Δελφοί 1 - Συνέδριο Ε.Α.Χ.Α. Μάρτης 2003

η όποια ανάδειξη της φυσιογνωμίας των Δελφών, ήθελε την συμμετοχή όλων των τοπικών φορέων, μέσα στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα όπως αυτή είχε διαμορφωθεί στα μέσα του 2003.

από το 1860 μέχρι και τις περισσότερες από τις προηγούμενες δεκαετίες η ανάπτυξη τους ήταν, τέτοια που έδωσε στον οικισμό και τον τόπο αυτον τον διαφοροποιημένο και ακραίο χαρακτήρα τους. Η εισαγωγή του κ.Δημάρχου ήταν πιστευω αρκετή....

...μια υπερ - ανάπτυξη αυθαίρετη και ταχεία χωρίς τα στάδια και την μελέτη της υποδομής αλλά και της μορφολογίας, που οδήγησε σε μια σημερινή σχέση μεταξύ αρχιτεκτονικής και κοινωνίας χωρίς μνήμη – χωρίς ουσιαστικά σημεία αναφοράς και συνέχειας.
αν εξαιρέσει κανείς την κάλυψη των βιοτικών αναγκών και την πολύ σημαντική για τον έλληνα πολίτη επιβεβαίωση της κοινωνικής του θέσης και της επιτυχίας η πολύ σημαντική για μας μνήμη, η παράδοση και το παρελθόν όπως αυτό αποτυπώνεται στον χώρο, τα κτισμένα ιστορικά έργα, απέχουν, ίσως λόγω της πολύ έντονης εσωτερικότητας τους από την εικόνα και την ποιότητα, τον χαρακτήρα τα πρότυπα ζωής - τα παραγωγικά χαρακτηριστικά αλλά και τις ιδιαιτερότητες των μικρών και μεσαίων κέντρων που “…όφειλε” να αλλοιωθεί ή διαφορετικά να καταστραφεί και να χάσουν την “αστική” γοητεία του προπερασμένου αιώνα ή των αρχών του 20ου .
ηταν ένα από τα ωραιότερα, ιστορικότερα και επιβλητικότερα τοπία της Ελλάδας. Ο “ομφαλός της Γης” που βρίσκεται σε μοναδική τοποθεσία με σχεδόν άγριο και επιβλητικό μεγαλείο αποκτώντας κατά τους κλασικούς χρόνους - τεράστια σημασία, συνδέδεμένος με τα σπουδαιότερα γεγονότα της ιστορίας του σημερινού ελλαδικού χώρου. Ανασκάφηκε από την Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ενώ η θέση του Μαντείου αποκαλύφθηκε από έναν μοναδικό οιωνό: το σμίξιμο στον αέρα δυο αετών που έκαναν πρώτα τον γύρο του κόσμου.
το 392 μ.Χ. με το διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, απαγορευτηκε οριστικά μαζί με την αρχαία θρησκεία και λατρεία. Ευτυχώς που οι σημερινές μαγγανίες και οι μελλοντο-λογίες έλκουν την καταγωγή τους στον επερχόμενο βυζαντινό “μεσαίωνα”. Εχουν χαρακτηριστεί ως δήμος, τιμής ένεκεν και έχουν 1.500 μόνιμους κατοίκους.
η βελτίωση της φυσιογνωμικής εικόνας των Δελφών και η προστασία, προβολή και ανάδειξή τους απαιτεί και την αναβάθμιση του κακοποιημένου περιβάλλοντος ολόκληρου του τόπου και της ρομαντικής Αρκαδίας του.
μια σειρά συνεδρίων και κατευθύνσεων σε θέματα αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, περιβάλλοντος αλλά και ζητημάτων αισθητικής του τοπίου και των οικισμών προσπαθησαν να δρομολογήσουν κοινή πορεία σε διεθνές επίπεδο, σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που παίζει καθοριστικό ρόλο και στη φυσιογνωμία των πόλεων.
ανάπτυξη βασισμένη σε ένα ορθολογικό χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, θα έρχοταν να συμπληρώσει τα βασικά “αισθητικά” στοιχεία τους δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο αρμονικό αλλά και σύγχρονο σύνολο.
η αισθητική αναβάθμιση πρέπει να επιχειρηθεί στα επίπεδα:
 το πολεοδομικό και το χωροταξικό
 τηνκυκλοφοριακή αναδιάταξη
 την ανάπλαση ευρύτερων περιοχών
 τη σημειακή αναβάθμιση συγκεκριμένων ή/και περιορισμένων χώρων, κ.λπ.

