπων, σχετικά αραιοκατοικημένο - στους συνηθισμένους χάρτες δεν παρατηρώ οικισμούς - και μάλιστα κατά την όψιμη Τουρκοκρατία παρέμενε υπό τον έλεγχο των Βενετών. Θα αναφέρουμε για την Σύμβαση ότι επέλεξε στην τρίτη ετήσια τακτική σύνοδο της (1978) σαν έμβλημα ενοποιημένους ρόμβο και κύκλο. Είναι η ανθρώπινη δημιουργία όπως εμπεριέχεται και εξαρτάται από την φύση σχηματοποιώντας έτσι επιτυχημένα την αλληλεξάρτηση και την αλληλουχία μεταξύ φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος. H προσέγγιση από αυτό που εννοούμε σαν “μέσα”, από τα έπιπλα ή τα αντικείμενα της καθημερινότητας ή ακόμα και τις επιθυμίες και τις συνήθειες, ή ακόμα κι αν κινηθούμε από το “έξω” όπου παγιδευόμαστε από όλες τις συνθήκες και σημασίες της πόλης, μας αποκαλύπτει ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο: σχεδιασμένοι άξονες και επίπεδα που τέμνονται να παρουσιάζονται σαν στοιχεία αστικού περιεχομένου, ενώ πρόκειται για μεταφορά από το φυσικό περιβάλλον στα ανθρώπινα μέτρα. Οι λόγοι που την εξηγούν είναι η κυριαρχία πάνω στην φύση ή η καλλιέργεια της γης αλλά και η ανάγκη για προστασία από τα φυσικά φαινόμενα ακόμα και το αίσθημα της ανασφάλειας, π.χ. απέναντι στο δάσος ή αυτή του πλήθους - του φόβου του άλλου, του αγνώστου, ακόμα και οι λατρείες: όριο είναι εκεί που ξεκινά κάτι, ακόμα και αν αυτό γίνεται διαδοχικά, με ένταση, έστω και αν απλά υπονοείται – είναι η αρχή ή η ανακάλυψη αυτού που προορίζεται να κατοικηθεί….. Αν ανατρέξει κανείς στην παιδαγωγική διαδικασία της αρχιτεκτονικής οι απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα είναι πολύ καλά κρυμμένες.
Από το 1993 και μετά μπορούμε να μιλάμε για ένα άλλο μεγάλο αλλά μη - κυβερνητικό πολιτιστικό οργανισμό: ο Οργανισμός των Πόλεων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς – για τα μέλη του οποίου απαραίτητη προϋπόθεση – εκτός από την αποδοχή του ορισμού της ζωντανής πόλης – είναι η εγγραφή στον Κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Με έκπληξη διαπιστώνω ότι σαν μέλος παρατηρητής αναφέρεται από το 2004 η Έδεσσα στην οποία έχει αφήσει εμφανή ίχνη η αρχιτεκτονική του πριν από αρκετά χρόνια επισκέπτη εδώ Α. Βαρλάμη. Στην θέση της θα μπορούσαν να είναι και άλλες πόλεις, εκτός από την Ρόδο, την Πάτμο και την Κέρκυρα, πόλεις όπως τα Ιωάννινα και η ανταγωνίστρια των Χανίων, Καβάλα. Είναι η προσπάθεια για την ένταξη των Χανίων λίγο πιο κάτω από την αφετηρία; Πρέπει τελικά να απαντήσουμε για ακόμα μια φορά σε προβλήματα τοπικά; Ή ακόμα πιο ιδιαίτερα, προσωπικά, ερωτήματα του διάλογου και της διαμόρφωσης μιας πραγματικότητας εννοιών που οδηγούν στην αναγνώριση του οικείου σχεδιασμένου περιβάλλοντος μας; Πως “προκρίνονται” τα αμέτρητα μνημεία της επικράτειας, πόλεις ή “θαύματα της φύσης” για να προταθούν στις Παγκόσμιες θέσεις; Είναι τελικά η ένταξη στον Κατάλογο απάντηση στις προκλήσεις της παγκόσμιας κοινότητας και του πολιτικού όσο και πολιτιστικού σήμερα στην Ευρώπη; ή τελικά είναι το κεκτημένο που απορρέει από την παγκόσμια εμβέλεια του Ελληνικού πολιτισμού και την σημερινή θέση της χώρας στον Πλανήτη; (την απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα φαντάζομαι ότι μπορούν να την δώσουν οι αναγνώστες) Μήπως όντως έχει την δύναμη να αναδιαμορφώσει την κοινωνική και οικονομική ζωή των κατοίκων της πόλης σαν σύνολο; Θα αναλογιστεί κανείς την σημασία του ανθρώπινου παράγοντα; Ένας απαράβατος όρος για την ένταξη στον Κατάλογο είναι ότι θα επέτρεπε ακόμα την διατήρηση και κάποιων παραγωγικών διαδικασιών και υπηρεσιών ακόμα και την ενίσχυση ζωντανών γειτονιών κατοικίας (βλ. παλ. πόλη Ρόδου). Αναρωτιέμαι πάλι για τις διαφορές ανάμεσα σε μια αντίληψη για τις πόλεις-μνημεία που επιτρέπει την συνύπαρξη και την επιβίωση των περισσότερων συνθετικών μερών τους και έχει την απαιτούμενη οικονομική ανταποδοτικότητα και την αποδοχή του συνόλου σε σχέση με την υποχρέωση και τις σκοπιμότητες για την υπογραφή αποδεικτικών, συγχωρώ-χαρτιών και συμβολαίων..... δηλαδή του τυπικού μέρους της εγγραφής σε ένα τέτοιο Κατάλογο;

