Περιβαλλοντική συνείδηση και ηθική... 1ο

η βιομάζα βρωμάει... αλλά δεν φτάνει αυτό: πηγαίνετε σε οποιονδήποτε σχεδόν κήπο, ιδιωτικό, δημόσιο ή άλλο - στα αστικά πάρκα, στις πλατείες - στα δημοτικά παρτέρια και η εικόνα είναι απογοητευτική - βέβαια μπορούμε να ισχυριστούμε ότι και η πόλη βρωμάει, αλλά το πράσινο στην Αθήνα, στους μεγάλους Δήμους συνοδεύεται από τεράστιες συνολικά ποσότητες από μικροαπορρίμματα - αποτσίγαρα και χαρτάκια από τσιγάρα, από τρόφιμα - σνακ - από τα περίπτερα από τα καταστήματα ψιλικών από οικιακά απόβλητα - πλαστικά, μπουκάλια και ότι άλλο παρόμοιο...κανονικά πρέπει να ξεκινήσουμε ανάποδα, τα ξερά και τα σάπια κλαδιά τα λουλούδια και οι πεσμένοι καρποί - τα πεσμένα φύλλα τα τροφικά υπολείμματα - από το ατέλειωτο "τσιμπούσι" των ειδών της πανίδας - τα νερά που λιμνάζουν μετά από το πότισμα - όλα αυτά ενοχλούν την αισθητική μας αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτός ο βιολογικός πλούτος, ο χούμος και το πλούσιο σε τροφικά συστατικά χώμα είναι γεμάτο από βακτήρια και μύκητες - δηλαδή κυριολεκτικά η βιομάζα βρωμάει...και τα δάση; ....το ερώτημα είναι δύσκολο να απαντηθεί! παρθένα δάση, όπως αυτό του Αμαζονίου - που εκτός των άλλων υλοτομούνται άγρια - γίνονται αντικείμενο μελετών για τον πλούτο τους, τον κύκλο ζωής της χλωρίδας και της πανίδας και τα συστατικά, το είδος και τα άλλα χαρακτηριστικά του εδάφους τους - τουλάχιστον κοντά στην επιφάνεια του.χωρίς να θέλω να γράψω κάτι ειδικό - δεν μπορώ άλλωστε - το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στα υποτροπικά δάση - και στα δάση των χωρών της Μεσογείου.Αν υπολογίσει κανείς ότι η επικράτεια μιας μικρής Μεσογειακής χώρας όπως η Ελλάδα, είναι πολυσύχναστη, άρα και τα δάση έχουν εκτός από επισκέπτες και κατοίκους - πολίτες, πυρόπληκτους σήμερα, που κατοικούν έξω από τους οικισμούς - τα χωριά και τα υπόλοιπα κέντρα της επαρχίας - φανταστείτε τα προβλήματα που δημιουργούνται - από την εργασία, την διαμονή, έστω από την απλή διέλευση όλων αυτών των ανθρώπων...και αν ακόμα ο τρόπος που ανανεώνεται ο δασικός πλούτος - και δεν εννοούμε από την φωτιά - απλά αυτή την αναγέννηση - μετά το θάνατό της - της βιομάζας, δεν μας ταιριάζει γιατί δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε μέσα στον χρόνο - τουλάχιστον όχι εύκολα - όχι με όλες τις αισθήσεις μας - όχι με την "βολεψιά" μας - όχι με την ευκολία με την οποία θέλουμε να απολαμβάνουμε την φύση και σίγουρα όχι ταυτόχρονα με την πραγματοποίηση της, φανταστείτε πως αλληλεπιδρά αυτή η φυσική διεργασία με τις αντίστοιχες ανθρώπινες διεργασίες αποσύνθεσης (πως το έγραψα εγώ αυτό;!!! ούτε εγώ δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο.... μάλλον πρέπει να μπει σε εισαγωγικά ..."αποσύνθεσης") και με τις ανθρώπινες υποδομές...είναι σίγουρα ένα εκρηκτικό μίγμα....

την Δευτέρα 27 Αυγούστου γράφαμε.... και τα δάση; ....το ερώτημα είναι δύσκολο να απαντηθεί! παρθένα δάση, όπως αυτό του Αμαζονίου - που εκτός των άλλων υλοτομούνται άγρια - γίνονται αντικείμενο μελετών για τον πλούτο τους, τον κύκλο ζωής της χλωρίδας και της πανίδας και τα συστατικά, το είδος και τα άλλα χαρακτηριστικά του εδάφους τους - τουλάχιστον κοντά στην επιφάνεια του - χωρίς να θέλω να γράψω κάτι ειδικό - δεν μπορώ άλλωστε - το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στα υποτροπικά δάση - και στα δάση των χωρών της Μεσογείου.
....η μαύρη.... αλήθεια είναι - αν θυμάμαι καλά - ότι σε πολλά από τα Μεσογειακά δάση που κυριαρχεί η πεύκη σχηματίζεται στο έδαφος ένα στρώμα από πευκοβελόνες που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη άλλων ειδών της χλωρίδας - χαμηλών σε ύψος - το ίδιο παρατηρείται και σε τροπικά δάση αλλά ο λόγος είναι μάλλον η πυκνότητα των φυλωμάτων των ψηλών δέντρων που κρατούν την επιφάνεια του εδάφους ...."γυμνή" - υγρή και σκοτεινή... χεχεχε! πάντως το μεσογειακό δάσος μάλλον υπολείπεται σε τροφικά συστατικά σε σύγκριση με ....τον Αμαζόνιο!