μονόστηλο με τίτλο "Σκιάδια και παλιό λιμάνι"

Κύριε Διευθυντά,

Αναφέρομαι στο άρθρο του κ.Ανδριάνη για τις …χρονίζουσες μελέτες των σκιαδιών και τις τέντες ….υποκατάστατα στο Σιντριβάνι αφού έχω και εγώ διαπιστώσει την παράθεση των εποχών του χρόνου, του τουριστικού και κοσμοπολίτικου καλοκαιριού και του αμιγώς(;) χανιώτικου χειμώνα.
Θυμάμαι πριν λίγα χρόνια, μια συνάδελφος μηχανικός, από το προσωπικό του Υπουργείου ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μάλιστα, χαρακτήρισε τις υπαίθριες σταθερές κατασκευές που εξυπηρετούν τα καταστήματα αναψυχής, χειμώνα – καλοκαίρι, σαν Εντατικές Κλινικές Νοσοκομείου και επαναλαμβάνω εδώ τον χαρακτηρισμό, θέλοντας να τονίσω ότι, όσο αφορά στο θέμα, το Ενετικό Λιμάνι, το Κουμ Καπί και κάθε τουριστική περιοχή ή πλατεία της πόλης, αποδεδειγμένα νοσεί……
Η εικόνα έρχεται από τα δημοφιλή τηλεοπτικά σήριαλ από τις φίλες Ηνωμένες Πολιτείες – νοσοκομεία μητροπόλεων πλήρως εξοπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας απομονώνουν κάθε ασθενή στα επείγοντα με ειδικές πλαστικές κουρτίνες, αεροκουρτίνες και δωμάτια υποπίεσης……
Οι ανθρώπινες συναθροίσεις – σε τουριστικές περιοχές στο εξωτερικό – για τους ίδιους λόγους: καφέ, ποτό ή φαγητό συνοδεύονται από πράσινο (πάλι αυτές οι αναπόφευκτες ζαρντινιέρες) και αρχιτεκτονικά στοιχεία σε σαφώς πιο διακριτικούς, πιο μαζεμένους σε έκταση, χώρους λίγων τετραγωνικών που δημιουργούν μια αίσθηση οικειότητας και ηρεμίας…εκεί απαγορεύεται και το κάπνισμα. …και πάλι, όσο αφορά το θέμα των τραπεζοκαθισμάτων, οι δήμοι σε κάθε χώρα και κάθε περιφέρεια αντιμετωπίζουν προβλήματα: καθαριότητας, διευθέτησης και οριοθέτησης των χώρων και φυσικά επιβολής προστίμων – της είσπραξης των δημοτικών φόρων, προβλήματα κατάληψης των δημόσιων χώρων.
Δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να εξεταστεί εδώ μια διαφορετική πτυχή, αυτή της δημόσιας ιδιοκτησίας και φυσικά η κοινή προοπτική πόλης και αρχιτεκτονικής στον υπαίθριο δημόσιο χώρο!
Τα πράγματα εδώ φαίνονται απλά: τα κακόγουστα, τις περισσότερες φορές, σύνολα από ομπρέλες, πανιά – σίδερα – πλαστικά – τζάμια – θερμάστρες – ανεμιστήρες – τεχνητές βροχές, air condition – κλιματισμούς και πάσης φύσεως δροσιστικά ή θερμαντικά συστήματα – είναι δυστυχώς ότι πιο ακριβό έχουν να επιδείξουν τα περισσότερα καφέ, τα εστιατόρια και τα μπαρ στα Χανιά, τουλάχιστον μετά τις επίπεδες τηλεοράσεις, έτοιμες… ή πλήρους ανάλυσης…
Αρκεί καλό γούστο και σεβασμός στους πολίτες, όχι μόνο στους πελάτες, στα μνημεία – όταν μιλάμε για το Λιμάνι και την παλιά πόλη και φυσικά περισσότερο χρήμα κατά προτίμηση ιδιωτικό, για την αναπαλαίωση και την ανακατασκευή των κτηρίων που φιλοξενούν τέτοιες χρήσεις.
Αναμφισβήτητα ο ρόλος αυτών των υπαίθριων κατασκευών είναι θεραπευτικός… απέναντι στην ζέστη, τον ήλιο ή στο κρύο, την βροχή…. όπως όμως θεραπευτικό είναι να πίνεις τον καφέ σου στην παραλία του Λιμανιού – χειμώνα – καλοκαίρι, να βγαίνεις να διασκεδάζεις το βράδυ, δεν ξέρω μόνο για την οπτική που προσφέρουν αν είναι εξίσου θεραπευτική – ή μήπως λίγο θολή; όπως και για το εάν αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο κυριότητας του χώρου και μονιμότητας αφού τα ίδια είναι πια αναπόσπαστα – μόνιμα – οικεία στοιχεία, πολλές φορές μάλιστα είναι ιδιαίτερα φιλικά, καλά βαλμένα στην καθημερινότητα μας…
Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι μελέτες σαν αυτή για τα σκιάδια γίνονται από φόβο για την μετατροπή αυτών των απλοϊκών(;) κατασκευών σε ελεγχόμενα υπερμεγέθη ικριώματα με τεχνητά επίπεδα – ημιυπαίθριους χώρους και πατώματα (;) όπως αποδεικνύουν κάποιες άλλες προτάσεις σε γνωστά μέρη της χώρας…σαν μια καλή εφαρμογή νέων υλικών και μηχανισμών κλιματικής άνεσης(;)
Αφού μέχρι εδώ όλα είναι γνωστά, μια πρόταση: αντί το κόστος κατασκευής των σκιαδιών να επιβαρύνει τους καταστηματάρχες, να πεισθούν στο τέλος ή …πριν την αρχή της καλοκαιρινής σεζόν να μειώνουν σταδιακά τον αριθμό των κατά τα άλλα ομοιόμορφων και κοινότυπων σε ολόκληρο το λιμάνι τραπεζοκαθισμάτων, και σαν συνέχεια αυτού του μέτρου να τα αποθηκεύουν σε κάποιο εσωτερικό χώρο ή ακόμα πιο αποτελεσματικά σε κάποιο χώρο εκτός Τειχών – και μάλιστα με την απαραίτητη μεταξύ τους συνεργασία μπορεί κάτι τέτοιο να γίνεται καθημερινά από την πρωινή ή την μεσημεριανή και την μεταμεσονύχτια βάρδια του προσωπικού, χέρια μπορεί να βρεθούν – αν υπάρχει θέληση θα απολαμβάνουμε ….χωρίς φόβο ενδονοσοκομειακής λοίμωξης…..ατελείωτες βόλτες στην παραλία και τους δρόμους της παλιάς πόλης ολόκληρο τον υπόλοιπο χειμώνα….

Με τιμή
NI.KA.