Μπορούν να γίνουν μικρές αναφορές στο έργο της ΝΤ.Ν. Κόνσολα “Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ” Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 1995

.....

Η διατήρηση και η διαχείριση ακόμα και ο σχεδιασμός για τις ιστορικές περιοχές στην πόλη, σε σχέση μάλιστα με το μέγεθος του σημερινού πολεοδομικού συγκροτήματος, δεν είναι προϋπόθεση π.χ. μόνο για την τουριστική ανάπτυξη αλλά οι όροι από τους οποίους εξαρτάται η καθημερινότητα μας, ακόμα και αυτή η ίδια η πολιτική – κοινωνική ζωή και η οικονομική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα είναι μία πρόκληση απέναντι στην παγκόσμια κοινότητα, το κόστος της οποίας συχνά υπερβαίνει τα όσα διατίθενται, απαιτώντας την συμμετοχή και την στήριξη επιλεγμένων πολιτιστικών δράσεων, ατόμων, ιδρυμάτων, επισκέψεις, γενικά ενδιαφέρον και κινητικότητα.
Η ιστορική πόλη των Χανίων ακόμα και στην εκτός των τειχών περιοχή παραμένει μια συμπαγής πόλη - μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες διατηρούσε βιώσιμα χαρακτηριστικά, χώρους πρασίνου, κοινόχρηστους χώρους και κυρίως επαφή με συγκροτημένες γειτονιές κατοικίας. Εδώ και αρκετά χρόνια γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστούν όσα από τα προβλήματα προκαλούν η πίεση της αγοράς, η συνεχής υποβάθμιση της, ένα ερώτημα είναι εάν υπάρχει ανάγκη απομαγαζοποίησης, η διόγκωση του τομέα των υπηρεσιών και των χρήσεων αναψυχής και η κυκλοφοριακή πίεση, ο μαζικός τουρισμός σε γειτονικούς δήμους, η παρουσία οργανωμένης επαιτείας ακόμα και αυτή των μεταναστών όπως και η παλαίωση του οικοδομικού όγκου και η προαστιοποίηση μέρους της κατοικίας….Αναφερόμενοι εδώ στην επικαιρότητα ένταξης της περιτειχισμένης πόλης στον Κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς θα κάνουμε μια μικρή αναδρομή και κάποιες υποθέσεις:
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ιδρύθηκε το 1948 με κυριότερο στόχο την αποφυγή παγκόσμιων συγκρούσεων – ο Πολιτιστικός και Εκπαιδευτικός εταίρος του ακολούθησε αρκετά χρόνια μετά. Στα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα που είχε κληρονομήσει η Ευρώπη και ο κόσμος προστίθεται αυτό της “αναίρεσης” των συνεπειών του πόλεμου, κάτι που ανέλαβαν οι νικητές αλλά και τα ίδια τα κράτη πρώτα με την ευρεία ανακατασκευή των κεντρικών περιοχών των ιστορικών πόλεων στην Ευρώπη.