η εμπειρία τότε (2003) έδειχνε ότι αυτές οι στρατηγικές και τα μεγάλα έργα εμφανίστηκαν ως απόρροια της οικονομικής ανάπτυξης των δυτικών κρατών, κάτι που 7 – 10 χρόνια πριν ήταν μια πραγματικότητα, σήμερα όμως, παρότι οι πόλεις παραμένουν στην εποχή των παγκόσμιων δικτύων, της παγκοσμιοποίησης και των τηλεδιασκέψεων μοιάζει να έχει αλλάξει και να έχει αντιστραφεί συμπαρασύροντας στην πραγματικότητα και την οικονομία.
ο αστικός σχεδιασμός και οι προσπάθειες, μεταξύ άλλων, αισθητικής αναβάθμισης μέσα από αναπλάσεις, εμφανίζονταν μεχρι μόλις χθες να «χρησιμοποιούνταν» συνειδητά ως μέσο ανάπτυξης μέσα σε ένα περιβάλλον ανταγωνιστικό , ένα νέο σύστημα – δικτύων με χαρακτηριστικά λίγο ως πολύ ενιαία.
οι μορφές του σχεδιασμού είναι κρίσιμες για όλους τους οικισμούς αυτούς, ανεξαρτήτως κλίμακας – ειδικά όμως για αυτούς που αντιπροσωπεύουν το αντίθετο των μητροπόλεων άκρο του συστήματος, τους μικρούς οικισμούς περιφερειακά τους.
με την παραμονή τους και την περαιτέρω καθιέρωση τους μέσω αυτών των στρατηγικών σε επισκέψιμα κέντρα αστικού τουρισμού υπόσχεται περαιτέρω πρόσκληση κεφαλαίων και επενδύσεων.

η συγκρότηση και η εφαρμογή των παρεμβάσεων και η διαχείριση των έργων πριν και μετά την ολοκλήρωση τους απαιτεί την συνεργασία των τοπικών φορέων και αυτή μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
η συμβολή όλων των οργανώσεων , των μη-κερδοσκοπικών και πολιτιστικών εταιριών και όλων των επιπέδων δραστηριοποίηση του πληθυσμού και των κοινωνικών τάξεων. Η συμμετοχή με λίγα λόγια , στην λειτουργία και στους θεσμούς της διοίκησης και οργάνωσης είναι κάτι που υποστηρίζονταν και αποδεικνύοταν όλο και πιο πολύ από την πολιτική που ακολουθήθηκε και το μέχρι σήμερα θεσμικό πλαίσιο τέτοιων πρωτοβουλιών.
το ενδιαφέρον για αυτόν τον μηχανισμό έντασης της αστικής και οικονομικής ανάπτυξης ξεκίνησε με πρωτοβουλία των φορέων της τοπικής ανάπτυξης δηλαδή της ισχυρής στις ανεπτυγμένες χώρες τοπικής διοίκησης.
απαιτούνται να γίνουν πολλά, με κύριες προτεραιότητες:
1. Τα πολιτιστικά αγαθά κάθε περιοχής να εντάσσονται στη ζωτική και λειτουργική δομή της.
2. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής να περιλαμβάνει μορφές συνεχούς εκπαίδευσης και ενημέρωσης επάνω στα προβλήματα, τις αμφισβητήσεις και τις προτάσεις για όσα προβλήματα αναφύονται γύρω από την πολιτιστική κληρονομιά της