Στις φωτογραφίες η Δρέση (μια άλλη Γερμανική πόλη) πριν τους βομβαρδισμούς (1910), και το κέντρο της παλιάς πόλης το 1945, πηγή Wikipedia

Κτήρια που έχουν καεί από εμπρηστικές βόμβες είναι σχετικά εύκολο να επανέλθουν στην αρχική κατάσταση τους, σε πολλές περιπτώσεις που η καταστροφή ήταν ολιστική όπως το κέντρο της Λειψίας νέα κτήρια κατασκευάστηκαν με παρόμοιες τεχνικές, με την χρήση ίδιων υλικών και ακριβή αντιγραφή των σχεδίων τους.
Παρόμοια παραδείγματα υπήρχαν αρκετά όπως το σημερινό μουσείο Ερμιτάζ στο Πέτρογκραντ που είχε καταστραφεί ολοκληρωτικα













Στην φωτογραφία καταστροφή σε οροφή του Μουσείου Ερμιτάζ, η φωτογραφία προέρχεται από τον δικτυακό τόπο του Μουσείου όπου υπάρχει εκτεταμένο αφιέρωμα για την περίοδο του Πολέμου και τις αναστηλωτικές εργασίες.
Ηταν το Ερημητήριο του Μεγάλου Πέτρου στην Βαλτική Θάλασσα.
Αναρωτιέμαι εάν σε αυτές τις περιπτώσεις διατηρήθηκε η αυθεντικότητα των μνημείων και αν έγινε αποδεκτή εκ νέου η ακεραιότητα τους αφού σε μερικές περιπτώσεις τα ίχνη του πολέμου κρύβονται με τεχνάσματα ή υπάρχει ασυνέχεια στον χώρο και στην μνήμη ή ανακρίβειες στην θέση ή καλύτερα την στάση π.χ. γλυπτών που κοσμούν σιντριβάνια, στον αριθμό σκαλοπατιών κάποιων κλιμάκων ή τον αριθμό των παραθύρων αλλά και τις λειτουργίες όπως φυσικά και τις χρήσεις.










Το καταφύγιο του ηγέτη της Αν. Γερμανίας Honecker δεκαετία ‘80














Fontana di Trevi, Ρώμη, σύγχρονη εποχή.



(Σήμερα πια η αρχιτεκτονική των καταφυγίων και των ίδιων των "μνημείων" του πολέμου αναδεικνύεται με όρους ανάλογους με αυτούς της επανάχρησης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής).

Είναι γεγονός γνωστό ότι τα κτήρια στις ιστορικές πόλεις κρύβουν εκτός από πολλές φάσεις στην κατασκευή τους και διαφορές στα επιμέρους δομικά στοιχεία τους.

Ανασκαφικές και αναστηλωτικές εργασίες στον Αγ. Πέτρο των Δομινικανών (16ος - 17ος αιώνας), Ηράκλειο Κρήτης, αν περάσετε σήμερα από την παραλιακή ζώνη ρίξτε μια ματιά στον Ναό, μια πέτρινη κατασκευή που φτάνει στο αρχικό της ύψος, πηγή ΥΠ.ΠΟ.

Στην περίπτωση όμως των Χανίων η προσπάθεια είχε μάλλον τα χαρακτηριστικά επανόρθωσης ή καλύτερα ανασυγκρότησης διακεκριμένων ενοτήτων του ιστορικού κέντρου μέσα από επεμβάσεις με χαρακτήρα διαχρονικό. Στην φωτογραφία η Havre στην Γαλλία - το Δημαρχείο - Μνημείο του Καταλόγου - πηγή U.N.E.S.C.O.























Η εξέλιξη των αναπλάσεων οδηγεί στην μίμηση(;) κάποιων από τις πρώτες επιτυχημένες "αναγεννησιακές" αρχές γεωμετρικής χάραξης αξόνων και διακανονισμού π.χ. οικοδομικών τετραγώνων, πλατειών και ελεύθερων χώρων τώρα πια κάτω από ένα ορθολογικό πρίσμα και είχε σαν αποτέλεσμα την διαμόρφωση μιας πόλης λιγότερο πυκνής – σ’ αυτό πρέπει να προσθέσεις και τον μεγάλο αριθμό νέων κατασκευών. Είναι αρκετά δύσκολο να εμβαθύνει κανείς τόσο πολύ και τόσο θεωρητικά για την διατήρηση και ανακατασκευή των κτηρίων και τις αναπλάσεις στις πόλεις. Τα έργα εφαρμόστηκαν αποσπασματικά, ακόμα και στα τμήματα της παλιάς πόλης που είχαν υποστεί τις επιπτώσεις του πολέμου: Η σημερινή οδός Ποτιέ είναι ερώτημα αν αποτελεί νέα χάραξη μια που κάποια στοιχεία συνηγορούν για την μετατόπιση της αρκετά μέτρα από τον τωρινό της άξονα αλλά και αυτό όπως και άλλες ανάλογες περιπτώσεις ξεκινούν να συμβαίνουν αρκετά πριν τον πόλεμο.
Στην Ελλάδα η συνέχεια δόθηκε με βασική προϋπόθεση την υποδοχή του πληθυσμού της υπαίθρου μέσα σε ένα κλίμα έντονης αστικοποίησης (αστυφιλία) αλλά και ανάπτυξης του τουρισμού. Αυτοί οι δύο παράγοντες έγιναν αιτία να χαθεί η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική ταυτότητα που ήταν συνυφασμένη με εμφανή ίχνη και μνήμες σε πολλές ακόμα ελληνικές πόλεις.
H αρχιτεκτονική ακόμα και αν μιλάμε για την κατοικία, είναι από τη φύση της συλλογική πράξη και είναι χαρακτηριστικό απαραίτητο του πολιτισμού μας με τον οποίο γεννήθηκε. Αναφερόμενοι στην ανθρώπινη εμπειρία των πόλεων θα καταλάβουμε ότι πλησιάζουν και γεννιούνται και από τον χώρο που τις περικυκλώνει και επαναλαμβάνονται για να αποκτήσουν “νομιμότητα”, στην οποία θα αρκεστούν μέχρι να μεταμορφωθούν, να διαφοροποιηθούν, να εξελιχθούν από την αρχή. Παρόλα αυτά σήμερα και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πόλεις και το φυσικό περιβάλλον, προβλήματα ουσιαστικά βιωσιμότητας και προστασίας από την αυθαιρεσία και την οικονομική εκμετάλλευση, αυτές οι σκέψεις καθόλου κακό δεν κάνουν. Προφανώς πολλά πράγματα άλλαξαν μετά τον πόλεμο και την ανοικοδόμηση της Ηπείρου αλλά και με το τέλος της δεκαετίας του 1970 όπου έγινε φανερό ότι το φυσικό περιβάλλον στις ανεπτυγμένες χώρες αλλοιώνεται με μεγάλη ταχύτητα από την επέκταση της βιομηχανικής παραγωγής, την μόλυνση του, την όξινη βροχή και την εξάντληση των φυσικών πόρων, την κατάσταση στις περιοχές των μεγαλουπόλεων (τσιμεντουπόλεις – υπνωτήρια, νέφος αιθάλης, τοξικά, μόλυνση των ποταμών που τις διατρέχουν κ.λπ.) και την πετρελαϊκή κρίση του 1973.
Ήταν ταυτόχρονα νομίζω η δεκαετία της οικολογικής και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των πολιτών, των κοινωνιών, εποχή κινημάτων – ακόμα και προβοκατόρικων – με ανάλογες δράσεις και των πρώτων περιβαλλοντικών πολιτικών όπως εξελίχθησαν μέχρι την σημερινή εποχή που σωστά (;) θα υπέθετε κανείς ότι είναι μια εποχή αποτελεσμάτων….. (συνεχίζεται…..)











Οι “ψαριές” των τελευταίων ετών της δεκαετίας του ’70 στον Τάμεση, ένας πρωτότυπος συγκριτικός πίνακας…..